فوتبال از مظاهر دنیای جدید است. اما گسترش نفوذ آن به مدد وسایل ارتباطی عصر جدید به ویژه تلویزیون ممکن شده است. رسانه ها و به ویژه تلویزیون در همه گیری فوتبال نقش زیادی داشته اند و موجب شده اند که برد و باخت در بازی های ملی فوتبال به غرور ملی و ملی گرایی گره بخورد. تصور کنید که اگر رسانه‌ها بازی های مهم ملی و نیز مسابقات جام جهانی را پوشش نمی دادند آیا فوتبال تأثیری که اکنون دارد را داشت؟ اگر برد در مسابقات فوتبال تنها محدود به زمین فوتبال می ماند دیگر نمی توانستیم بگوییم که این رویدادها عظیمند و اثرات زیادی در زمینه اجتماعی و سیاسی به جا می گذارند. همچنین نقش دیگر رسانه ها در جهت دهی به افکار عمومی و دادن احساس غرور ملی در هنگام پیروزی ها و کنترل احساسات مخاطبان در هنگام شکست ها است.
فوتبال می تواند در میان مخاطبان زیاد خود احساس رضایت به وجود آورد یا مشکلات کشورشان را در نظر آنها بزرگ کند. این یکی از دلایلی است که فوتبال را چیزی فراتر از تنها یک ورزش می کند و بعدی سیاسی و اجتماعی به آن می دهد.
فوتبال توانسته بیگانه ستیزی در جهان را کاهش دهد، موجب آشنایی مردم جهان با یکدیگر شود و پیام آور صلح باشد. همچنین با ایجاد غرور ملی در مردم یک کشور موجب انسجام ملی شود و با ایجاد احساس علاقه به میهن مردم یک کشور را به هم پیوند دهد. جامعه شناسان به دلیل این که فوتبال می تواند همه آحاد یک ملت با زبان ها و مذاهب مختلف را با حمایت از یک نقطه مشترک یعنی تیم ملی به هم پیوند بدهد آن را مهم تلقی می کنند. همچنین این که تماشاگران فوتبال به این وسیله هیجانات درونی خود را خالی می کنند از نظر جامعه شناسان نکته مثبتی تلقی می شود. از طرفی می توان از این علاقه عمومی به تماشای فوتبال بهره برد و با برنامه ریزی و تبلیغ، جوانان را به سمت ورزش هدایت کرد. چراکه ورزش یکی از عوامل کنترل آسیب های اجتماعی نظیر اعتیاد است.
البته فوتبال جنبه های دیگری هم دارد. به عنوان مثال در بین جامعه شناسان درباره نکات مثبت و منفی ستاره سازی در فوتبال بحث های گسترده ای وجود دارد. بعضی می گویند که ستاره سازی در فوتبال موجب سرخوردگی عده ای از جوانان و نوجوانان می شود و در مقابل عده ای عقیده دارند که ستارگان خوب و با اخلاق فوتبال می توانند الگویی برای نسل جوان و نوجوان باشند. همچنین جامعه شناسان به پیامدهای دیگر ورزش فوتبال هم توجه می کنند. شکستن صندلی ها، دشنام دادن به یکدیگر، درگیری با پلیس و مواردی دیگر از این قبیل، از موضوعات دیگری هستند که در حوزه جامعه شناسی می گنجند. به عنوان مثال این پرخاشگری ها می تواند ناشی از فقر و بیکاری، مدیریت ناصحیح اوقات فراغت و یا بهادهی بیش از حد رسانه ها به این ورزش باشد. بررسی جامعه شناسانه پدیده فوتبال به سال های دور بر می گردد و هم اینک نیز شاهد آنیم که عده زیادی از جامعه شناسان در جهان در این باره کار و پژوهش می کنند و در کنار آنها بر تعداد رواشناسانی که کارشان در حوزه فوتبال است، افزوده می شود.
فوتبال به عنوان ورزشی هیجان انگیز و جذاب که نتیجه آن خیلی وقت ها قابل پیش بینی نیست، می تواند در میان مردم یک کشور غرور و وفاق ملی به وجود آورد و توان آن را دارد که تنش های سیاسی و اجتماعی را کنترل کند. به این دلایل و دلایل دیگر فوتبال اینک از بعد ورزشی فراتر رفته و توجه همه از تماشاگران عادی گرفته تا سیاستمداران و جامعه شناسان را به خود جلب کرده. در کشور ما در زمینه فوتبال هنوز به کار زیادی نیاز است.
