بیشتر افراد با پرکاری تیروئید دارای علایمی می شوند که شامل یک مورد یا بیشتر از یک مورد از موارد زیر است:
-اضطراب، تحریک پذیری (زود رنجی، تند خویی)، اختلال خواب
-ضعف: به ویژه بازوهای فوقانی و ران ها که بلند کردن اشیای سنگین یا بالا رفتن از پله ها یا بلند شدن از صندلی را دشوار می کند
-لرزش (دست ها)
-عرق کردن بیش از حد طبیعی، دشواری و زحمت در تحمل هوای گرم (برخلاف کم کاری تیروئید که نداشتن تحمل دماهای سرد می تواند از علایم آن باشد.)
-ضربان های قلب سریع، با قدرت یا بدون نظم
-خستگی
-کاهش وزن با وجود اشتهای طبیعی یا افزایش یافته (برخلاف کم کاری تیروئید که افزایش وزن ممکن است از علایم آن باشد.)
-اجابت مزاج های متعدد ( برخلاف کم کاری تیروئید که یبوست می تواند از علایم آن باشد.)
افزون بر این بعضی از زنان دوره های قاعدگی نا منظم یا قطع قاعدگی دارند که این موضوع ممکن است با ناباروری مرتبط باشد. مردان ممکن است دچار ایجاد پستان های بزرگ شده یا حساس شوند یا اختلال عملکرد جنسی پیدا کنند که هنگامی که پرکاری تیروئید درمان شد برطرف می شود.