محمدرضا کریمی

سازمان ملل متحد، در سال 1945 و در پی جنگ جهانی دوم، به منظور کمک به تثبیت روابط بین المللی و ایجاد صلح در قالب بنیانی استوارتر تأسیس شد. نام “ملل متحد United Nations ” نخستین بار در بیانیه سازمان ملل، در اول ژانویه 1942 و در خلال جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفت.

در ابتدا کشورها، سازمان های بین المللی را تأسیس کردند تا درباره موضوعات خاص با هم همکاری کنند. بدین ترتیب، اتحادیه ارتباطات دوربرد به عنوان «اتحادیه بین المللی تلگرام» در سال 1865 و «اتحادیه جهانی پستی» در سال 1874 بنیان گذاشته شدند. اکنون هر دوی این اتحادیه ها، آژانس های تخصصی سازمان ملل هستند.

در سال 1899،  کنفرانس بین المللی صلح برای تعیین ابزارهایی جهت سامان بخشیدن به بحران ها به شکلی صلح آمیز، جلوگیری از جنگ و مدون کردن قوانین جنگ، برگزار شد. در پی اجلاس حل و فصل صلح آمیز مشاجرات بین المللی، دادگاه دایمی داوری تأسیس شد که کار خود را در سال 1902 آغاز کرد.

اتحادیه ملل، طلایه دار سازمان ملل متحد

“لیگ یا اتحادیه ملل League of Nations ” طلایه دار سازمان ملل بود. فکر ایجاد این سازمان در خلال جنگ اول جهانی تکوین یافت. اتحادیه ملل در سال 1919 جهت ارتقای همکاری های بین المللی و دستیابی به صلح و امنیت تأسیس شد. سازمان بین امللی کار نیز به عنوان یک آژانس عضو لیگ به وجود آمد.

سرانجام این اتحادیه (لیگ) به دلیل این که نتوانست از وقوع جنگ جهانی دوم جلوگیری کند به فعالیت های خود خاتمه داد.