آب برای حفظ حیات بر روی زمین ضروری است. زمین تنها سیاره منظومه شمسی است که آب مایع روی سطحش وجود دارد. آب مواد شیمیایی و فیزیکی دارد که با هیچ ماده دیگری قابل قیاس نیست و برای زندگی بر روی زمین ضروری است.

آب توانایی ویژه ای در نگهداشتن گرما دارد. اقیانوس ها مقدار بسیار زیادی از گرمایی که از خورشید به زمین می رسد را ذخیره می کنند. بار الکتریکی مولکول های آب به آن این توانایی را می دهد که اتم های مواد دیگر را جذب کند. این کیفیت به آب اجازه می دهد که خیلی چیزها را در خود حل کند. توانایی آب برای حل مواد، قدرت آن را برای شکستن سنگ ها افزایش می کند. آب مایع روی زمین، نه فقط بر سطح زمین اثر می گذارد بلکه بر داخل زمین هم تأثیر می گذارد. آب در سنگ ها، دمای ذوب سنگ را پایین تر می آورد. آب، سنگ ها را ضعیف می کند و در نتیجه در زیر سطح زمین آنها آسان تر ذوب می شوند.

حدود 71 درصد سطح زمین با آب پوشیده شده. بیشتر این آب در اقیانوس ها جمع شده. آب اقیانوس ها آن قدر شور است که نمی توان آن را نوشید. فقط حدود سه درصد آب زمین آب تازه و مناسب برای نوشیدن است. بیشتر آبی که قابل استفاده بشر است، به آسانی برای مصرف در دسترس نیست. چون یا به شکل منجمد شده در کلاه های یخی قطب است یا زیر سطح زمین است. مناطق قطبی و کوه های بلند آن قدر سرد هستند که آب برای همیشه در آنها منجمد باقی می ماند. منطقه یخ دایمی روی زمین گاهی کرایوسفر نامیده می شود.

چرخه آب

چرخه آب که چرخه آب شناسی هم نامیده می شود، سفری است که آب انجام می دهد. در طی این سفر، آنها از زمین به آسمان می روند و دوباره به زمین برمی گردند. آب از ابرها به زمین می آید، به اقیانوس ها می رسد و دوباره به ابرها برمی گردد. بارش برف و باران، تبخیر، انجماد، ذوب شدن و تقطیر همه بخشی از چرخه آب شناسی هستند.

گرمای خورشید، انرژی لازم برای تبخیر آب را از سطح زمین (اقیانوس ها، دریاچه ها و غیره) فراهم می کند. گیاهان هم آبشان را به سوی هوا از دست می دهند. بخار آب در نهایت به هم فشرده می شود و قطرات ریزی را در ابرها تشکیل می دهد. موقعی که ابرها در هوای بالای زمین خنک می شوند، می بارند (به صورت باران، برف، تگرگ) و به زمین یا دریا برمی گردند. بعضی از بارش ها به داخل زمین فرو می روند. بعضی از آب هایی که به زیر زمین می روند بین صخره ها یا لایه های خاک رس گیر می افتند. این آب، آب زیرزمینی نامیده می شود. اما بیشتر آب در نهایت روی زمین یا زیر زمین به سراشیبی می افتد و در نهایت به دریاها که نمکدار هستند برمی گردد.