شایع ترین علل سرگیجه شامل این مواردند:
مشکلات گوش داخلی: تجمعات کلسیم، التهاب و عفونت های مشخص می تواند باعث ایجاد مشکلات در دستگاه وستیبولر شود. دستگاه وستیبولر شامل قسمت هایی از گوش داخلی و دستگاه عصبی است که تعادل را کنترل می کند.
شکل: در عمق درون گوش شبکه کوچکی از لوله هاست که با مایع پر شده اند و مجاری نیم دایره ای نام دارند. غشاهایی ویژه با کریستال های کلسیم روی آنها اندام های گوشی otolith organs)) نام دارد. این لوله ها و غشاها با هم دستگاه وستیبولر را تشکیل می دهند. این دستگاه به مغز می گوید که بدن در چه موقعیتی است، هم چنین کمک می کند که شما در تعادل نگه داشته شوید.
سه مورد از شایع ترین انواع سرگیجه ای که به علت مشکلات گوش داخلی ایجاد می شود سرگیجه حمله ای وضعیتی خوش خیم benign paroxysmal positional vertigo(BPPV)، بیماری منیر meniere)) و نوریت وستیبولر است.
سرگیجه حمله ای وضعیتی خوش خیم benign paroxysmal positional vertigo(BPPV)
این نوع سرگیجه که گاهی سرگیجه خوش خیم وضعیتی، سرگیجه وضعیتی یا به طور ساده سرگیجه خوانده می شود، نوعی سرگیجه است که به علت تجمع کلسیم در گوش داخلی ایجاد می شود. این تجمعات، کانالیت (canalith) نامیده می شوند. حرکت کانالیت ها که «وضعیت گیری مجدد کلسیم» نام دارد یک درمان شایع برای سرگیجه است. این نوع سرگیجه معمولاً کوتاه مدت است و چند ثانیه تا چند دقیقه طول می کشد. سرگیجه می تواند با حرکت دادن سر در جهات مشخص تحریک شود.
بیماری منیر Meniere disease)): بیماری منیر شرایطی است که باعث دوره های تکرار شونده سرگیجه، از دست دادن شنوایی و زنگ زدن در گوش ها شود. دوره ها می توانند چندین دقیقه تا چندین ساعت طول بکشند. احتمالاً به علت تجمعی از مایع درون گوش داخلی ایجاد می شود.
نوریت وستیبولر: نوریت وستیبولر که لابیرینیت هم نامیده می شود احتمالاً به علت یک ویروس ایجاد می شود که باعث تورم اطراف عصب تعادلی می شود. افراد با نوریت وستیبولر دچار سرگیجه ناگهانی شدید، تهوع، استفراغ و اشکال در راه رفتن یا ایستادن می شوند. این مشکلات می توانند چندین روز طول بکشند. بعضی از افراد همچنین دچار اشکال شنوایی در یک گوش می شوند.
–آسیب سر: آسیب سر می تواند دستگاه وستیبولر را به طرق مختلف تحت تأثیر قرار دهد و به سرگیجه منجر شود.
–داروها: به ندرت، داروها می توانند حقیقتاً گوش داخلی را تخریب کنند. در سایر موارد داروها می توانند عملکرد گوش داخلی یا مغز را تحت تأثیر قرار دهند و به سرگیجه منجر شوند.
–میگرن: در شرایطی به نام میگر وستیبولر یا سرگیجه میگرنی، سرگیجه می تواند به علت میگرن ایجاد شود. این نوع سرگیجه معمولاً همراه با یک سردرد رخ می دهد اگرچه گاهی سردرد وجود ندارد.
–مشکلات مغز: مثل سکته مغزی یا حمله ایسکمیک گذرا transient ischemic attack(TIA)))، خونریزی مغزی یا ام اس (مولتیپل اسکلروزیس) نیز می توانند باعث سرگیجه شوند . معمولاً سایر نشانه ها در کنار سرگیجه وجود دارد که با این مشکلات مغزی رخ می دهد.
