در بیشتر افراد سرگیجه آزار دهنده است اما به علت یک مشکل جدی ایجاد نشده است. هدف از درمان سرگیجه درمان علت زمینه ای (اگر علت شناخته شده باشد)، از بین بردن علایم آزار دهنده و کمک به بازگشت به حالت طبیعی است. این قسمت در مورد درمان علایم و درمان های کمک کننده برای بازگشت به حالت طبیعی بحث خواهد کرد.
اگر دوره هایی از سرگیجه دارید که ساعت ها یا روز ها طول می کشد، پزشکتان ممکن است دارویی برای برطرف شدن علایم شدید سرگیجه مثل استفراغ پیشنهاد کند. اگر سرگیجه شما فقط در حد چند ثانیه یا چند دقیقه طول بکشد معمولاً درمان دارویی پیشنهاد نمی شود.
درمان های ممکن دارویی شامل این موارد است:
–یک آنتی هیستامین مثل داروی نیازمند نسخه meclizine یا داروهای بدون نسخه مثل دیمن هیدرینات یا دیفن هیدرامین
–تجویز داروی ضدتهوع مثل پرومتازین، متوکلوپرامید یا اندانسترون
–تجویز داروی آرام بخش مثل دیازپام، لورازپام یا کلونازپام
بیشتر این داروها شما را خواب آلوده می کنند و نمی بایست قبل از کار یا رانندگی مصرف شوند. از داروهای با تجویز نسخه فقط برای درمان علایم شدید سرگیجه استفاده کنید و می بایست هنگامی که علایمتان بهبود یافت دارو را قطع کنید.
جایگزینی مجدد کانالیت: درمانی است که ممکن است برای افراد با سرگیجه حمله ای خوش خیم وضعیتی پیشنهاد شود. این درمان به وسیله پزشک در مرکز پزشکی با تکان دادن سر شما در وضعیت های مشخص انجام می گیرد که گاهی مانور Epley نام دارد. به شما ممکن است دستوراتی برای اینکه چگونه در خانه در صورت نیاز حرکات مشابه انجام دهید داده شود. این حرکات تجمعات کلسیم را تشویق به حرکت به محلی از گوش می کند تا مجدداً بازجذب شود. ممکن است بعد از این درمان شروع به احساس بهبودی فوری یا در طی یک یا دو روز کنید.
باز توانی تعادل: بیشتر بیماران دچار سرگیجه ترجیح می دهند سرشان را ثابت نگه دارند اگر چه ثابت ماندن و حرکت ندادن سر می تواند کنار آمدن با سرگیجه را دشوارتر کند. بازتوانی می تواند به بیمارانی که دچار سرگیجه به علت آسیب به دستگاه وستیبولر شده کمک کند. دستگاه وستیبولر شامل قسمت هایی از گوش داخلی و دستگاه عصبی است که تعادل را کنترل می کند. بازتوانی کمک کردن به مغز شما برای تنظیم پاسخش به تغییرات در دستگاه وستیبولر است. درمان همچنین می تواند کمک کند که چشم ها و سایر حواستان را آموزش دهید تا یاد بگیرند چگونه جبران کنند. این درمان زمانی بیشترین کمک را می کند که تا حد امکان هرچه سریع تر بعد از این که دچار سرگیجه شدید آن را آغاز کنید.
در حین بازتوانی شما با یک درمانگر کار می کنید که به شما آموزش می دهد تمریناتی را در منزل انجام دهید. برای مثال ممکن است با تمرکز روی شیئی با زمینه سفید (خالی) شروع کنید و به آهستگی سرتان را به راست و چپ و بالا و پایین حرکت دهید. شما این تمرین را برای چندین دقیقه دو تا سه بار در روز انجام می دهید.
اگر به علت سرگیجه اشکال در ایستادن یا راه رفتن دارید، در خطر افتادن هستید. در بزرگسالان مس تر افتادن ها می تواند منجر به عوارض جدی مثل شکستگی لگن گردد. با پزشک، پرستار یا درمانگرتان درباره نگرانی هایتان صحبت کنید. برای کاهش خطر افتادن ها، خود را در منزل در معرض در خطر قرار ندهید (مثل سیم های الکتریکی آزاد و قالیچه های لغزنده (لیز)) و از را رفتن در مناطق ناآشنایی که روشن نیست اجتناب کنید.
پزشک شما منبع اطلاعات برای پرسش ها و نگرانی های مرتبط با مشکل سلامتتان است.
منابع:
1)http://www.uptodate.com/contents/dizziness-and-vertigo-beyond-the-basics
2)نورولوژی بالینی امینف 2009گرینرگ دیوید، مایکل جی امینف، راجرپی، سیمون /با مقدمه و تحت نظارت دکتر مجید غفار پور/مترجمین:دکتر سید علیرضا تولیت، دکتر محمد هادی قریب، دکتر مرجان اکبری کامرانی، ویراستار:دکتر نسرین رحیمیان، انتشارات اندیشه رفیع 1389
3)گایدلاین اعصاب تالیف :دکتر کامران احمدی، ناشر: فرهنگ فردا1389
4)http://dic.abadis.net/?LnType=EnToFa&Word=vestibular
5)فرهنگ معاصر انگلیسی فارسی-محمدرضا باطنی/دستیاران: فاطمه آذرمهر، مهران مهاجر، محمد نبوی/انتشارات فرهنگ معاصر/چاپ یازدهم –ویراست دوم1382
6)فرهنگ روز سخن(تلخیص از فرهنگ فشرده سخن)- به سرپرستی دکتر حسن انوری-چاپ دوم زمستان 85-انتشارات سخن
