سرزمین های قطبی شمالی – قاره قطب جنوب –  بیابان –  تندرا –  غار –  شهر –  منطقه ساحلی –  تایگا (جنگل با درختانی با میوه مخروطی) – جنگل های برگریز معتدل – علفزار – علفزار گرمسیری استوایی – مرغزار – جنگل های بارانی استوایی – باتلاق با آب تازه – تالاب – مرداب – اقیانوس – منطقه درون جزرومدی – صخره های مرجانی – منطقه نور خورشید اقیانوس

غارها خانه بسیاری از جانوران هستند. بعضی از جانوران فقط در غارها زندگی می کنند. آنها troglobites (به معنی اقامت کنندگان در غار) نامیده می شوند. این جانوران با زندگی در تاریکی تطبیق پیدا کرده اند (اغلب آنها بی رنگ هستند و بسیاری از آنها نمی توانند ببینند) و نمی توانند در خارج از غار به زندگیشان ادامه دهند. نمونه های این جانوران کور عبارتند از: سمندر کور تکزاس، کرم های پهن کور، میگوی بی چشم، ماهی بی چشم، سوسک های غار، ماهی خاردار کور و بعضی از سخت پوستان.

بعضی از جانوران در غارها زندگی می کنند اما چرخه زندگیشان را در خارج از غار کامل می کنند. این جانوران trogloxenes (به معنی مهمانان غار) نامیده می شوند. بعضی از مهمانان غار شامل بعضی از خفاش ها (که فقط در غارها منزل می کنند)، موش های صحرایی (که در غارها لانه دارند)، جیرجیرک های غار (که در خارج از غار تغذیه می کنند) و پشه ها هستند.

Trogolophiles (به معنی عاشقان غار) جانورانی هستند که بعضی وقت ها در غارها زندگی می کنند، اما همچنین در جاهای دیگر هم زندگی می کنند. بعضی از عاشقان غارها شامل جیرجیرک ها، سوسک های غار، سمندرها، هزارپاها، مارها، کرم های بند بند،‌ کرم های ریز، عنکبوت و پابلندهای ددی daddy (نوعی عنکبوت) هستند.

بعضی از جانوران اتفاقی وارد غارها می شوند- اینها جانورانی هستند که تابع یا وابسته نامیده می شوند. بعضی از تابع ها شامل راکون ها،‌ قورباغه ها و انسان ها هستند.

دما و شرایط زندگی: جانوران مختلفی در قسمت های مختلف غارها زندگی می کنند. غارهای خشکی به سه منطقه تقسیم می شوند:

-منطقه ورودی: منطقه ای که غار به سطح زمین باز می شود منطقه ورودی نامیده می شود. اینجا یک منطقه خنک سایه دار است. منطقه ورودی خانه ای برای جوندگان کوچک، عنکبوت ها، سوسک ها، کرم های خاکی، سمندرها، مارها، هزارپاها و جانوران دیگری است که در ورودی غار دنبال سرپناه هستند.

-منطقه تاریک روشن: منطقه بعدی، منطقه تاریک روشن نامیده می شود. یک منطقه خنک و‌ مرطوب با مقداری نور. این منطقه خانه ای برای جیرجیرک های غار و سوسک های غار است.

-منطقه تاریک: منطقه ای عمیق در داخل غار است و همیشه خنک و تاریک است. منطقه تاریک خانه ماهی خاردار کور، ماهی میگوی بی چشم و دیگر جانورانی است که با تاریکی تطبیق پیدا کرده اند.

خفاش ها، کرم های خاکی و راکون ها از جمله جاندارانی هستند که به نوعی در غار زندگی می کنند.

منبع: http://www.enchantedlearning.com/biomes/cave/terrestrial.shtml

سرزمین های قطبی شمالی – قاره قطب جنوب –  بیابان –  تندرا –  غار –  شهر –  منطقه ساحلی –  تایگا (جنگل با درختانی با میوه مخروطی) – جنگل های برگریز معتدل – علفزار – علفزار گرمسیری استوایی – مرغزار – جنگل های بارانی استوایی – باتلاق با آب تازه – تالاب – مرداب – اقیانوس – منطقه درون جزرومدی – صخره های مرجانی – منطقه نور خورشید اقیانوس

تندرا ناحیه ای بی درخت و سرد -سردترین محیط زندگی- است. تندرا با دماهای خیلی پایین، بارش خیلی کم (برف یا باران)، فصل سبز شدن کوتاه مدت،‌ مواد مغذی کم و تنوع زیست شناسی اندک مشخص می شود. کلمه تندرا به معنی دشت بی درخت است.

دو نوع تندرا وجود دارد: تندراهای شمالی و تندراهای آلپی.

-تندراهای مربوط به قطب شمال: منجمد، پرباد و دشت هایی بیابان مانند در مناطق وابسته به قطب شمال هستند که تالاب ها و باتلاق ها هم در آنها وجود دارد. یک لایه منجمد، زیر خاک مناطق تندرا است. همچنین آب خیلی کمی در زیر خاک آن وجود دارد. یک فصل سبز شدن کوتاه دارد که تنها 50 تا 60 روز طول می کشد. تندراهای شمالی در شمالی ترین نقاط گرینلند، آلاسکا، کانادا، اروپا و روسیه قرار دارند.

بعضی از جانورانی که در تندرا زندگی می کنند عبارتند از: روباه قطبی، گوسفند دال، خرگوش قطبی، پرستوی قطبی، گرگ قطبی، گوسفند شاخ بزرگ، گوزن کانادایی، راسوی دم کوتاه خاص مناطق سرد(ارمین)، ملخ، خرگوش، موش قطب شمال، گوزن شمالی، پشه، گاو نر، ماسک، خرس قطبی، کوال (جانوری  کیسه دار)، غاز برفی، جغد برفی، سنجاب، گرگ، راسوی دله، گوزن شمالی جنگلی، کرگدن پشمالو.

منبع: http://www.enchantedlearning.com/biomes/tundra/tundra.shtml

سرزمین های قطبی شمالی – قاره قطب جنوب –  بیابان –  تندرا –  غار –  شهر –  منطقه ساحلی –  تایگا (جنگل با درختانی با میوه مخروطی) – جنگل های برگریز معتدل – علفزار – علفزار گرمسیری استوایی – مرغزار – جنگل های بارانی استوایی – باتلاق با آب تازه – تالاب – مرداب – اقیانوس – منطقه درون جزرومدی – صخره های مرجانی – منطقه نور خورشید اقیانوس

اقیانوس ها تقریباً سه چهارم سطح زمین را می پوشانند و شامل تقریباً 97 درصد ذخیره آب جهان هستند. زندگی روی زمین از دریاهای شور سرچشمه می گیرد و آغاز می شود و اقیانوس ها خانه ای برای شبکه های زندگی گوناگونی هستند.

اقیانوس های زمین همه به یکدیگر متصل هستند. تعداد آنها پنج تا است که عبارتند از: اقیانوس آرام، آتلانتیک، هند،‌ منجمد شمالی و منجمد جنوبی.

همچنین دریاهای زیادی وجود دارد (شاخه های کوچک تر یک اقیانوس). بخشی از دریاها در خشکی محصورند. بزرگ ترین دریاهای جهان، دریای چین جنوبی، دریای کاراییب و دریای مدیترانه هستند.

منبع: http://www.enchantedlearning.com/coloring/oceanlife.shtml

سرزمین های قطبی شمالی – قاره قطب جنوب –  بیابان –  تندرا –  غار –  شهر –  منطقه ساحلی –  تایگا (جنگل با درختانی با میوه مخروطی) – جنگل های برگریز معتدل – علفزار – علفزار گرمسیری استوایی – مرغزار – جنگل های بارانی استوایی – باتلاق با آب تازه – تالاب – مرداب – اقیانوس – منطقه درون جزرومدی – صخره های مرجانی – منطقه نور خورشید اقیانوس

تالاب ها سرشار از هم زندگی گیاهی و هم زندگی جانوری هستند. بعضی از جانوران داخل آب آن زندگی می کنند (ماهی،‌ خرچنگ خاردار، بچه قورباغه ها و غیره)، بعضی روی آب آن زندگی می کنند (اردک ها، حشرات و غیره) و بقیه دور و بر تالاب زندگی می کنند (راکون ها، ‌کرم های زمینی و غیره).

بعضی از جانورانی که در محیط زندگی تالاب ها زندگی می کنند عبارتند از:

آمیب، مورچه، سگ آبی، قو، غاز، خرچنگ خاردار، سنجاقک، کرم خاکی، ماهی ها، ماهی طلایی، فلامینگو، قورباغه، مرغ ماهیخوار، اردک، پشه، موش آبی، سمندر، لاک پشت، زوپلانکتون، سمور دریایی، عقرب، میگو، حلزون، وزغ، زوپلانکتون، آهو و غیره.

منبع: http://www.enchantedlearning.combiomes/pond/pondlife.shtm

سرزمین های قطبی شمالی – قاره قطب جنوب –  بیابان –  تندرا –  غار –  شهر –  منطقه ساحلی –  تایگا (جنگل با درختانی با میوه مخروطی) – جنگل های برگریز معتدل – علفزار – علفزار گرمسیری استوایی – مرغزار – جنگل های بارانی استوایی – باتلاق با آب تازه – تالاب – مرداب – اقیانوس – منطقه درون جزرومدی – صخره های مرجانی – منطقه نور خورشید اقیانوس

 جنگل های بارانی استوایی، جنگل های مرطوب گرم و خیلی متراکمی هستند. آنها پناهگاه میلیون ها گیاه و جانور هستند. جنگل های بارانی بی نهایت از نظر سکونت موجودات زنده و بوم شناسی زمین مهم هستند. گیاهان جنگل های بارانی بیشتر اکسیژن زمین را تولید می کنند. این گیاهان همچنین برای مردم از خیلی نظرها مهم هستند. بسیاری از آنها در ساخت داروهای جدید که با بیماری ها می جنگند مورد استفاده قرار می گیرند.

جنگل های بارانی در کجاها هستند؟ جنگل های گرمسیری در نوار گرداگرد استوا قرار دارند، اکثراً در منطقه بین مدار رأس السرطان (23.5 درجه عرض جغرافیایی) و مدار رأس الجدی (23.5 درجه عرض جغرافیایی) قرار دارند. این 3000 مایل (4800 کیلومتر) نوار پهن استوا نامیده می شود. جنگل های بارانی گرمسیری در آمریکای جنوبی، آفریقای غربی، استرالیا، هند جنوبی و آسیای جنوب شرقی پیدا می شوند.

دکتر محمدرضا کریمی

هومیوپاتی مانند طب سوزنی یکی از روش های طب مکمل است. هومیوپاتی از دو واژه یونانی “هومیوسن” به معنای “مشابه و همانند” و “پاتوس” به معنای “رنج و بیماری” تشکیل شده است.

ساموئل هانمان

حدود 2500 سال پیش اصول کلی “مشابه، مشابه را درمان می کند” توسط بقراط حکیم یونانی مطرح شد. در اوایل قرن نوزدهم، پزشکی آلمانی به نام “ساموئل هانمان” متوجه شد که با خوردن مقداری پوست درخت گنه گنه علایمی شبیه به مالاریا در او بروز پیدا می کند. این در حالی است که از گنه گنه برای درمان مالاریا استفاده می شود. بعد از تحقیق در این زمینه با حیرت به این نتیجه رسید که ماده ای که سبب ایجاد علایم بیماری خاصی در فرد سالم می شود، می تواند علایم همان بیماری را در فرد بیمار معالجه کند.

دکتر هانمان پس از سال ها تحقیق و تجربه مداوم فهرستی از داروهای طبیعی و علایمی که آنها در مردم تندرست تولید می کردند را گردآوری کرد و پس از آن هرگاه شخص بیماری علایم تولید شده در اثر مصرف هر یک از آن داروها را نشان می داد، آن دارو را به او می داد.

از آن زمان تاکنون بیش از 2000 داروی آزموده شده و مؤثر هومیوپاتی به وسیله محققان فهرست شده است.

داروهای هومیوپاتی از موادی که موجب ایجاد علایم مشابه با بیماری مورد نظر می شود استخراج می شوند. دو اصل کلی در هومیوپاتی وجود دارد:

1-مشابه، مشابه را درمان می کند.

2-هر چه دارو رقیق تر و ضعیف تر شود قدرت بیشتری پیدا می کند.

داروهای هومیوپاتی چگونه عمل می کنند؟

اغلب پزشکان با این نگرش به بیماری می نگرند که هرگاه کسی بیمار شود باید دارویی مصرف کند که بتواند با بیماری بجنگد. بنا به تفکر این گروه، این دارو باید بتواند بر اصل ایجاد کننده بیماری نظیر باکتری، ویروس و قارچ غلبه کند. این در حالی است که در طب هومیوپاتی، باور بر این است که بدن انسان خود بالقوه قادر به غلبه بر بیماری های داخلی و خارجی است.

درمان گر هومیوپاتی تلاش می کند ماده ای را که علایمی شبیه به علایم یک بیماری خاص تولید می کند، تجویز کند تا نظام دفاعی و اصلاحی را در بدن تحریک و فعال کند و از این طریق به طور طبیعی بیماری را درمان کند.

اعتقاد بر این است که هرچه دارو ضعیف تر و رقیق تر شود، قدرت بیشتری پیدا می کند.

مایع بسیار رقیق، خاطره ای از ماده اصلی را به جا می گذارد و در خود حفظ می کند. علوم فیزیک و شیمی هسته ای، ماهیت اثر گذاری داروهای هومیوپاتی را روشن می کنند. در فرمول مشهور آلبرت اینشتین E=mc2 انرژی معادل جرم است. بدین معنی که ماده می تواند به انرژی تبدیل شود و در واقع از میزان کمی ماده، میزان بالایی انرژی آزاد می شود. در نتیجه انرژی تولیدی چند مولکول باقی مانده در دارویی رقیق شده برای تحریک و تقویت عملکردهای اساسی بدن انسان کافی است. برخلاف داروهای متعارف که در بدن می گردند و در نهایت دفع می شوند (و اغلب پیش از دفع شدن به اعضای سالم بدن آسیب می رسانند) داروهای هومیوپاتی در نظام بیولوژی بدن انسان تولید مثل می کنند و نظام “شفاگر طبیعی” را تحریک به درمان بیماری می کنند.

درمانگر هومیوپات چگونه عمل می کند؟

جهت درمان، درمان گر هومیوپات شرح کامل و دقیق سلامتی، خلق و خو و تاریخچه فشرده زندگی بیمار را می پرسد. سپس با شناختی که از زندگی بیمار به دست می آورد دارو یا داروهای مورد نظر خود را تجویز می کند. بیشتر داروهای هومیوپاتی گیاهی هستند. اما اندک مواد حیوانی، معدنی و صناعی نیز در بین آنها یافت می شود. درمانگر، داروی مورد نظر خود را با ماده ای جامد (معمولاً با قند لاکتوز) یا ماده ای مایع (معمولاً الکل اتیلیک خالص) مخلوط و رقیق می کند. روند رقیق شدن، ده ها و ده ها بار تکرار می شود. این روش درمانی در انواع بیماری های حسی، عصبی وروحی-روانی کاربرد دارد. اما شرط اصلی مؤثر بودن، اصلاح پذیر بودن امراض است. این بدان معنی است که هومیوپاتی در مواردی که اصلاح مکانیکی و جراحی لازم است کاربرد ندارد. بیماری های طویل المدت مانند آسم و سایر آلرژی ها، اضطراب مشکلات قاعدگی و یائسگی، فشارهای عصبی و نظایر آن از مواردی هستند که می توان درمان آنها را با این روش انتظار داشت. این داروها را می توان برای پیشگیری از بیماری ها نیز به کار گرفت.

برخی از مزایای داروهای هومیوپاتی

به طور کلی این داروها، سه نیاز اساسی بهداشتی را که همانا مؤثر بودن، بی خطر بودن و نیز ارزان قیمت بودن دارو است، برآورده می کنند. تقریباً در بسیاری از اوقات به آسانی از راه دهان مصرف می شوند. طعم بد و یا تزریق دردناک ندارند. سالیان سال بدون از دست دادن اثر درمانی خود باقی می مانند و از همه مهم تر پس از سالیان سال استفاده مداوم هیچ گاه آسیب یا ناراحتی و عوارض خطرناک ایجاد نمی کنند. متأسفانه این داروها “فردیت اختصاصی” دارند. به این معنا که هریک برای فردی بیمار و متناسب با شرایط و نیازهای او آماده می شوند.

براساس فصلنامه محیا-شماره چهارم

محمدرضا کریمی

دکتر داروساز

استامینوفن داروی ضد تب و ضد درد غیر مخدر است. این دارو به شکل قرص، قطره، شربت و شیاف در دسترس است.

مقدار مصرف این دارو براساس سن بیمار و درجه تب یا مقدار درد متفاوت است. اما به طور خلاصه می توان گفت که برای بزرگسالان و کودکان بالای 12 سال استفاده از آن در هر 6-4 ساعت یک قرص 500 میلی گرمی کافی است و حداکثر مقدار مصرف آن نباید از چهار گرم در روز تجاوز کند.

مصرف این دارو در بیمارانی که به آن حساسیت شناخته شده دارند منع شده است. در موارد کم خونی، بیماری کبدی یا کلیوی و سابقه خونریزی گوارشی باید با احتیاط مصرف شود. این دارو می تواند علایم عفونت حاد را بپوشاند. بنابراین در بیماران دیابتی که خطر بروز عفونت در آنها زیاد است باید به دقت مصرف شود.

اگر استامینوفن را با مواد غذایی کافئین دار مانند قهوه و چای مصرف کنید اثر درمانی آن افزایش می یابد.

این دارو با مصرف مقادیر سمی صدمات شدید کبدی ایجاد می کند. ضعف، خارش، تهوع و دلپیچه، اسهال، استفراغ، کاهش قند خون و کم خونی می تواند از عوارض جانبی مصرف این دارو باشد.

استامینوفن هیچ گونه اثر ضد التهابی قابل توجهی ندارد. بسیاری از داروهای بدون نسخه دارای استامنیوفن هستند. در محاسبه مصرف روزانه استامینوفن باید آنها را در نظر گرفت.

در صورتی که تب بالای 39.5 درجه سانتی گراد بیش از سه روز طول بکشد و یا تب راجعه داشته باشید به پزشک مراجعه کنید و از خود درمانی پرهیز کنید.

این دارو را بیش ازپنج روز در کودکان و بیش از ده روز در بزرگسالان مصرف نکنید.

استامینوفن با نام تجازی “پاراستامول” نیز عرضه می شود.

نوع کدئین دار استامینوفن ممکن است به علت داشتن کدئین سبب اعتیاد شود و تکرار مصرف آن سبب وابستگی جسمی و روانی به دارو شود. از آن جایی که این دارو سبب خواب آلودگی می شود، در هنگام مصرف آن از انجام فعالیت هایی که نیاز به هوشیاری کامل دارند خودداری کنید و به بیماران سالخورده و ناتوان آن را تجویز نکنید.

از مصرف همزمان الکل، داروهای ضد درد مخدر، خواب آورها و آرام بخش ها با استامینوفن کدئین باید خودداری شود.

براساس کتاب اطلاعات دارویی بالینی-دکتر جاویدان نژاد و دکتر حاجی بابایی