حمیده احمدیان راد

پرندگان مهره داران خونگرمی هستند که بال، پر و یک منقار دارند، دندان ندارند، اسکلتی دارند که در آن استخوان های زیادی با هم ترکیب شده و نیز استخوان های زیادی در آن غایب هستند، و یک کارایی بی نهایت زیادشان، سیستم تنفسشان است. پرندگانی که پرواز می کنند استخوان های قوی، پوک و ماهیچه های پرواز قدرتمند دارند.

بیشتر پرندگان می توانند پرواز کنند. پرندگان یک قلب بسیار قوی و یک راه مؤثر تنفس دارند-اینها برای این که پرندگان پرواز کنند لازم هستند. همچنین پرندگان موقعی که پرواز می کنند انرژی فوق العاده زیادی را مصرف می کنند و بنابراین نیاز دارند تا مقدار بسیار زیادی غذا بخورند تا قدرت پرواز داشته باشند.

نه همه جانورانی که پرواز می کنند پرنده هستند و نه همه پرندگان می توانند پرواز کنند. توان پرواز کردن در طول تاریخ بارها و به طور جداگانه در میان موجودات مختلف زمین به وجود آمده است. خفاش ها (پستاندارانی که پرواز می کنند)، پتروسوروس (خزندگانی که از زمان دایناسورها پرواز می کنند) و حشراتی که پرواز می کنند پرنده نیستند.

انواع حرکت: پرواز، دویدن و شنا

شیوه نقل و انتقال پرنده ها کاملاً با هم متفاوت است. بیشتر آنها می توانند پرواز کنند، بعضی می توانند خیلی خوب بدوند و بعضی شنا می کنند و برخی ترکیب آنها را انجام می دهند. بعضی از پرندگان نمی توانند پرواز کنند.

شترمرغ سریع ترین پرنده دونده است اما نمی تواند پرواز کند. شتر مرغ همچنین سریع ترین دونده دوپا در میان همه جانوران روی زمین است. شترمرغ بزرگ ترین پرنده هم هست.

بیشتر پرندگان می توانند پرواز کنند. در پرندگان بال های پرواز شکل گرفته تا امکان بالا رفتن را در آنها به وجود آورد و به آنها اجازه دهد تا پرواز کنند. این جانوران سبک وزن به خاطر پرواز کردن با شرایط آب و هواییشان تطبیق پیدا کرده اند. پرواز آنها را به شکارچیان قابلی تبدیل کرده و به آنها اجازه می دهد از دست شکارچیان گرسنه (مثل گربه ها) فرار کنند. همچنین پرواز آنها را از آب و هوای ناملایم دور می کند (به وسیله مهاجرت). شاهین تیزپر یکی از سریع ترین پرندگان است که با سرعت 90 مایل در ساعت شیرجه می زند (بعضی ها می گویند که آنها می توانند با سرعت بیش از 200 مایل در ساعت شیرجه بزنند).

پرها:

انواع مختلفی از پرها وجود دارند که کاربردهای مختلفی دارند.

پرها برای این اهداف مورد استفاده قرار می گیرند:

-پرواز: پرهای پرواز در بال ها و دم پرندگان رشد می کند.

-عایق حرارتی: پرهای نرم زیرین که نزدیک پوست رشد می کنند پرندگان را از خیلی سرد و یا خیلی گرم شدن حفظ می کنند.

-جفت گیری: این امر به شدت از گونه ای به گونه دیگر متفاوت است.

پرندگان مذکر اغلب رنگشان روشن تر از پرندگان مؤنث است. این امر پرندگان مؤنث را به سوی پرندگان مذکر  به منظور جفت گیری جذب می کند. پرندگان مؤنث بیشتر به رنگی نیاز  دارند که به آنها کمک کند تا خودشان را هنگامی که از جوجه هایش مراقبت می کنند مخفی کنند (اگرچه پرندگان مذکر هم اغلب از جوجه ها مراقبت می کند، با یا بدون جفت مؤنث). طاووس مذکر رنگ خیلی درخشانی دارد. طاووس مؤنث رنگش قهوه ای مات است.

تغذیه:

پرندگان امروزی هیچ دندانی ندارند (پرندگان باستانی دندان داشتند). پرندگان زبان دارند، اما برخلاف زبان ما زبان پرنده در داخلش استخوان دارد.

بعضی از شکارچیان شگفت انگیز مانند عقاب ها، دید تیزی دارند که پنج تا شش برابر تیزتر از دید چشم انسان است. آنها می توانند طعمه کوچکی را از یک مایلی علامت گذاری کنند.

پرندگان بیشتر وقتشان را صرف جست و جوی غذا می کنند. بیشتر پرندگان حشره خوار هستند (آنها حشره می خورند). بعضی از پرندگان، مثل جغدها و عقاب ها گوشتخوار هستند. بعضی از پرندگان مثل مرغ مگس خوار، باقرقره و غاز کانادایی  گیاهخوارند. بقیه پرندگان مانند سار، هم گیاهخوار و هم گوشتخوارند. بعضی از پرندگان (مانند توکان) میوه خوارند.

بیشتر پرندگان دید تیزشان را برای پیدا کردن غذا مورد استفاده قرارمی دهند. آنها از منقار و فکشان برای گرفتن ساس ها، کرم ها، پستانداران کوچک، ماهی، میوه، دانه ها و شهد استفاده می کنند. پرندگان در کنترل طبیعی حشرات و در پراکندگی تخم گیاهان نقش خیلی مهمی بازی می کنند. بعضی از پرندگان، مثل مرغ مگس خوار شهد خوار، گرده افشان های مهم بعضی از گیاهان گلدار هستند.

لانه ها و تخم ها:

پرندگان جوجه هایشان را در تخم هایی با پوسته های محکم به دنیا می آورند که بعد از مدت زمانی جوجه ها از تخم در می آیند. بعضی از پرندگان مانند مرغ ها، هر روز تخم می گذارند. برخی از پرندگان هم ممکن است سال ها بین هر تخم گذاری فاصله بیندازند.

شترمرغ در میان پرندگان بزرگ ترین تخم ها را می گذارد که بیش از 11 در 18 سانتی متر محیط و وزنی 1400 گرمی دارند.

پرندگان لانه هایشان را برای تولید مثل در درختان، روی صخره ها یا روی زمین می سازند. بیشتر پرندگان دست کم به وسیله یکی از والدین مورد مراقبت قرار می گیرند تا وقتی که بتوانند پرواز کنند و غذایشان را به دست آورند.

دوره نهفتگی تخم های پرنده از گونه ای به گونه ای دیگر متفاوت است. همچنین بعضی از تفاوت ها به دما بستگی دارد.

بعضی از پرندگان مانند فاخته تخم هایشان را در لانه پرندگان دیگر می گذارند. پرنده بزرگسال هم بی اطلاع از این که این تخم فاخته است، از آن مراقبت می کند. بعضی از فاخته ها حتی تخم های دیگرشان را در لانه می کشند تا مطمئن شوند که تخمشان غذای کافی به دست می آورد.

مهاجرت

گونه های پرندگان برای تکثیر و به دست آوردن غذا در تابستان به سمت آب وهواهای خنک تر مهاجرت می کنند و سپس در زمستان به آب و هواهای گرم تر برمی گردند. به طور دقیق مشخص نیست که پرندگان هنگام مهاجرت چگونه هدایت می شوند، اما بسیاری از افراد برای پرده برداشتن از این راز که پرندگان چگونه می فهمند که به کجا باید پرواز کنند، مطالعه می کنند.

طبقه بندی پرندگان:

پرندگان به طبقه زیست شناسی اوس Aves تعلق دارند و در همه جای زمین زندگی می کنند. پرندگان جزو آمنیوت ها amniotes هستند. این گروه از جانوران همه چیز خوارانی هستند که تخم می گذارند و از تخم هایشان با دراز کشیدن بر رویشان محافظت می کنند و گروهی که شامل جانورانی در بین پستانداران، پرندگان، دایناسورها و خزندگان هستند را شامل می شوند. حدود 9000 گونه مختلف از پرندگان وجود دارد که به 146 خانواده تقسیم شده اند.

تکامل پرندگان:

پرندگان شاید از دایناسورهای گوشتخوار (تروپودها) در طول دوره مزوزوئیک، در حدود 150 میلیون سال پیش) تکامل پیدا کرده باشند. پرندگان اولیه در دهانشان دندان و روی بال هایشان چنگال هایی داشتند.

آواز پرندگان:

پرندگان آواز زیبایی دارند و آوازهای گوناگونی هم می خوانند. بسیاری از پرندگان آواز خوان هر سال کمیاب تر می شوند.

پرندگان آوازخوان یک اندام  صوتی به نام سیرنیکس syrinx دارند که در گلویشان قرار گرفته. سیرینکس عضلانی دو نیمه دارد که هر لرزش آن آوازهایی تولید می کند، چنان که پرنده می تواند در یک آن دو نت را بخواند. برای خواندن، یک پرنده هوا را از شش هایش از میان سیرینکس می دمد.

آیا پرندگان زانو دارند؟ چرا پاهایشان به طرف پشت خم می شود؟

بله، پرندگان زانوهایی دارند (زانوها اغلب زیر پرهایشان هستند و به سادگی قابل دیدن نیستند). زانوهای پرندگان مثل زانوهای ما خم می شوند. بخشی از پاهای پرنده که در موقع راه رفتن به عقب خم می شود، قوزک پا است.

ضربان قلب و تنفس:

پرندگان برای پرواز کردن، به مقدار زیادی اکسیژن نیاز دارند که آن را از راه تنفس از هوا و با استفاده از شش به دست می آورند. پرندگان همچنین به سیستم گردش خون قوی نیاز دارند که شامل یک قلب قوی است تا اکسیژن را در بدنشان گردش دهد. قلب یک پرنده خیلی سریع تر از قلب ما می زند. قلب مرغ مگس خوار حدود 1000 بار در هر دقیقه می زند. قلب انسان حدود 60 تا 90 بار در هر دقیقه می زند.

پرندگان با استفاده از سیستم بی همتایی که هوا را در مسیری یکطرفه از میان سیستم تنفسی رد می کند، تنفس می کنند. سیستم تنفسی پرندگان خیلی کارا است و از سیستم تنفسی ما کاراتر است.

پرندگان دو شش نسبتاً کوچک دارند (جایی که تبادل گاز در آن انجام می شود)، اما شش ها به وسیله کیسه های هوای ریه مانند (جایی که هیچ تبادل گازی رخ نمی دهد) تقویت شده اند. این کیسه های هوا به طور دایم شش ها را باد کرده نگه می دارند (حتی موقعی که پرنده هوا را بیرون می دهد). در حالی که شش های ما به طور متناوب پرو خالی می شوند. سیستم تنفسی پرنده 20 درصد حجم پرنده را گرفته (سیستم تنفسی ما تنها پنج درصد حجم ما را گرفته).

در سیستم تنفسی پرنده، هوا ابتدا از میان کیسه های هوا جریان می یابد (که حتی در داخل استخوان های خالیشان واقع شده) که هوای اکسیژن دار تازه را مستقیم به داخل شش های تیوب مانند جاری می کند. هم موقعی که پرنده می دمد و هم هنگامی که باز می دمد.

این سیستم، کارایی پرنده را در تنفس افزایش می دهد و به او اکسیژن کافی برای پرواز می دهد.

منبع: http://www.enchantedlearning.com/subjects/birds/