
خلاصه تاریخ ستاره شناسی
حمیده احمدیان راد تاریخ ستاره شناسی، مطالعه تلاش های نوع بشر برای درک آسمان ها است. همه مردم در طول تاریخ به خورشید، ماه، سیارات، ستارگان و پیچیدگی حرکتشان نگاه کرده و از آن تعجب کرده اند. تفسیرها در این زمینه میان فرهنگ های مختلف بسیار متفاوت بوده. اما اغلب آسمان به عنوان […]

سگ های فضانورد
حمیده احمدیان راد پیش از این که فضانوردان به دور زمین بگردند، سگ هایی مثل لیکا، لیسیچکا و بارز برای کشفیات آینده و فراهم کردن مقدمات رفتن بشر به فضا قدم در راه آینده گذاشتند. لیکا اولین سگی بود که به مدار زمین فرستاده شد (پیش از این بقیه سگ ها برای پروازهای زیر مدار […]

اولین ها در فضا
حمیده احمدیان راد اولین انسان ها و حیوانات در فضا، اولین بچه ای که پدر و مادرش هر دو به فضا رفته بودند و … اولین حیوان و اولین سگ در فضا لیکا (کلمه روسی به معنی پارس کننده) اولین سگ و اولین حیوانی بود که به فضا رفت. این سگ ماده با فضاپیمای […]

مؤثرترین نظرات در تاریخ ستاره شناسی
سینا امیری بر اساس کتاب "تاریخچه کوتاهی از زمان" از استیون هاوکینگ ارسطو 340 سال پیش از میلاد مسیح ارسطو فیلسوف یونانی در کتابش به نام "از آسمان" دو دلیل خیلی محکم در خصوص این که چرا زمین کروی ست ارایه داد. اول این که از روی خسوف های ماه فهمیده بود که در […]

ماه های سیاره نپتون
نپتون 11 ماه شناخته شده دارد. "تریتون" بزرگ ترین ماه نپتون است. تریتون تنها ماه اصلی در منظومه شمسی است که در خلاف جهت حرکت سیاره اش می گردد. Naiad 58 کیلومتر قطر Thalassa 80 کیلومتر قطر Despina 148 کیلومتر قطر Galatea قطر 158 کیلومتر Larissa قطر 104×89 کیلومتر Proteus […]

حلقه های سیاره نپتون
نپتون چهار حلقه دارد که سه تا از آنها مشخص ترند. همه این حلقه ها از حلقه های زحل تاریک ترهستند. این حلقه ها تقریباً گرد هستند (برخلاف سیستم بیضی شکل حلقه های اورانوس). به نظر می رسد که آنها از ذرات گرد و غبار تشکیل شده باشند. حلقه خارجی تر به هیچ یک […]

سطح و داخل سیاره نپتون
دانشمندان عقیده دارند که نپتون بیشتر از هیدروژن، هلیوم، آب و سیلیکات ها تشکیل شده. سیلیکات ها مواد معدنی ای هستند که بیشتر پوسته سنگی زمین را تشکیل می دهند اگرچه نپتون سطحی خاکی مثل زمین ندارد. ابرهایی ضخیم سطح نپتون را می پوشانند مناطق داخلی نپتون با منطقه ای تشکیل شده از گازهای […]

جو و نقطه تاریک بزرگ در سیاره نپتون
جو نپتون از 74 درصد هیدروژن، 25 درصد هلیوم و حدود یک درصد متان تشکیل شده. جو نپتون با گوشته (mantle) سیاره با هم تداخل پیدا می کنند. جو نپتون ابرهای یخی و توفان های بی شماری دارد. نپتون با لایه های ضخیمی از ابرهایی که به سرعت حرکت می کنند، احاطه شده. به […]

کجی محور گردشی و فصل های بسیار متفاوت در اورانوس
اورانوس در یک مدار بیضی شکل دور خورشید می گردد و 30685 روز یا بیش از 84 سال زمینی طول می کشد تا یک بار دور خورشید بگردد. یعنی یک سال در اورانوس معادل 84 سال زمینی است. اورانوس همچنین دور محورش که یک خط فرضی است و از وسط سیاره می گذرد، می چرخد. مناطق […]
ماه های سیاره اورانوس
اورانوس 21 ماه شناخته شده دارد. ستاره شناسان پنج تا از بزرگ ترین ماه های اورانوس را بین سال های 1787 و 1948 کشف کردند. عکس هایی که به وسیله وویجر2 در سال 1985 و 1986 گرفته شد، وجود ده ماه دیگر اورانوس را آشکار کرد. ستاره شناسان بعداً با استفاده از تلسکوپ های زمینی ماه های بیشتری […]

حلقه های سیاره اورانوس
اورانوس کمربندی از 11 حلقه باریک دارد که از سنگ و گرد و غبار تشکیل شده اند. آنها در مدارهای بسیار بیضی شکل دور اورانوس می گردند. حلقه های کیوان (زحل) به قدری بزرگند که حلقه های اورانوس تنها کسری از اندازه حلقه های زحل را دارند. حلقه های اورانوس خیلی دیر یعنی در سال […]

ویژگی های سطح و داخل سیاره اورانوس
جو: جو اورانوس از حدود 83 درصد هیدروژن، 15 درصد هلیوم، دو درصد متان و مقادیر بسیار اندکی از اتان و سایر گازها تشکیل شده. فشار جوی در زیر لایه ابر متان حدود 1.3 برابر فشار جوی در سطح زمین است. فشار جوی در سطح زمین 325 نیوتن بر متر مربع است. فشار جوی فشاری […]

ماه های کیوان
علاوه بر حلقه ها، کیوان (زحل) 25 ماه دارد که دست کم ده کیلومتر قطر دارند و چندین ماه کوچک تر هم دارد. بزرگ ترین ماه کیوان، تیتان است که قطر آن حدود 5150 کیلومتر است و بزرگ تر از سیاره تیر (عطارد) است. تیتان جزو چند ماه منظومه شمسی است که می دانیم جو […]

حلقه های دور سیاره کیوان (زحل)
کیوان با هفت حلقه اصلی احاطه شده. در این عکس بخشی از حلقه ها به خاطر سایه کیوان پنهان شده. فضاپیمای کاسینی در سال 1997 برای مطالعه کیوان و حلقه ها و ماه هایش به فضا فرستاده شد. این عکس با رنگ طبیعی هنگامی که سیاره در سال 2004 به زمین نزدیک شد گرفته شده […]

داخل، سطح، جو کیوان
جو، ترکیب سیاره ای بیشتر دانشمندان معتقدند که کیوان (زحل) یک توپ بسیار بزرگ از گاز است و هیچ سطح خاکی ای ندارد. به نظر می رسد که سیاره یک هسته داخلی داغ، متشکل از مواد آهنی و سنگی داشته باشد. در اطراف این بخش مرکزی متراکم یک هسته خارجی تر است که شاید […]

سیاره مشتری در آمار
فاصله از خورشید: 5.203 AU 480000000 مایل 778330000 کیلومتر قطر: 88700 مایل 142800 کیلومتر جرم: 1.9×1027 کیلوگرم حدود 318 برابر جرم زمین تعداد ماه ها: 16 طول روز دوره چرخش: 9.8 ساعت زمینی 0.40 روز زمینی طول یک سال: 11.86 سال زمینی سرعت چرخش: 59500 متر بر سانتی متر […]

حلقه های دور سیاره مشتری
حلقه های مشتری باریک، تیره و ضعیفند. آنها از گرد و غبار ریز تشکیل شده اند. این حلقه ها مثل حلقه های کیوان (زحل) یخ ندارند. حلقه های مشتری به طور دایم موادی از دست می دهند و مجدداً با گرد و غبار ریز جدیدی تغذیه می شوند. این گرد و غبار از چهار […]

کمربندها و مناطق سیاره مشتری
به طورکلی سطح گازی مشتری خیلی بادخیز است. سرعت بادها در نوارهای پهن عرض های جغرافیایی سیاره مشتری به 620 کیلومتر در ساعت می رسد. این بادها همچنین در نوارهای مجاور هم و در مسیرهای مختلف می وزند. نوارهای رنگ روشنی که ما بر روی مشتری می بینیم نواحی (zones) نامیده می شوند. آنهایی که […]

نقطه قرمز بزرگ روی سیاره مشتری چیست؟
واضح ترین شکل در مشتری نقطه قرمز بزرگ است. نقطه قرمز یک جرم گازی در حال چرخش است که به توفان شبیه است و در جو نیمکره جنوبی مشتری رخ می دهد و مدتی طولانی به طول می انجامد. رنگ آن صورتی یا نارنجی است. این توفان بزرگ ترین توفان در منظومه شمسی است. […]

ماه های سیاره مشتری
مشتری چهار ماه بزرگ و تعدادی ماه های کوچک تر دارد. گالیله ستاره شناس ایتالیایی چهار تا از بزرگ ترین ماه های مشتری را در سال 1610 با استفاده از یک تلسکوپ کشف کرد. این ماه ها که به ماه های گالیله مشهورند عبارتند از یو، اروپا، گانیمد، و کالیستو. ماه های مشتری بر […]

جو و ترکیبات تشکیل دهنده مشتری
مشتری سیاره بزرگی تشکیل شده از گاز و مایع است. این سیاره سطح خاکی ندارد اما شاید خاک داشته باشد. به جایش سطح مشتری از ابرهای قرمز، قهوه ای، زرد و سفید تشکیل شده. ابرها در مناطقی روشن موسوسم به "نواحی" و نیز در مناطق تاریک تر به نام کمربند قرار دارند و به شکل […]

ماه های مریخ
مریخ دو تا ماه به نام های فوبوس و دیموس دارد. این ماه ها درسال 1877 به وسیله ستاره شناس آمریکایی آصف هال (asaph hall 1907-1829) کشف شدند. این دو ماه، هردو ماه های کوچکی هستند. فوبوس 13.8 مایل یا 22.2 کیلومتر عرض دارد و عرض دیموس فقط 7.8 مایل یا 12.6 کیلومتر است. […]
