کنترل درد
کنترل درد نوروپاتی ممکن است مشکل باشد و می تواند کیفیت زندگی را تحت تأثیر قرار دهد. درد نوروپاتی اغلب هنگام شب بدتر می شود و خواب را به هم می زند.
خوشبختانه تنها در صد کمی از افراد با آسیب به عصب در دیابت درد را تجربه می کنند.درد در بعضی از افراد، بدون درمان در طی دوره هفته ها تا ماه ها برطرف می شود بخصوص اگر دوره درد بعد از یک تغییر ناگهانی در سلامت ایجاد شده باشد (به عنوان مثال یک دوره کتواسیدوز دیابتی، یک کاهش وزن قابل توجه یا تغییر قابل توجه در مراقبت از قند خون).
داروهای زیادی وجود دارند که برای درمان آسیب به عصب در دیابت کاربردی هستند و تأیید شده اند شامل دولوکستین و پره گابالین. داروهای دیگری نیز وجو دارند که کاربردی اند شامل داروهای سه حلقه ای (مثل آمی تریپتیلین)، گاباپنتین، ترامادول و آلفا لیپوئیک اسید.
ضد افسردگی های سه حلقه ای
ضد افسردگی های سه حلقه ای زیادی برای درمان درد مزمن در دسترس اند شامل آمی تریپتیلین، نورتریپتیلین و دزی پیرامین. آزمون های بالینی نشان داده اند که داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای برای بیماران با آسیب به عصب دردناک در دیابت موثرند. دوز ضد افسردگی سه حلقه ای که برای درمان آسیب به عصب در دیابت به کار می رود معمولاً بسیار کمتر از دوزی است که برای درمان افسردگی استفاده می شود.
این داروها معمولاً هنگام خواب استفاده می شوند، با یک دوز کم شروع می شوند و به تدریج در طول یک دوره چندین هفته ای دوز زیاد می شود. افراد با بیماری قلبی نباید آمی تریپتیلین یا نورتریپتیلین مصرف کنند. داروهای سه حلقه ای می توانند با گاباپنتین و پره گابالین مصرف شوند اما نباید با دولوکستین مصرف شوند. عوارض جانبی می تواند شامل خشکی دهان، خواب آلودگی، گیجی و یبوست باشد.
دولوکستین
دولوکستین یک داروی ضد افسردگی است که اغلب در برطرف کردن درد ایجاد شده به علت آسیب به عصب در دیابت مؤثر است. در آزمون های بالینی کوتاه مدت دولوکستین مؤثرتر از داروی بی اثر(پلاسبو) بود. به هرحال تأثیر طولانی مدت و بی خطری دولوکستین برای آسیب به عصب در دیابت نامشخص است. آزمونی که دولوکستین را با سایر داروها برای درمان آسیب به عصب در دیابت مقایسه کند انجام نگرفته است. دولوکستین معمولاً یک بار در روز به صورت خوراکی و با شکم پر مصرف می شود، اگر چه در بعضی موارد دو بار در روز مصرف می شود. این دارو نباید توسط افرادی که سایر داروهای ضدافسردگی را مصرف می کنند استفاده شود (به قسمت داروهای ضد افسردگی در بخش قبل مراجعه کنید) عوارض می تواند شامل تهوع، خواب آلودگی، گیجی،کاهش اشتها و یبوست باشد.
گاباپنتین: گاباپنتین یک داروی ضد تشنج است. معمولاً به صورت خوراکی سه بار در روز مصرف می شود. عوارض می تواند شامل گیج خوردگی و گیجی باشد. گاباپنتین می تواند با یک داروی ضد افسردگی سه حلقه ای یا دولوکستین مصرف شود. در بعضی موارد گاباپنتین می تواند هنگام شب برای پیشگیری از درد هنگام خواب مصرف شود.
پرهگابالین: پره گابالین مشابه با گاباپنتین یک داروی ضدتشنج است. پره گابالین به صورت خوراکی با یک دوز کم هنگام خواب شروع می شود و سپس به تدریج دوز آن تا سه بار در روز در طی دوره چندین هفته ای افزایش می یابد.
عوارض می تواند شامل گیج خوردگی، خواب آلودگی، گیجی، تورم پا و قوزک پا و افزایش وزن باشد. امکان اعتیاد (عادت) به پره گابالین می تواند وجود داشته باشد و تغییرات در دوز می بایست به دقت تحت نظر باشد. پره گابالین می تواند با دولوکستین یا داروهای سه حلقه ای مصرف شود اما نه با گاباپنتین.
داروهای بی حس کننده: لیدوکائین یک داروی بی حس کننده است که ممکن است اگر سایر درمان ها درد را بهتر نکردند پیشنهاد شود. لیدوکائین در ناحیه دردناک به صورت وصله (پچ) استفاده می شود که به تدریج دارو را در طول زمان آزاد می کند. تا چهار تکه ممکن است برای تا 18 ساعت در روز به کار رود.
آلفالیپوئیک اسید ALA)): آلفا لیپوئیک اسید یک داروی آنتی اکسیدان است. بسیاری از آزمون های کوتاه مدت نشان داده اند که در برطرف کردن درد ایجاد شده به علت نورو پاتی دیابتی کمک کننده است. بنابراین آلفا لیپوئیک اسید ممکن است برای افراد با آسیب به عصب در دیابت که با داروهای دیگر بهتر نمی شوند یا نمی توانند داروهای دیگر را تحمل کنند پیشنهاد شود. بنابراین مطالعات طولانی تر نیاز است تا تأثیر و بی خطری آن تایید شود. در بعضی از مناطق دنیا آلفالیپوئیک اسید بدون نسخه پزشک به عنوان یک مکمل رژیم غذایی در دسترس است. معمولاً یک بار در روز، خوراکی مصرف می شود.
مخدرها: ترامادول یک داروی ضددرد است که می تواند برای دوره های درد موقت در سرطان مصرف شود. می تواند هر 6 ساعت (4 بار در روز) مصرف شود و می تواند باعث تسکین، گیج خوردگی و گیجی شود.
این دارو می تواند با پره گابالین، دولوکستین، گاباپنتین و داروهای سه حلقه ای مصرف شود.
مهم است اشاره شود که استفاده طولانی مدت از مخدرها برای درد غیر سرطانی با شماری از مشکلات همراه است شامل خطر بالقوه سوء مصرف، اعتیاد و مصرف دوزهای بالای کشنده بخصوص برای بیمارانی که با رژیم های با دوز های بالاتر درمان می شوند. به علت این موارد برخی پزشکان استفاده از مخدر ها را برای درمان آسیب به عصب دردناک در دیابت به طور کامل متوقف کردند.
http://www.uptodate.com/contents/diabetic-neuropathy-beyond-the-basics
http://www.webmd.com/diabetes/caring-feet
http://www.ehow.com/how_5655883_cut-diabetic-toenails.html