دانش آموزان بی تحرک
به وجود آمدن چاقی تنها به نحوه تغذیه برنمی گردد. بسیاری از مشکلات مربوط به ناهنجاری های اسکلتی و چاقی به بی تحرکی مربوط است. در حال حاضر ۶۰ تا ۸۰ درصد مردم جهان دچار کم تحرکی یا بی تحرکی هستند. سازمان بهداشت جهانی زندگی بدون تحرک را یکی از ۱۰ عامل مرگ و میر و ناتوانی در جهان ذکر کرده. در کشور ما هم این موضوع شیوع بسیاری دارد و نکته تاسف آور این است که بی تحرکی و کم تحرکی در بین کودکان و نوجوانان هم بسیار شایع است.
با وجود تغییر سبک زندگی نظیر کوچک شدن خانه ها و همه گیر شدن استفاده از انواع رسانه ها، تنها راه حل هایی که باقی می ماند این است که هرکس برای زمانی از روز برنامه ریزی کند و این زمان را به ورزش و حرکت اختصاص دهد. راه حل دیگر این است که مدارس ورزش را جدی بگیرند و والدین این نکته را بپذیرند که ورزش هم اهمیتی مانند درس خواندن دارد و به همان اندازه که به درس خواندن بچه ها حساسند و آن را جدی می گیرند، ورزش را هم جدی بگیرند. در کشور ما ورزش کودکان غالباً مختص تابستان ها است. در حالی که در بسیاری از کشورها بچه ها هر روز یا یک روز در میان به محض تعطیل شدن مدرسه به باشگاه های مختلف ورزشی فرستاده می شوند و به طور جدی ورزش می کنند.
در صورتی که به طور ریشه ای به مشکلات جسمی و بدنی دانش آموزان توجه نشود، آنها دست کم برای بهبود روابط اجتماعی و احساسشان نسبت به خود به رژیم های سخت غذایی روی می آورند. این رژیم های سخت موجب می شود که مواد غذایی مورد نیازشان را دریافت نکنند و از نظر جسمی دچار اختلالات دیگری شوند. گاهی کار چنان بالا می گیرد که برخی از آنها از شدت وسواس نسبت به شکل ظاهری خود دچار اختلالاتی نظیر بی اشتهایی عصبی یا پرخوری عصبی می شوند. این اختلالات در مواقعی منجر به مرگ نیز می شود.
به هر حال داشتن جامعه سالم مستلزم داشتن کودکان و نوجوانانی سالم و با ظاهر و وزنی طبیعی است. برای همین لازم است همه در جهت پرورش چنین نسلی تلاش کنیم.