دکتر مونا زارع

هفت نکته درباره سندرم نفروتیک

1- گروهی از علایم وجود دارند که همراهی آنها با یکدیگر باعث ایجاد سندرم نفروتیک می شود: این علامت ها شامل وجود پروتئین در ادرار (روزانه بیشتر از 3.5 گرم در بزرگسالان و روانه بیشتر از دو گرم در اطفال)، پروتئین خون کاهش یافته، کلسترول خون بالا و ادم است. درواقعی می توان گفت سندرم نفرویتک نوعی اختلال کلیوی است. نام دیگر این سندرم نفروز است. به ورمی که به دلیل تجمع بیش از حد مایع در فضاهای بین سلولی ایجاد شود ادم می گویند.

2-علت سندرم نفروتیک مشکلاتی است که منجر به اختلال کلیوی می شوند و باعث می شوند کلیه بیش از حد پروتئین دفع کند. برخی عفونت ها، بیماری های کلیوی، اختلالات ژنتیکی، بعضی از داروها، سرطان و بیماری هایی که اجزای مختلف بدن را درگیر می کنند مثل دیابت، می توانند با وارد آوردن آسیب باعث بروز این حالت شوند.

3-سندرم نفروتیک می تواند در همه سنین رخ دهد.

4-شایع ترین علامت آن ادم است که می تواند درصورت (دور چشم بخصوص پشت پلک ها)، در بازوها و پاها (بخصوص مچ پا) در ناحیه شکم و … رخ دهد.

5-سایر علایم سندرم نفروتیک می تواند شامل: ادرار کف آلود، افزایش وزن به دلیل احتباس ادرار، اشتهای ضعیف و فشار خون بالا باشد.

6-اگر علایم جدیدی در بیمار ظاهر شد و یا علایم بیماری پایدار بود و برطرف نشد، می بایست با پزشک تماس گرفته شود. علایم جدید شامل سردرد شدید، تب، لکه های پوستی، سرفه، کاهش حجم ادرار یا ناراحتی هنگام دفع ادرار و غیره باشد.

7-رژیم کم نمک برای برطرف شدن ادم دست ها و پاها می تواند کمک کننده باشد. رژیم پروتئینی متوسط (نه خیلی زیاد و نه خیلی کم) پیشنهاد می شود.

مهم ترین عامل در تأخیر آسیب به کلیه، کنترل فشارخون است.

منابع:

www.nlm.nih.gov/medicineplus

www.wisegeek.com/what-is-nephrosis.htm

فرهنگ روز سخن- دکتر حسن انوری- چاپ دوم- انتشارات سخن

مبانی طب کودکان نلسون 2010- مترجم دکتر محسن ارجمند و همکاران با همکاری انتشارات ارجمند و نسل فردا