محمدرضا کریمی
پرخاشگری و خشونت در نوجوانان دو دلیل عمده دارد. یکی این که بسیاری از نوجوانان برای مقابله با تهدیدهای جسمی و روانی محیط به خشونت روی می آورند. یعنی وقتی در محیط زندگی نوجوان شامل خانه, مدرسه و کوچه و خیابان خشونت حاکم باشد, نوجوان هم یاد می گیرد برای مقابله با تهدیدهای مستمر زندگی به خشونت متوسل شود. علت دیگر پرخاشگری و خشونت در نوجوانان اختلالات روانی بعضی از آنها است. نوجوانانی که از نظر روانی دچار اختلال هستند و غالباً نسبت به افراد بزرگسال و همسالانشان احساس بدبینی و بدگمانی دارند, به این دلیل برای حفاظت روانی از خود به پرخاشگری و خشونت روی می آورند.
بسیاری از پسران و دختران احساس می کنند که در بسیاری از مسایل زندگی تحت فشار و تحمیل قرار دارند
یکی از منابع پرخاشگری و خشونت در دوره نوجوانی, نیاز شخص به قدرت است. بسیاری از پسران و دختران احساس می کنند که در بسیاری از مسایل زندگی تحت فشار و تحمیل قرار دارند. وقتی که والدین این افراد سلطه گر و خشن, معلمان سرد و بی تفاوت و همسالانشان نیز پرخاشگر باشند, تنها وسیله ای که برای دفاع از خود و به دست آوردن احساس قدرت شخصی برایشان باقی می ماند این است که به خشونت و پرخاشگری روی بیاورند. این دسته از نوجوانان از خشونت استفاده می کنند تا قدرت نمایی کنند.
پرخاشگری چیست؟
پرخاشگری یک رفتاری دفاعی آموختنی است که در انسان برای مقابله با خطر یا تهدید بروز می کند. این رفتار دفاعی باعث تحریک سریع بدن می شود و امکان مقابله با خطر یا فرار از خطر را به وجود می آورد.
ریشه خشونت و پرخاشگری تداوم تاریخی مبارزه و مقابله انسان با خطرها و تهدیدهای محیط زندگی اوست. برای مثال وجود مردان جوانی که از طرف نزدیکان و خانواده شان برای دفاع از خود به جنگ و دعوا و خشونت ترغیب می شوند حاکی از مبارزه با تهدیدات محیط زندگی است که مردان از نظر تاریخی وظیفه انجام آن را به عهده داشتند.
همچنین نوجوانانی که در جمع دوستانه شان برای ابراز مردانگی به خشونت متوسل می شوند, تمایل بیشتری برای پرخاشگری دارند و در مقابل تهدیدهای کوچک پاسخ خشونت آمیز می دهند.
مقالات مرتبط:
چرا بعضی از نوجوانان پرخاشگر و خشن می شوند؟
