بستری مناسب لازم است تا نوجوان رشد مناسبی پیداکند. چنان که جامعه تربیتی همگام و متناسب با نیازها و شرایط نوجوان پیش برود، ما به سمتی می رویم که جوانان خلاق، پرانرژی، خوددوست، نوع دوست، اخلاق گرا و به طورکلی عالی و سالم خواهیم داشت. در آیین یهود این تغییر جشن گرفته می شود. یعنی این که تغییری را که در نوجوان به وجودآمده به او تبریک می گوید. جشن تکلیف ما هم همین را می خواهد بگوید. برای نوجوان در این دوران سؤالات زیادی مطرح می شود. او ممکن است همه ارزش ها را زیرسؤال ببرد. او می خواهد با اظهارنظر و قضاوت درباره تمام مسائل کنکاش کند. ما باید این شرایط را بپذیریم و بستر مناسبی برای پاسخگویی به سؤالات نوجوان فراهم کنیم. نوجوان به اظهارنظر و تأیید هم از منظر افکار و اندیشه و هم خواسته ها و آرزوها نیاز دارد. درواقع لازم است با نوجوان همراه باشیم نه این که روبرویش قرار بگیریم".
در این شرایط اگر والدین و مدارس نحوه رفتار با نوجوان را ندانند ممکن است نه تنها مشکلات آنها را حل نکنند بلکه به آن دامن هم بزنند. درنتیجه ممکن است مدرسه به مرکز ایجاد بحران های روحی و مبادله اطلاعات پنهان، تبدیل شود. همچنین ممکن است در مدرسه تبادل مواد مخدر و تصاویر و نوارهای نامناسب صورت بگیرد و کشیدن سیگار و گردش و تفریحات ناسالم باب شود.
اگر معلمان از این دوران برداشت اشتباهی داشته باشند به ایجاد معضل روانی در بچه ها کمک می کنند. مشکل روانی حتی در یک دانش آموز هم به سرعت در کل مدرسه همه گیر می شود.
