والدین یا مدارسی که راه سختگیری و سرکوب را در رابطه با رفتار و گفتار بچه ها در سن بلوغ در پیش می گیرند و سعی می کنند با این روش آنها را وادار به هماهنگی با ارزش های خود کنند، تنها به اعمال لجوجانه در آنها دامن می زنند. در این شرایط بچه های تحت فشار ممکن است به رفتارهایی، نظیر کشیدن سیگار، داد و بیداد راه انداختن، پوشیدن لباس های نامناسب، دست بزن داشتن و… دست بزنند.
دکتر حق شعار درباره سرکوب تمایلات نوجوانان می گوید: "وقتی به شدت جلوی یک نیاز طبیعی را بگیریم این به معنی سرکوب است. نوجوانان دوست دارند در این دوران خودشان را به شکل غریب تری ظاهر کنند و نمی توان برای بچه های این سن انتظار یک شکل واحد داشت و گرنه همین امر سرکوب محسوب می شود.
وقتی جلوی یک تمایل طبیعی را می گیریم، این تمایل باقی می ماند و هنگامی که از دسترس مربیان خارج می شود، بدون دیدن آموزش بروز پیدا می کند، آنگاه نحوه بروزش تخریبی خواهد بود. درنهایت در این شرایط نوجوان یا تمرد می کند و یا دست و پا چلفتی می شود. نیازهای سرکوب شده موجب ایجاد افسردگی، خشم پنهان و شخصیت های منفعل – مهاجم می شود. به جای سرکوب با دادن آگاهی، در این نوجوانان خویشتنداری ایجاد کرد.
می توانیم به او بگوییم که تو حق داری این تمایل را داشته باشی ولی در جامعه ای که هستی، ضرورت دارد کمی از نیازهایت را برآورده کنی و بعداً وقتی به بلوغ عقلی رسیدی یعنی بعد از ۱۹ و ۲۰ سالگی آزادی هایت بیشتر می شود. درحال حاضر می توانی تمایلاتت را در مسیر ورزش و خلاقیت و کار هنری و عملی صرف کنی. اگر می خواهی ۸۰ سال زندگی سالم داشته باشی باید تا بلوغ عقلی صبرکنی وگرنه با تجارب نامناسب مواجه می شوی و دچار ناکامی خواهی شد و انتخاب هایت در آینده تحت تأثیر قرارمی گیرد.
به طور کلی نوجوان متمرد است و به جای این که بگوییم باید این کار را انجام دهی بهتر است بگوییم بهتر نیست این کار را بکنی؟ و یا اگر این کار را بکنی نتیجه بهتری می گیری.
به عبارتی سعی کنیم با جملاتی که برابری شخصیتی را می رساند (بالغ) با او ارتباط برقرار کنیم. همچنین درباره مسائل نوجوان از خودش نظرخواهی کنیم و از او بخواهیم خودش را جای ما بگذارد و بگوید در این شرایط چگونه باید رفتار کنیم.
مشاوران و مسئولان باید به نوجوان آگاهی دهند و بگویند که چه اتفاقاتی در او روی می دهد و این که این اتفاقات طبیعی است. اما سرکوب موجب می شود آینده نوجوان و انتخاب هایش در آینده تحت تأثیر قرار بگیرد".
نحوه رفتار با بچه ها در دوران بلوغ یا می تواند آنها را به مراحل عالی هدایت کند و یا ایشان را به افرادی نابهنجار تبدیل کند. هیچ انسانی ذاتاً شرور به دنیا نمی آید.
