لبنیات پیش از شیر گسترش یافت
مشخص شده که مردم پیش از این که خود شیر را بنوشند، فراورده های لبنی می خوردند. این نتیجه را ریچارد اورشد بعد از چند دهه کار و براساس آنالیز بقایای بشقاب های سفالی مردم باستان که در چند نقطه اروپا پیدا شده به دست آورده است.
همچنین گروه او چربی خشک شده شیر را روی قدیمی ترین سفالی که تاکنون پیدا شده و تاریخ آن به نه هزار سال پیش باز می گردد پیدا کرده است. او این سفال را از منطقه ای در خاورمیانه که عراق، سوریه و فلسطین اشغالی کنونی را شامل می شود به دست آورده است. این مکان شاید جایی باشد که مردم برای اولین بار در آن به اهلی کردن جانوران پرداختند.
بر این اساس این دانشمندان می گویند که خوردن شیر شاید باز هم زودتر از زمانی که آنها فکر می کنند شروع شده باشد. اما باستان شناسان هنوز سفال های قدیمی تری برای اثبات این نظریه پیدا نکرده اند. با این وجود شواهدی دارند براساس آن بیشتر گوسفندان گله های اولیه ماده بوده اند. این حرف ممکن است به این معنی باشد که گله برای شیرش مورد استفاده قرار می گرفته نه گوشتش. چراکه بالأخره این ماده ها هستند که شیر تولید می کنند.
با این وجود توماس با بررسی ماده ژنتیکی استخوان های کشاورزان اولیه اروپایی هیچ مدرکی را پیدا نکرده که نشان دهد جهش ژنی برای هضم لاکتوز تا پیش از 7500 سال قبل اتفاق افتاده باشد.
بنابراین چرا مردم باستان به ویژه در مناطق گرمی که نام آنها برده شد، با این که نمی توانستند شیر را هضم کنند حیوانات شیرده را نگه می داشتند؟
جواب این است که آنها شیر را طی فرایندی به ماست، پنیر و فراورده های دیگری که بیشتر لاکتوزشان برداشته می شد تبدیل می کردند. حتی کسانی که تحمل لاکتوز را ندارند می توانند این قبیل فراورده ها را بدون این که بیمار شوند بخورند.
فراورده های لبنی را هم می توان مدتی طولانی تر نگه داشت بدون این که فاسد شود. درست کردن آنها هم کار سختی نیست. در کشورهای گرم، تنها کافی بود که شیر را بیشتر روز در بیرون و در یک کوزه قرار دهند و شیر را به ماست قابل هضم در معده تبدیل کنند.
توماس می گوید:«توانایی هضم شیر بعد از آن به وجود آمد که مهارت های لازم برای نوشیدن آن به وجود آمد.»
