طراحی خودرو (نحوه ساخت خودرو قسمت اول)

مقالات مرتبط:

طراحی خودرو –  ساخت نمونه اولیه خودرو –  تولید قطعه خودرو –  کارگاه بدنه و کارگاه پرس برای تولید خودرو –  رنگ زدن خودرو –  مونتاژ خودرو –  تست خودرو

ساخت خودرو از طراحی آن شروع می شود. در ابتدا یک گروه از افراد حرفه ای که همان طراحان صنعتی هستند، طرح هایی (نقاشی هایی) می کشند. طراح صنعتی باید طرحی بکشد که از نظر حرفه ای قابل اجرا باشد و در صنعت قابل تولید باشد.

طراحی ماشین

ساخت خودرو از طراحی آن شروع می شود

این طرح الزاماً مانند طرح های قبلی نیست. وگرنه هیچ پیشرفتی صورت نمی گیرد. سپر، چراغ و شیشه بخش های حساسی هستند که خودروسازها نمی گذارند طراحی های آنها فاش شود. یک طرح زمان خیلی زیادی راز شرکت باقی می ماند و هیچ کس حق ندارد آن را از شرکت خارج کند. چون نقاشی های مربوط به خودرویی که به عنوان مثال قرار است در سال 2012 تولید شود, از همین حالا (2008) کشیده می شود و در صورتی که فاش شود تازگیش را برای مشتری ها از دست می دهد. بنابراین برای خودروسازان مهم است که فاش نشود این خودرو چه شکلی خواهد بود و در عین حال جاسوسی صنعتی هم در صنعت خودروسازی خیلی رایج است.

از آن جا که طراحی بسیار مهم است و نتیجه اش هم خیلی دیر وارد بازار می شود، حتماً مدیر عامل هم باید آن را تصویب کند. در هنگام طراحی بخش های مختلف خودرو یعنی داخل خودرو، خارج خودرو، تودری ها و بخش های ظاهری اتومبیل نقاشی می شود. بعد ویژگی هایی که باید در دل خودرو باشد و با چه تیپ خودروهای موجود در بازار قرار است رقابت کند و این که خودرو چه قسمت هایی از بازار را می تواند پوشش دهد بررسی می شود. به عنوان مثال طبیعی است که خودروی پاترول را نمی توان با پژو 206 مقایسه کرد. چون دو بازار مختلف را پوشش می دهند.

در نهایت طرح هایی که واحد طراحی ارایه می دهد به هر دلیلی مثل زیبایی، مد هنری جامعه یا دلایل دیگر، باید قابل توجیه باشد. به عنوان مثال در حال حاضر مد مورد پسند آیرودینامیک و گرد بودن خودرو است. به این ترتیب طرح های مختلف بررسی می شود و بحث های مختلفی می شود تا در نهایت طرحی تصویب شود.

امتیاز به مطلب

ساختمان مو، رشد مو، رنگ مو

دکتر محمدرضا کریمی

رنگ مو

بدن بیشتر جانوران پوشیده از مو است و انسان در مقایسه با آنها جزو کم موترین موجودات محسوب می شود. در انسان موها در نقاط مختلف بدن رشد کرده اند که براساس وظیفه ای که به عهده دارند، از ویژگی های خاصی برخوردارند. به عنوان مثال ابروها و مژه ها از ریزش عرق پیشانی به داخل چشم ها جلوگیری می کنند و از تأثیر اشعه سوء آفتاب می کاهند. موهای داخل حفره های بینی و گوش از نفوذ گرد و غبار به داخل آنها ممانعت می کنند.

از نظر جنینی در سومین ماه رشد جنین، اولین علایم ظهور مو پدیدار می شود و به تدریج تا بلوغ رشد و تکوین می یابد. در سر هر فرد بالغ به طور متوسط بین یکصد تا یکصد و پنجاه هزار عدد مو وجود دارد (در سر افراد سیاه مو حدود یک صدهزار و در افراد بلوند حدود 150-140 هزار عدد مو وجود دارد). قطر موی سر انسان به طور متوسط بین 50 تا 80 میکرون است که بر حسب نژاد متغیر است.

Image

جنس مو از پروتئینی نامحلول به نام کراتین است که حدواسط کراتین سخت ناخن ها و کراتین نرم موجود در پوست است. به غیر از پروتئین، در مو مواد مختلفی از جمله اسیداوریک و برخی مواد آلی دیگر و همچنین مواد معدنی یافت می شود. نوع و مقدار مواد معدنی مو بر حسب رنگ آن تغییر می کند. به طور مثال در موی مشکی مقدار آهن بیشتر از سایر عناصر است. در حالی که در موی قرمز مقدار مس بیشتر است. مو یک دهم تا چهار دهم میلی متر رشد می کند. رشد مو در فصل های گرم بیشتر از فصل های سرد است. عمر مو بر حسب ناحیه رشد متفاوت است. عمر موی سر و ریش دو تا شش سال است و عمر مژه ها بیش از چند ماه نیست. بعد از مرگ انسان معمولاً بین 85 تا 90 روز وقت لازم است تا مو بریزد.

رنگ مو به خاطر وجود انواع پیگمان ها و رنگدانه ها است. رنگدانه اصلی مو را ملانین تشکیل می دهد. ملانین بی رنگ است. اما به واسطه آنزیمی به نام "تیروزیناز" فعال شده و به شکل رنگی (معمولاً مشکی) در می آید. در افرادی که موی روشن دارند، رنگدانه اصلی مو فنوملانین است که گرانول های آن به رنگ قرمز، قهوه ای یا زرد است.

اگر از هر مو مقطعی عرضی تهیه کنیم، در آن سه قسمت متمایز تشخیص داده می شود. خارجی ترین لایه از یک ردیف سلول فلس مانند به نام کوتیکول تشکیل شده که میزان پیگمان آن اندک است. دومین لایه که بیشترین قسمت مو را تشکیل می دهد، کورتکس نام دارد که پر از دانه های ملانین است. در وسط مو آخرین قسمت مو که  مغز مو نامیده می شود قرار دارد. به طور کلی مو از دو قسمت عمده یعنی ساقه مو و ریشه مو تشکیل شده که ساقه مو شامل قسمتی از مو است که خارج از پوست بوده و قسمتی که حدفاصل سطح پوست تا قسمت بالایی غده چربی یا سباسه است. قسمتی که از محل غده چربی به کانال مویی وصل می شود ریشه مو نامیده می شود. پایین ترین قسمت مو به نام پاپی شناخته می شود و انتهای پاپی ناحیه انگشتی نامیده می شود که از آنجا شبکه خونی و عصبی وارد می شود.

امتیاز به مطلب

چرا زمین آب و هوا دارد؟

حمیده احمدیان راد

آب و هواپوشش هوای اطراف زمین جو (اتمسفر) نامیده می شود. همه هوای ما در لایه پایین یا کف اتمسفر یعنی تروپوسفر واقع شده که شش تا ده مایل ضخامت دارد. هواشناسی مطالعه تغییرات دما، ‌فشار هوا، رطوبت و جهت باد در لایه تروپوسفر ا‌ست.

همه چیز از خورشید شروع می شود

فصل ها

سیستم های آب و هوایی به این خاطر شروع می شوند که انرژی خورشید بعضی از بخش های زمین را بیشتر از بخش های دیگر گرم می کند

دلیل اصلی این که آب و هوا وجود دارد خورشید است. سیستم های آب و هوایی به این خاطر شروع می شوند که انرژی خورشید بعضی از بخش های زمین را بیشتر از بخش های دیگر گرم می کند. از طرفی بیشتر اوقات خورشید با مستقیم ترین زاویه روی بخش میانی زمین می تابد و گرمای کمتری به  قطب های جنوب و شمال می دهد. از طرف دیگر زمین روی محورهایش دقیقاً با زاویه راست کج شده که در نتیجه فصل ها را داریم و این که بخش های مختلفی روی زمین داریم که در زمان های مختلف سال بیشتر یا کمتر گرم می شوند. همچنین زمین سریع تر از آب گرم می شود و تفاوت های دما بین اقیانوس ها و قاره ها را موجب می شود. این گرم شدن نابرابر آب و زمین تغییرات و ناپایداری ها را در دما و فشار هوا، بادها و جریانات اقیانوسی به وجود می آورد.

توده های هوا و جبهه ها

بادها بدون توقف گرما را از مناطق استوایی به قطب ها جابه جا می کنند تا در دمای آنها تعادل به وجود آورند (طبق قوانین فیزیک گرما از مناطق با دمای بالاتر به مناطق با دمای پایین تر حرکت می کند. مترجم) . در این فرایند، بین توده های هوای سرد و گرم جبهه ها به وجود می آید و یک جریان هوای با حرکت سریع به نام “جریان جهشی” “jet stream”  در آسمان بالا می رود. ناآرامی ها و آشوب ها در امتداد جبهه ها و جریان جهشی گسترده می شود و باعث تشکیل مراکز هوای پرفشار و کم فشار می شود. جبهه ها و مناطق با فشار پایین، باعث می شوند هوا بالا برود تا ابرها و بارندگی تشکیل شود.

آب شگفت انگیز زمین

زمین همچنین به خاطر داشتن هر سه حالت آب یعنی مایع، جامد و گاز که به طور طبیعی وجود دارد بی نظیر است. گرمایی که از خورشید می آید به بخار شدن آب از اقیانوس ها، به عنوان منبع ابرها و بارندگی کمک می کند. به خاطر انرژی خورشید، چرخه های تبخیر، میعان و بارندگی، آب زمین را از اقیانوس ها به جو و سپس به خشکی حرکت می دهد و دوباره به این سه فرم برمی گرداند.

خورشید چه کار دیگری انجام می دهد؟

همچنین گرمای ناشی از خورشید می تواند باد و باران های همراه با رعد و برق را موجب شود. انبوهی از این رگبارها بر بالای آب های اقیانوس گرم می تواند به تندباد دریایی تبدیل شود. خورشید پشت همه تغییرات در آب و هوای ماست و اگر خورشید ناگهان از بین برود ماشین آب و هوای ما هم متوقف می شود.

منبع: http://www.wxdude.com/page1.html

امتیاز به مطلب

گیوتین چیست؟

حمیده احمدیان راد

گیوتینگیوتین وسیله ای با تیغه سنگین بوده برای این که سر کسی را با آن از تنش جدا کنند. این تیغه سنگین بین دو دیوار عمودی قرار داشته که این دیوارها به عنوان وسیله هدایت تیغه عمل می کردند. جلاد طنابی را می بریده،‌تیغه به پایین سقوط می کرده تا سر فرد را از تنش جدا کند. این وسیله به طور وسیعی در طول انقلاب فرانسه مورد استفاده قرار می گرفته و به خاطر همین مشهور شده. لویی چهاردهم پادشاه وقت فرانسه و همسرش ماری آنتوانت از جمله کسانی بودند که به وسیله گیوتین توسط انقلابیون اعدام شدند.

این وسیله نامش از جوزف ایگناک گیوتین پزشک فرانسوی و کسی که این وسیله را برای جلوگیری از ایجاد “درد غیرلازم” در فرد اعدامی پیشنهاد کرد،گرفته شده (1814-1738). این وسیله به شوخی “Mdlle Guillotin یا دختر گیوتین نامیده می شود. گیوتین در 25 آوریل 1792 این وسیله را معرفی کرد. البته پیش از این و در کشورهای دیگر و در قرن های پیشین ابزار دیگری نظیر این وسیله وجود داشته است.

گیوتین

گیوتین وسیله ای با تیغه سنگین بوده برای این که سر کسی را با آن از تنش جدا کنند

در زمان های گذشته افراد اعدامی به شکلی دردآور و توأم با شکنجه کشته می شدند تا هم فرد گناهنکار مجازات شود و هم درس عبرتی برای دیگران باشد (البته افراد صاحب قدرت یا ثروتمند سرشان با شمشیر یا تبر از تنشان جدا می شد). در واکنش به این نحوه اعدام  برخی از متفکران به خصوص متفکران انگلیسی نظیر “ولتر” درباره روش های انسانی تر اعدام شروع به بحث کردند. یکی از کسانی که با این نظر آنها موافق بود دکتر گیوتین بود و او این وسیله را با این هدف یعنی اعدامی بدون درد بیشتر پیشنهاد کرد.

شاید به خاطر تجربه تلخ تاریخی فرانسوی ها به خصوص بعد از انقلاب فرانسه بود که آنها به فکر برداشتن مجازات اعدام افتادند. در ابتدا آنها به این فکر افتادند که آیا سیستم دادگستری فرانسه برای اعدام تعداد زیادی از انسان ها در دوره انقلاب درست عمل می کرده یا نه؟ بعد بحث ها درباره اعدام در این کشور ادامه یافت تا این که در زمان ریاست جمهوری میتران و در 17 سپتامبر 1981 مجازات اعدام در فرانسه حذف شد.

منابع:http://europeanhistory.about.com/cs/frenchrevolution/a/Guillotine.htm

امتیاز به مطلب

سرود “ای ایران” چگونه ساخته شد؟

ای ایران ای مرز پرگُهر

 

ای خاکت سرچشمهٔ هنر

دور از تو اندیشهٔ بَدان

 

پاینده مانی تو جاودان

ای دشمن ار تو سنگ خاره ای من آهنم

 

جان من فدای خاک پاک میهنم

مهر تو چون، شد پیشه‌ام

 

دور از تو نیست اندیشه‌ام

در راه تو، کِی ارزشی دارد این جان ما

 

پاینده باد خاک ایران ما

سنگ کوهت درّ و گوهر است

 

خاک دشتت بهتر از زر است

مهرت از دل کِی برون کنم

 

بَرگو بی مهرِ تو چون کنم

تا گردش جهان و دور آسمان به‌پاست

 

نورِ ایزدی همیشه رهنمای ماست

مهر تو چون، شد پیشه‌ام

 

دور از تو نیست اندیشه‌ام

در راه تو، کِی ارزشی دارد این جان ما

 

پاینده باد خاک ایران ما

ایران ای خرّم بهشت من

 

روشن از تو سرنوشت من

گر آتش بارد به پیکرم

 

جز مهرت در دل نپرورم

از آب و خاک و مهرِ تو سرشته شد گِلم

 

مهر اگر برون رود تهی شود دلم

مهر تو چون، شد پیشه‌ام

 

دور از تو نیست اندیشه‌ام

در راه تو کِی ارزشی دارد این جان ما

 

پاینده باد خاک ایران ما

در هنگام جنگ جهانی دوم که از سال 1939 شروع شد و تا سال 1945 ادامه پیدا کرد،‌ ایران خودش را بی طرف اعلام کرد. اما به بی طرفی ایران احترام گذاشته نشد و کشورمان ایران را سربازان شوروی سابق و انگلیس اشغال کردند. دولت ایران قدرتش را از دست داد و کشورمان را بیگانگان در دست گرفتند. معلوم است که در این شرایط در مردم وطن دوست ایران شور میهن پرستی به وجود می آید.

گل گلابیکی از کسانی که از این وضعیت به شدت ناراحت بود حسین گل گلاب، استاد دانشگاه تهران بود. وی در در سال 1323 شعر میهن پرستانه ای به نام “ای ایران را می سراید که از مشهورترین سرودهای ملی گرایانه ایران است.

درباره این که گل گلاب این شعر را چگونه گفته داستان های زیادی وجود دارد. داستانی وجود دارد که براساس آن در شهریور ۱۳۲۳ ،که نیروهای انگلیسی و دیگر متفقین، تهران را اشغال کرده بودند،حسین گل گلاب می بیند که یک سرباز انگلیسی در حال کتک زدن و فحش دادن به یک بقال ایرانی است. حتی سرباز انگلیسی به یک افسر نظامی ایرانی هم که وارد ماجرا می شود، سیلی محکمی می زند. گل گلاب، پس از دیدن این صحنه، با چشمان اشک آلود به دیدن روح الله خالقی که  موسیقی دان مشهوری بوده می رود و ماجرا را تعریف می کند و می گوید: «کار ما به اینجا رسیده که سرباز اجنبی توی گوش نظامی ایرانی می زند؟»

روح ا… خالقی به او می گوید:”ناراحتی تأثیری ندارد بیا کاری کنیم و سرودی بسازیم”.

همان جا گل گلاب شروع به زمزمه شعری می کند و وقتی آن را کامل می کند خالقی موسیقی اش رامی سازد. بنان خواننده مشهور آن زمان نیز آن را می خواند. ظرف یک هفته، تصنیف ای ایران با یک ارکستر بزرگ ساخته می شود.

داستان دیگر از قول خود گل  گلاب نقل شده که وی گفته است:”در سال 1323 خورشیدی هنگامی که با مرحوم روح الله خالقی در خانه نشسته بودیم، صدای پای سربازان اشغالگر روس و انگلیس که در کوچه های تهران راه می رفتند، رعشه بر اندام هر میهن پرستی می انداخت. تحت تاثیر قرار گرفتم و این سرود (ای ایران) را ساختم و استاد خالقی هم آهنگ آن را تنظیم کرد که با همه مخالفت ها بر دل و جان مردم نشست.

ویژگی شعر “ای ایران” این است که تمام واژه های آن به زبان فارسی است و واژه های بیگانه به آن راه نیافته است. سرود “ای ایران” در فضایی حماسی هم ساخته شده است. گفته می شود که ملودی اصلی و پایه ای این شعر از برخی نغمه های موسیقی بختیاری که فضایی حماسی داشته گرفته شده است.

امتیاز به مطلب

شرح شخصیت های کتاب مصور آمریکایی رستم با تصویر

حمیده احمدیان راد

مقاله مرتبط: قصه های رستم با نقاشی های آمریکایی

شخصیت پردازی ها کاملاً براساس برداشت های نویسندگان این کتاب ها انجام شده است. بنابراین برای دریافت اطلاعات کامل، درست و تکمیلی، مراجعه به منبع اصلی یا کتاب های معتبر و جالبی که در این زمینه در کشور خودمان وجود دارد را فراموش نکنیم.
 

تورج: (در کتاب دوم) یک جنگجوی آدمکش،شکست ناپذیر و تندخو از سرزمین های ناشناخته. توسط افراسیاب اجیر شده تا کار رستم را تمام کند. تورج نیرویش را بر ضد رستم و افسانه اش امتحان می کند.

تورج - Turaj

شاه هماوران: (در کتاب دوم) در جای دنجی در دره های کوه های تند و پرشیب شمال شرق پنهان شده. هماوران پادشاهی یا ساتراپی کوچکی در داخل ایران بزرگ تر است.

Image

سودابه: (در کتاب دوم) دختر شاه هماوران. سودابه خیلی زرنگ و عاقل است همان طور که زیبا هم هست. به خصوص از آن زنان کار درست است که در کنار شاه ایران بنشیند!

Image

کی کاووس: (در کتاب اول و دوم) شاه ایران است. هنگامی که پسر جوانی بود به وسیله زال و رستم بر تخت سلطنت نشانده شد. چون که زال و رستم به دنبال بقایای پادشاهی ایران می گشتند و او را یافتند. کی کاووس از قدرت رستم می ترسد و درباره وفاداری او مشکوک است.

Image

افراسیاب: (کتاب اول و دوم) یک طلسم کننده و جادوگر گمراه و فرصت طلب که مشاور کلیدی کی کاووس است. افراسیاب زمانی موقعی که پادشاهی وجود نداشت تخت پادشاهی را قبضه کرده بود. اما ترس او از رستم و زال مانع کارش شد. او همیشه از تصمیمی که گرفته افسوس می خورد.

Image

ارباب بربرستان: (کتاب دوم) رهبری که با نارضایتی ریاست یک ساتراپی پرت و دوردست در داخل ایران را به عهده دارد.

Image

دیو سپید: (در کتاب دوم) ارباب تاریکی، آفریننده هرج و مرج و بی نظمی و حامی شیطان برضد خوبی. ارباب افراسیاب.

Image

رستم: (کتاب اول و دوم) جنگجوی قوی و پهلوان افسانه های شاهنامه. حافظ باوفا و قسم خورده (پهلوان دلیر) سرزمین ایران که مکانی اسرارآمیز زیبا و پرماجراست. او پسر زال و رودابه است.

Image

رخش: (کتاب اول و دوم) اسب رستم است. رخش می تواند تنها به وسیله رستم رانده شود. یعنی به وسیله تنها مرد قوی ای که او را رام کرده. او قوی ترین و زیباترین اسب در همه زمین است.

Image

زال: (در کتاب اول و دوم) جنگجوی پهلوان اسطوره ای ایران است. با موهای سفید متولد شده و به وسیله پدرش رها شده. زال به وسیله یک سیمرغ بزرگ شده. او پسر سام و شوهر رودابه و پدر رستم است.

Image

تهمینه: (کتاب اول) دختر شاه سمنگان. همسر رستم. مادر سهراب.

Image

سهراب: (کتاب اول) پسر رستم و تهمینه. وارث قدرت بی انتهای پدرش است. سهراب به سرعت بزرگ می شود و به عنوان یک جوان می تواند هر مردی در سرزمین توران را مغلوب کند.

Image

شاه سمنگان: (کتاب اول) پدر تهمینه است. به رستم کمک می کند تا اسبش رخش را که دزدیده شده بود دوباره به دست آورد.

Image

شاهزاده خانم قلعه سپید: (کتاب اول) دختر شاه قلعه سپید است. جنگجوی شجاع تعلیم دیده و ورزیده ای است که نمی تواند به خاطر مهارت هایش احترام لازم را دریافت کند. زیرا که او یک زن است.

Image

دایی جان: (کتاب اول) دایی سهراب و برادر بزرگ تر باوفا و حامی تهمینه است.

 

امتیاز به مطلب

قصه های رستم با نقاشی های آمریکایی

حمیده احمدیان راد

مقاله مرتبط: شرح شخصیت های کتاب مصور آمریکایی رستم با تصویر

Image حکایت های رستم از اشعار غنی فردوسی -شاعر معروف ایرانی و از کتاب شاهنامه اقتباس شده است و شرح حکایت های حماسی شجاعانه و ازخودگذشتگی رستم قهرمان ایران است. این حکایت ها برای اولین بار به یک کتاب مصور آمریکایی راه یافته است.

اولین سری از کتاب های مصور درباره قهرمان اصلی شاهنامه یعنی رستم است که انسانی غول آسا و یک جنگجوی خیلی قوی است و با ماجراهای خیالی خیلی زیادی روبرو می شود.

رستم قدرت و مهارتش را به عنوان یک جنگاور نشان می دهد. اما در کنار آن وفاداری و امانت داریش نسبت به ایران را نیز نشان می دهد. به طوری که مقابل سهل انگاری ها، جهل ها و خیانت های دایمی شخصیت هایی مثل شاهزاده افراسیاب و اهریمن (دیو) از ایران دفاع و حمایت می کند. این شخصیت های غیردوست داشتنی دایم برضد رستم توطئه می کنند و شاه هرطوری که دلش می خواهد بر ایران حکومت می کند.

Image

با وجودی که کی کاووس (شاه ایران) بارها نشان داده کمتر حق شناس و سپاسگذار است و حتی کمتر شایسته حکومت است، رستم به شکل شرافتمندانه ای از کشور و پادشاهش دفاع می کند.

اولین بخش از داستان ها، داستان “رستم، حکایت های شاهنامه” شخصیت های اصلی و مهم تر را به ما معرفی می کند به طوری که ما عاشق و ستایش گر رستم می شویم. هنرمند آمریکایی کتاب مصور “کارل آلتستتر” وظیفه آوردن رستم به کتاب های مصور آمریکایی را به عهده گرفت. بعد از یک سال نوع نگاه ها به شخصیت ها، صحنه ها، معماری و سلاح ها عمیق تر شد و با دست یافتن به بسیاری از جزییات پروژه نهایی شد و داستان کلید زده شد. به افتخار آفریننده شخصیت رستم یعنی فردوسی، اولین شماره از داستان های رستم در سال 2005 و در سالروز تولد فردوسی منتشر شد.

این کتاب مصور رستم قهرمان جنگاوری را به نمایش می گذارد و از افسانه های قومی و اجدادی ایرانی ریشه گرفته است و پیام های قوی و توصیه های متعدد برای دانش آموزان در خود دارد.

البته ابتدا در سال 2000 برای اولین بار رستم به کتاب های مصور راه یافته بود. این کتاب نوجوانان آمریکایی-آسیایی که سیگار می کشیدند را هدف قرار داده بود. این پروژه موفقیت بزرگی به همراه داشت و  یک میلیون شماره از این کتاب مصور منتشر شد. نتیجه این کتاب به سه دوست الهام داد که داستان های ماجراجویانه اکشنی را از شاهنامه به شکل کتاب مصور اقتباس کنند. به ویژه آن که رستم قهرمان جنگجوی اصلی شاهنامه به نظر می رسید که با شکل کتاب های مصور آمریکایی جور در می آید.

امتیاز به مطلب

اولین خودروها

حمیده احمدیان راد

مقالات مرتبط:

اولین خودروها –  تأثیرگذارترین افراد در تکامل خودروهای امروزی –  تاریخچه خودروهای بنزین سوز

اتومبیل کاگنوت

خودروی کاگنوت در سال 1771 با دیوار ی سنگی تصادف کرد

اتومبیل به شکل کنونی اش، در یک روز و به وسیله یک مخترع به وجود نیامده بلکه در طول زمان تکامل پیدا کرده است. تخمین زده می شود که بیش از 100 هزار حق امتیاز و اختراع ثبت شده، اتومبیل مدرن را به وجود آورده باشد. اما می توانیم به تعدادی از اولین ها اشاره کنیم.

اولین نقشه های تئوریک برای یک وسیله نقلیه موتوری به وسیله لئوناردوداوینچی و اسحاق نیوتن کشیده شد.

در سال 1769 اولین وسیله نقلیه جاده ای ساخته شد. این وسیله نقلیه یک تراکتور نظامی بود که توسط مهندس و مکانیک فرانسوی “نیکلاس جوزف کاگنوت” Nicolas Joseph Cugnot اختراع شد. کاگنوت برای این که انرژی وسیله نقلیه اش را تأمین کند از موتور بخار استفاده کرد. او این وسیله نقلیه را تحت آموزش و راهنمایی انبار مهمات و زرادخانه جنگی پاریس و به وسیله یک مکانیک ساخت. این وسیله نقلیه توسط ارتش فرانسه مورد استفاده قرار گرفت تا توپی را با سرعت 5/2 متر در ساعت روی سه چرخ به دنبال خود بکشد. این وسیله نقلیه باید هر ده تا 15 دقیقه متوقف می شد تا انرژی بخارش تجدید شود. موتور بخار و دیگ بخار از بقیه وسیله نقلیه جدا بود و در بخش جلویی جا داشت. در سال بعد (1770)، کاگنوت سه چرخه ای با نیروی بخار ساخت که می توانست چهار مسافر را حمل کند.

واگن بخار کاگنوت

واگن بخار کاگنوت در 1771

در سال 1771، کاگنوت یکی از وسایل نقلیه جاده ایش را به دیواری سنگی کوبید. به این ترتیب کاگنوت اولین کسی بود که دچار تصادف با یک وسیله نقلیه موتوری شد. این حادثه شروع بدبیاری های این مخترع بود. چراکه بعد از این تصادف یکی از حامیان کاگنوت مرد و دیگری تبعید شد و پول برای آزمایش های وسیله نقلیه جاده ای کاگنوت تمام شد.

موتورهای بخار با سوزاندن سوختی که آب را در یک دیگ بخار گرم می کرد, انرژی لازم برای حرکت اتومبیل را تأمین می کرد. بخار ایجاد شده منبسط می شد و پیستون ها را هل می داد که میل لنگ را می گرداند و سپس چرخ ها را می چرخاند. در ابتدای تاریخ به وجود آمدن وسایل نقلیه ای که خودشان حرکت می کردند هم وسایل نقلیه جاده ای و هم راه آهن توسعه پیدا کردند که هردوی آنها هم در آن دوره با موتورهای بخار حرکت می کردند (کاگنوت دو لوکوموتیو با موتور بخار هم طراحی کرد که هیچ وقت خیلی خوب کار نکردند).

موتورهای بخار وزن زیادی را به وسیله نقلیه اضافه کردند و ثابت کردند که طراحی شان برای حمل ونقل جاده ای مناسب نیست. اما موتورهای بخار به شکل خیلی موفقیت آمیزی در لوکوموتیوها مورد استفاده قرار گرفتند. مورخان زیادی کاگنوت را مخترع اولین خودرو می دانند. خودروی او با انرژی بخار حرکت می کرد.

بعد از کاگنوت چند مخترع دیگر نیز وسایل نقلیه ای که با انرژی بخار حرکت می کردند را طراحی کردند.

– وسیله نقلیه کاگنوت به وسیله یک فرانسوی به نام وانسیفور رکویر onesiphore recqueur اصلاح شد و پیشرفت کرد. وی کسی بود که اولین ابزار دیفرانسیل را اختراع کرد.

– در سال 1789 اولین اختراع برای وسیله نقلیه زمینی ای که با نیروی بخار حرکت می کرد به نام الیور اونتس ثبت شد.

لوکوموتیو جاده ای trevithick

لوکوموتیو جاده ای ترویتیک در سال 1881

-در سال 1801 ریچارد ترویتیک Richard Trevithick کالسکه جاده ای را که انرژی اش توسط بخار تأمین می شد, ساخت. این وسیله اولین وسیله از نوع خود در بریتانیای کبیر بود.

– از سال 1820 تا 1840 در بریتانیا، کالسکه هایی که با انرژی بخار کار می کردند به شکل منظم به خدمت رسانی پرداختند. فعالیت این وسایل نقلیه بعد از این که سیستم راه آهن و جاده ای عمومی بریتانیا توسعه پیدا کرد، قدغن شد.

– تراکتور جاده رو که با بخار حرکت می کرد به وسیله چارلز دیتز ساخته شد. تا سال 1850 کالسکه های بخار مسافران را اطراف شهرهای پاریس و بروکسل جابه جا می کردند.

– از سال 1860 تا 1880 در ایالات متحده آمریکا کالسکه های بخار بی شماری ساخته شد. مخترعان، هریسون دایر، جوزف دیکسون، روفوس پورتر و ویلیام تی جیمز بودند.

– سرآمدی بولی، از سال 1873 تا 1883 اتومبیل های بخار پیشرفته ای ساخت. له منسل در سال 1878 موتوری ساخت که در جلوی ماشین سوار می شد. میله یا محور با دیفرانسل حرکت می کرد و به چرخ های عقب زنجیر می شد. چرخ روی یک میله یا محور عمومی هدایت و رانده می شد. صندلی راننده پشت موتور بود. دیگ بخار پشت قسمت مسافر حمل می شد.

– در سال 1871 دکتر جی دبلیو دارهارت، پرفسور فیزیک در دانشگاه ایالتی ویسکانسین و کمپانی جی.آی.کپس اتومبیل بخاری ساختند که در یک مسابقه با طی مسافت 200 مایل برنده شد.

اولین خودروهای الکتریکی

موتورهای بخار تنها موتورهایی نبودند که در اتومبیل های اولیه مورد استفاده قرار گرفتند چراکه وسایل نقلیه ای با موتورهای الکتریکی هم اختراع شدند. بین سال های 1832 و 1839 (سال واقعی مشخص نیست), رابرت اندرسون اسکاتلندی اولین کالسکه الکتریکی را اختراع کرد. در حدود سال 1900 وسایل نقلیه زمینی الکتریکی در آمریکا در کنار انواع دیگر خودروها فروخته شد. چند سال بعد وسایل نقلیه الکتریکی به عنوان نوع جدیدی از وسایل نقلیه بر بازار چیره شدند. در اتومبیل های الکتریکی باتری های قابل شارژی استفاده می شد که انرژی یک موتور الکتریکی کوچک را تأمین می کرد. وسایل نقلیه سنگین, آهسته حرکت می کردند و گران بودند و لازم بود که برای شارژ دوباره متوقف شوند. در نهایت هم وسایل نقلیه الکتریکی و هم وسایل نقلیه بخار به نفع وسایل نقلیه ای که با بنزین کار می کردند، کنار رفتند. اما الکتریسیته موفقیت بزرگ تری را در زمینه استفاده از واگن یا راه آهن برقی و ترامواهای شهری به دست آورد. اینها وسیله های نقلیه ای بودند که تأمین الکتریسیته برای آنها به طور ثابت ممکن بود.

منبع: http://inventors.about.com/library/weekly/aacarssteama.htm

امتیاز به مطلب

پوشش بومیان آمریکا

حمیده احمدیان راد

 
لباس سرخ پوستی
به طورکلی تعداد زیادی سبک های پوشش سنتی در آمریکای شمالی وجود داشته است. تقریباً هر قبیله آمریکایی بومی سبک مشخص و متمایزی در لباس پوشیدن داشته و اغلب مردم می توانستند قبیله های دیگر را با نگاه کردن به پوشش و آرایش سر و تزییناتشان شناسایی کنند. در بیشتر قبایل، مردان یک تکه مستطیل شکل breechcloth که دو گوشه اش درازتر از دو گوشه دیگر است را مورد استفاده قرار می دادند و یا آن را بالای کمربند جمع می کردند به طوری که گوشه هایش در پشت و جلو پایین می افتاد. بعضی وقت ها و در آب و هوای سرد ساق پوش چرمی می بستند. در بعضی از قبایل مردان یک دامن مردانه کوتاه و جوراب های خزدار می پوشیدند. بیشتر مردان بومی بلوز نمی پوشیدند، اما جنگجویان بومی ساده  بلوزهای جنگی از جنس پوست می پوشیدند که با دم هایی از پوست قاقم ، مو و پر بلند پرندگان و مهره های به ریسمان کشده شده تزیین می شد.

بیشتر زنان بومی دامن و ساق پوش سفت و خشن و بلند می پوشیدند و جنس دامن از قبیله ای به قبیله ای دیگر متفاوت بود. در بعضی از فرهنگ های بومی شکل بلوز زنان سلیقه ای و معمولاً بیشتر شبیه به کت بود. درحالی که در فرهنگ های دیگر، زنان همیشه لباس تونیک یا شنل زنانه می پوشیدند و در قبایل دیگر زنان معمولاً‌ لباس یک تکه ای به تن می کردند. تقریباً همه آمریکاییان بومی شکلی از کفش پوستی محکم moccasin یا پوتینی با وزن سنگین تر (mukluk) به پا می کردند. اما سبک های پوشش پا از قبیله ای به قبیله ای دیگر فرق داشت. بیشتر قبایل در هوای سردتر خود را در ردا می پیچیدند. بعضی از قبایل شمالی به جای این پوشش، نیم تنه هایی از پوست خز می پوشیدند. اما بیشترین تفاوت در پوشش مربوط به لباس های رسمی بود که تقریباً در هر قبیله ای متفاوت از دیگری بود.

بعد از دوره استعمار لباس های بومی شروع به تغییر کرد. چون قبایل بومی از زمین های قدیمی شان رانده شدند و مجبور شدند تماس های نزدیک تری با هم داشته باشند. به این ترتیب شروع کردند به این که لباس های قبیله ایشان را از همدیگر قرض بگیرند. به طوری که لباس هایی از جنس پوست گوزن و حاشیه های لباس، پرها، نحوه درست کردن موی سر و پتوهای بافته شده، در میان بومی های قبایل دیگر که این پوشش ها را نداشتند، محبوب شد و طرفدار پیدا کرد. همچنین بومی ها شروع کردند به این که لباس های محلی اروپایی را با سبک لباس پوشیدن خودشان تطبیق دهند. آنها این لباس های اروپایی را با تسبیح آمریکایی بومی، قلابدوزی و طرح ها تزیین کردند. این لباس ها ریشه آمریکایی نداشتند. اما تا قرن 19 هرکس که آنها را می دید فکر می کرد که پوشش بومی است. این لباس ها که بعد از دوره استعمار به وجود آمدند شامل نیم تنه و پیراهن، پیراهن های با روبان و نوار، شال گردن و دستمال گردن از جنس اطلس، حاشیه ها و دامن های قلابدوزی شده قبایل بومی ساکن فلوریدا، پلور و ژاکت پشمی و کاموایی، لباس های زلم زیمبویی!، تکه دوزی ها، روبان های پهن و لباس های چاک چاک و همراه با بخش های پاره لباس متعلق قبیله “چروکی” بودند.

امروزه بیشتر آمریکایی های بومی در زندگی روزانه شان پوشش های کانادایی و آمریکایی معاصر را به تن می کنند. اما سبک لباس بی همتای آمریکایی های بومی هنوز وجود دارد. بعضی از جامه های بومی رسمی، مثل پوست گوزن، لباس های با روبان و نوار و کفش های پوستی مهره دار هنوز در بسیاری ازقبایل به ویژه در مراسم رسمی پوشیده می شود. لباس های دیگر مثل پوشش مستطیل شکل breechcloth، ساق پوش و زینت های مو و دستمال های رقص، حتی در مراسم مذهبی و مجالس پرسروصدای نشست و گفت و گو پوشیده می شود. معمولاً آمریکایی های بومی لباس های پر تشریفات سنتی و نشان هایشان را در مراسم تشریفاتی مورد استفاده قرار می دهند.

امتیاز به مطلب