Author: محمدرضا کریمی

شوره زار چیست؟

شوره زارها نواحی وسیع و مسطحی در خشکی ها هستند که زمانی بستر دریاچه ای بوده اند. شوره زارها با نمک و سایر مواد معدنی پوشیده شده اند و به خاطر وجود نمک، اغلب سفید به نظر می رسند. شوره زارها معمولاً در بیابان ها و دیگر مکان های خشک و در جاهایی که بدنه های بزرگ آبی در طول بیش از هزاران سال خشک شده اند و نمک و دیگر مواد معدنی از خود باقی گذاشته اند تشکیل شده اند. شوره زارها در سراسر جهان وجود دارند. 

نحوه تشکیل شوره زارها

براساس داده های سرویس پارک های ملی ایالات متحده آمریکا، سه شرط اساسی برای تشکیل شوره زارها وجود دارد. این سه شرط عبارتند از: وجود یک منبع نمک، یک حوضه محصور در خشکی به طوری که نمک ها شسته نشوند و همچنین آب و هوای خشک. آب وهوای خشک جایی است که در آن تبخیر بیش از بارندگی است بنابراین وقتی آب تبخیر می شود نمک ها باقی می مانند.

شوره زار

شوره زار بونویل آمریکا باقی مانده دریاچه BONNEVILLE  است که در بیش از 10000 سال پیش یک سوم ایالت یوتا را می پوشانده. این مکان یکی از صاف ترین مناطق روی زمین است و محلی ایده آل برای ثبت سرعت در خشکی محسوب می شود

آب و هوای خشک مهم ترین شرط تشکیل شوره زار است. در مکان های خشک، رودخانه های بزرگ و شبکه های نهرهای پرپیچ وخم به دلیل کمبود آب نادرند. این باعث می شود که بسیاری از دریاچه ها، در صورتی که دریاچه ای وجود داشته باشد، درروهای طبیعی مانند نهر نداشته باشند.حوضه های محصور در خشکی برای تشکیل شوره زارها اهمیت دارند چرا که مانع از شکل گیری درروهای آب می شوند.به عنوان مثال توپوگرافی دو شوره زار در غرب ایالات متحده نشان می دهد که آنها کاسه های مسطح عمیقی هستند. آنها حوضه های محصور در خشکی هستند و دلیل این محصور بودن این حوضه ها این است که آب منطقه نمی تواند از رشته کوه های اطراف صعود کند و به آنها برسد. در نهایت، آب و هوای خشک وارد بازی می شود از آن جا که در آب وهوای خشک تبخیر بیش از بارش آب است در نهایت به تشکیل شوره زار می انجامد.

علاوه بر حوضه های محصور در خشکی و شرایط آب و هوایی خشک، نمک و مواد معدنی دیگر نیز باید در دریاچه ها وجود داشته باشد تا شوره زارها تشکیل شوند. همه بدنه های آبی حاوی مقادیر متنوعی از مواد معدنی حل شده هستند. وقتی دریاچه ها در نتیجه هزاران سال تبخیر خشک می شوند، مواد معدنی جامد می شوند و در جایی که زمانی دریاچه وجود داشته رها می شوند. کلسیت و گچ از جمله مواد معدنی ای هستند که در آب ها یافت می شوند. اما نمک ها، بیشتر نمک طعام با غلظت های زیاد، تنها در برخی از بدنه های آبی یافت می شود. در مکان هایی که در آنها نمک طعام و دیگر نمک ها به وفور یافت می شود در نهایت نمکزار تشکیل می شود. 

5/5 - (1 امتیاز)

تکامل چیست؟

تکامل، تغییر در طول زمان است. بر اساس این تعریف گسترده، تکامل را می توان برای انواع تغییراتی که در طول زمان رخ می دهد به کار برد. افزایش ارتفاع کوه ها، منحرف شدن رودها از بسترشان و یا ایجاد گونه های جدید گیاهی و جانوری همگی تکامل محسوب می شوند. برای درک سابقه حیات بر روی زمین، لازم است این که درباره چه نوع تغییراتی در طول زمان صحبت می کنیم را مشخص تر کنیم. به همین دلیل در زمینه تکامل حیات بر روی زمین پای اصطلاح تکامل زیستی (بیولوژیکی) به میان می آید.

تکامل زیستی به تغییراتی که در طول زمان در زندگی موجودات زنده رخ می دهد گفته می شود. درک تکامل زیستی -چگونه و چرا موجودات زنده در طول زمان تغییر می کنند- ما را قادر به درک تاریخ حیات بر روی می سازد.

کلید درک تکامل زیستی در مفهومی به نام اصلاح تبار نهفته است. در موجودات زنده، صفات از نسلی به نسلی دیگر منتقل می شود. فرزندان مجموعه ای از نقشه های ژنتیکی را از پدر و مادر خود به ارث می برند. اما این نقشه ها هرگز دقیقاً از یک نسل به نسل دیگر کپی نمی شود. با گذر هر نسل تغییرات کوچکی رخ می دهد و همین طور که این تغییرات انباشته می شوند موجودات زنده در طول زمان بیشتر و بیشتر تغییر می کنند. اصلاح تبار، موجودات زنده را در طول زمان تغییر شکل می دهد و تکامل زیستی جای خود را باز می کند.

همه موجوات زنده زمین یک جد مشترک دارند. یک مفهوم مهم در رابطه با تکامل بیولوژیکی این است که همه موجودات زنده زمین یک جد مشترک دارند. این به آن معنی است که همه موجودات زنده سیاره ما از یک موجود زنده به وجود آمده اند. دانشمندان تخمین می زنند که این جد مشترک بین 3.5 و 3.8 میلیارد سال پیش زندگی می کرده و تمام موجودات زنده ای که تاکنون ساکن سیاره شده اند را از لحاظ تئوری می توان تا این جد امتداد داد. مفهوم داشتن یک جد مشترک کاملاً قابل توجه است و به این معنی است که همه موجودات زنده از انسان گرفته تا لاک پشت سبز، شامپانزه ها، پروانه ها، چنارها، قارچ ها و نهنگ آبی عموزاده یکدیگرند!

تکامل زیستی در مقیاس های مختلفی رخ می دهد. مقیاس هایی که تکامل رخ می دهد را تقریباًً می توان به دو دسته تقسیم کرد: تکامل زیستی در مقیاس کوچک و تکامل زستی در مقیاس وسیع. تکامل زیستی در مقیاس کوچک، بیشتر به عنوان تکامل ذره ای شناخته شده است. تکامل در مقیاس کوچک، به وجود آمدن تغییرات در ژن ها، در داخل جمعیتی از موجودات زنده، از نسلی به نسل دیگر است.

تکامل زیستی در مقیاس گسترده معمولاً به تغییرات تکاملی عمده و فراتر از گونه ها اشاره دارد و به توالی گونه ها از یک جد مشترک گفته می شود. به عبارتی به منشأ انواع جدیدی از گونه ها اشاره دارد. گونه هایی که از جدی مشترک منشأ گرفته اند که قبلاً وجود داشته و حالا این گونه ها با جد خود متفاوت شده اند. به عنوان مثال هایی در  زمینه تکامل بیولوژیکی در مقیاس گسترده می توان به نسل ماهی هایی که از جانوان بی مهره منشأ گرفته اند اشاره کرد. یا می توان از وال ها نام برد که از پستانداران خشکی زی منشأ گرفته اند.

منبع: http://geography.about.com/od/waterandice/fl/Salt-Flats.htm

امتیاز به مطلب

گیاهان گوشت خوار (با عکس)

گیاهان گوشت خوار گیاهانی هستند که موجودات جانوری را گرفتار می کنند، می کشند و هضم می کنند. از آنجایی که گیاهان گوشتخوار معمولاً در مناطقی زندگی می کنند که کیفیت خاک آن فقیر است، باید رژیم غذایی خود را با مواد غذایی به دست آمده از هضم حشرات تکمیل کنند. این گیاهان برگ های تخصص یافته و توسعه یافته ای دارند که به نحوی کار می کنند که حشرات از همه جا بی خبر را فریب دهند و سپس آنها را به دام بیندازند.

چندین سرده یا جنسgenera) ) از گیاهان گوشت خوار و صدها گونه گیاه گوشتخوار وجود دارد. در اینجا به برخی از جنس های گیاهان گوشت خوار اشاره می شود:

مگس دام ها Flytraps)) گیاه حشره خوار ونوس (Dionaea muscipula)

گیاه مگس دامگیاه حشره خوار ونوس که به عنوان مگس دام همشناخته می شود، احتمالاً بیشتر از گیاهان گوشتخوار دیگر شناخته شده است.حشرات به خاطر شهد آن به برگ های دهان مانندش جذب می شوند. هنگامی که یک حشره وارد تله این گیاه می شود موهای ریز روی برگ ها را لمس می کند.این کار تکانه هایی (impulses) را می فرستد که گیاه را تحریک می کند تا برگ هایش را ببندد. غددی که در برگ ها واقع شده اند آنزیم هایی را آزاد می کنند که شکار را هضم می کند و مواد مغذی شکار به وسیله برگ ها جذب می شود.

 

 

امتیاز به مطلب

کهکشان راه شیری

کهکشان راه شیری سراسر آسمان شب ما را فراگرفته و یکی از بزرگ ترین چشم اندازهایمان در زندگی را تشکیل می دهد. ستارگان کهکشان راه شیری الهام بخش انسان ها برای هزاران سال بوده اند و تنها در عصر جدید است که انسان می داند این نوار نورانی که هر شب آن را می بیند درواقع کهشکان خانه ما یعنی کهکشان راه شیری است و ما از داخل این کهکشان خود آن را تماشا می کنیم. اصطلاح ” راه شیری “، اولین بار درباره قوس مبهمی از ستارگان در آسمان شب مورد استفاده قرار گرفت. بعد از آن این نام برای کل کهشکان ما به کار رفت.

 کهکشان راه شیری

آسمان شب به وضوح درخشش کهکشان راه شیری را به نمایش می گذارد. این کهکشان، کهکشان خانه ما است و سراسر آسمان ما را فرا گرفته و ما از داخل آن به خودش نگاه می کنیم

کهکشان راه شیری یک کهکشان مارپیچی نسبتاً معمولی با اجزایی است که از نظر ساختاری از هم متمایزند. کهکشان راه شیری حاوی یک دیسک نازک ( با قطر تقریبی 100000 سال نوری)، یک دیسک ضخیم، یک برآمدگی (با قطر تقریبی 25000 سال نوری) و یک هاله ستاره ای است. همچنین این کهکشان خانه حدود 150 خوشه کروی است. خورشید، یکی از صدها میلیارد ستاره ای است که کهکشان راه شیری را تشکیل می دهند. خورشید در دیسک باریک و در فاصله حدود 25،000 سال نوری از مرکز برآمدگی کهکشان قرار دارد. ستاره شناسان معتقدند که کهکشان راه شیری یک نوار مرکزی دارد و یک کهکشان مارپیچی میله ای است.

یک کهکشان

 NGC2997کهکشانی شبیه به کهکشان راه شیری است. کهکشان ما از بیرون شاید شبیه این کهکشان باشد

یک کهکشان

 در این تصویر کهکشان NGC821 که کهکشانی شبیه به کهکشان راه شیری از زاویه ای دیگر دیده می شود، کهکشان ما شاید چیزی شبیه به این تصویر باشد

کهکشان راه شیری علاوه بر یک ساختار قابل مشاهده و مشابه با کهکشان های مارپیچی دیگر، یک هاله تاریک از ماده ای احتمالاً غیر ستاره ای (و حتی شاید غیر باریونی) دارد. این هاله کروی به فراتر از مرز دیسک نازک گسترش یافته و حرکت کهکشان ها در سراسر کهکشان راه شیری حاکی از این است که جرم کلی آن معادل 1000 میلیارد برابر جرم خورشید است. این میزان جرم حدود ده برابر جرم موجود در مواد قابل مشاهده است!

کهکشان راه شیری

کهکشان راه شیری همه ویژگی های اصلی یک کهکشان مارپیچی معمولی را دارا است.
(مقیاس ها واقعی نیست)

شکل گیری کهکشان راه شیری موضوعی است که از سوی دانشمندان فعالانه مورد بررسی قرار می گیرد. این باور وجود دارد که اجزای ستاره ای کهکشان راه شیری در زمان های مختلف تشکیل شده اند (شکل گیری ستارگان هنوز هم در داخل دیسک نازک انجام می گیرد). درحال حاضر شواهدی درباره وجود هر سه نوع سازوکار شکل گیری کهکشان ها که تاکنون شناسایی شده اند (رمبش اولیه primordial collapse))، خوشه بندی سلسله مراتبی و تکامل دینامیکی نسبتاً کند secular evolution)) وجود دارد.

مانند بیشتر کهکشان ها، کهکشان راه شیری در انزوا نیست. کهکشان راه شیری همراه با کهکشان آندرومدا، ابرهای ماژلانی بزرگ و کوچک و در حدود 30 کهکشان کوتوله، بخشی از گروه محلی را تشکیل می دهد. کهکشان راه شیری در حال حاضر در حال ادغام از نوعی است که دو کهکشان با جرم های بسیار متفاوت با هم ادغام می شوند minor mergers)). کهکشان ما در حال ادغام از این نوع با دست کم دو تا از کهکشان های کوتوله گروه محلی به نام های کوتوله قوسی یا ساگیتاریوس (Sagittarius) و کوتوله سگ بزرگ Canis Major)) است. همچنین کهکشان راه شیری در مرز خوشه سنبله بزرگ قرار دارد که روزی با آن نیز ادغام می شود.

منبع: http://astronomy.swin.edu.au/cosmos/M/Milky+Way

امتیاز به مطلب

دیابت بیمزه چیست؟

 دکتر مونا زارع

دیابت بی مزه (Diabetes Insipidus (DI)) پرنوشیباعث ادرار مکرر می شود. شما بسیار تشنه می شوید بنابراین می نوشید (پرنوشی) سپس ادرار دفع می کنید (پرادراری). این چرخه می تواند شما را از خوابیدن باز دارد یا حتی باعث می شود رختخوابتان خیس شود.

در این بیماری، بدن شما مقدار بسیار زیادی ادرار تولید می کند که تقریباً همه اش آب است.

مبتلایان به دیابت بی مزه، نوشیدنی های سرد را ترجیح می دهند.

 دیابت بی مزه با دیابت شیرین که شامل مشکلات انسولین و قند خون بالاست، متفاوت است. علایم (دو نوع دیابت) می تواند مشابه باشد. به هرحال دیابت بی مزه مرتبط است با این که چگونه کلیه ها مایعات را اداره می کنند.

دیابت بی مزه نسبت به دیابت شیرین شیوع بسیار کمتری دارد. آزمایشات خونی و ادراری می توانند نشان دهند فرد کدام نوع دیابت را دارد.

معمولاً دیابت بی مزه به علت وجود مشکل در غده هیپوفیز یا کلیه ها به وجود می آید. درمان بستگی به علت مشکل دارد. داروها در بیشتر موارد می توانند کمک کننده باشند.

منابع:

1) http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/diabetesinsipidus.html

2) http://dik.ir/

3)بیماری های غدد- دکتر مجتبی کرمی –انتشارات طرلان-1392

4)گایدلاین غدد و متابولیسم(سیسل2010-هاریسون2008)-NEXT LEVEL-گردآورده: دکتر کامران احمدی-ناشر:فرهنگ فردا-1390

5) فرهنگ معاصر انگلیسی فارسی-محمدرضا باطنی/دستیاران: فاطمه آذرمهر، مهران مهاجر، محمد نبوی/انتشارات فرهنگ معاصر/چاپ یازدهم –ویراست دوم1382

امتیاز به مطلب

اشعه ماورای بنفش چیست؟

اشعه ماوراء بنفش (UV) نور تابش الکترومغناطیسی در محدوده طول موج تقریبی 10 تا 400 نانومتر است. این طول موج کوتاه تر از نور مریی اما بلندتر از اشعه ایکس است و برای چشم انسان نامریی است.

طیف الکترومغناطیسی

محدوده طول موج ماورای بنفش به میزان زیادی تقسیم بندی شده تا به طول موج نزدیک (نزدیک ترین به طول موج نور قابل مشاهده)، اشعه ماورای بنفش دور و اشعه ماورای بنفش شدید (نزدیک ترین به طول موج اشعه ایکس) خرد شود.

خورشید منبع اشعه ماوراء بنفشی است که برای پوست انسان مضر است. لایه ازن زمین جلوی بیشتر اشعه ماورای بنفش خورشید را سد می کند، این کار لایه ازون برای ما سودمند است اما جلوی ستاره شناسی ماورای بنفش در پایگاه های زمینی را می گیرد. درعوض، تلسکوپ های با طول موج اشعه ماورای بنفش باید داخل فضا و روی ماهواره ها قرار داده شوند. منابع اختر فیزیکی نور ماورای بنفش اشیاء داغ (106-108 کلوین) شامل ستارگان عظیم و جوان موسوم به OB، کوتوله های سفید، بقایای ابرنواخترها، تاج (کرونا) و گاز خورشید در خوشه های کهکشانی است.

خورشید در نور فرابنفش

خورشید در نور فرابنفش

کشف
نور ماوراء بنفش به وسیله یوهان ویلهلم ریتر در سال 1801 کشف شد. او متوجه شد که ماده شیمیایی کلرید نقره وقتی که در معرض نور اکسید می شود به نور بنفش بیش از نور قرمز واکنش نشان می دهد و تیره تر می شود. این باعث شد حدس بزند که فراتر از نور بنفش طیف مریی، نوری نامریی وجود دارد و همین نور است که کلرید نقره را بیشتر تیره می کند.

منابع: http://astronomy.swin.edu.au/cosmos/U/Ultraviolet

http://www.ehow.com/about_4588280_who-discovered-ultraviolet-light.html

امتیاز به مطلب