در ابتدای صبح یا اواخر بعد از ظهر، نور باید در فاصله ای بیشتر و از میان بخش ضخیم تر جو عبور کند. هنگامی که خورشید در افق پایین تر می آید، یعنی نزدیک به طلوع و غروب خورشید، جو ضخیم تر است (ذرات بیشتری دارد). در این شرایط که نور باید مسافت بیشتری را بپیماید و نیروی جاذبه هم بیشتر است، نور آبی خیلی بیشتر پخش می شود. اما رنگ های دیگر یعنی حتی سبز و زرد و نارنجی هم پخش می شوند و در نتیجه رنگ قرمز باقی می ماند. در نتیجه غروب و طلوع خورشید کاملاً قرمز به نظر می آید. وقتی به خاطر آتش سوزی های جنگل، انفجارهای آتشفشانی، توفان های بیابانی یا آلودگی های دیگر، ذرات جو افزایش می یابند، غروب و طلوع خورشید حتی رنگ قرمز، رنگ درخشان تر از حد معمولی پیدا می کنند.
بعضی وقت ها آسمان کاملاً همان زمینه آبی را ندارد. در زمان هایی، نزدیک به افق، رنگ آبی روشن تری دارد و تقریباً سفید است. انعکاس نور از زمین بخشی از دلایلی است که این اتفاق رخ می دهد. موقعی که شما نزدیک قله کوه هستید آسمان رنگ کدرتر و تاریک تری دارد. وقتی فضاپیمای فضانوردان به آسمان پرتاب می شود، از پنجره که به بیرون نگاه می کنند آسمان را تاریک تر می بینند.
