
به این ترتیب اثر گلخانه ای گرم شدن هوای اطراف ما یا افزایش دمای سیاره است. البته این گرم شدن به این خاطر است که انرژی گرمایی ای که از نور خورشید ساطع می شود، به وسیله جو به دام انداخته می شود.
انرژی خورشید (نور خورشید) اشعه ای با طول موج کوتاه است که به آسانی از جو زمین عبور می کند و زمین را گرم می کند. فقط حدود یک چهارم نور خورشید که به زمین می رسد به وسیله جو منعکس می شود. زمین گرم شده، اشعه با طول موج بلند را به فضا پس می فرستد (امواج مادون قرمز یا یا انرژی گرمایی). این امواج با طول موج بلندتر، بیشتر به وسیله جو زمین منعکس می شوند.
اما انسان ها نیز کارهایی را انجام می دهند که گرمایی که در جو زمین به دام انداخته می شود را افزایش می دهد. برای مثال انسان ها ذغال سنگ، نفت و گازوییل را می سوزانند تا برق و انرژی لازم برای حرکت خودروها را تأمین کنند. موقعی که این سوخت ها می سوزند گازی به نام دی اکسید کربن آزاد می کنند. دانشمندان فکر می کنند که این گاز باعث می شود جو، گرمای بیشتری به دام بیندازد.
اگر جو گرمای خیلی زیادی را به دام بیندازد، ممکن است به آهستگی گرم تر و گرم تر شود. دانشمندان این پدیده را گرم شدن زمین می نامند و این پدیده می تواند هوای ما را تغییر دهد. بعضی از مناطق ممکن است گرم تر شوند و بعضی از مناطق ممکن است سردتر از آنچه هم اینک هستند بشوند. ممکن است یخ در قطب های شمال و جنوب ذوب شود و سطح اقیانوس ها را بالا ببرد و آب در بسیاری از مناطق ساحلی بالا بیاید. گرم شدن زمین بر هر موجودی که در سیاره ما زندگی می کند تأثیر می گذارد.





هر روز روی زمین 23.93 ساعت طول می کشد. یعنی 23.93 ساعت طول می کشد تا زمین یک بار به دور محورش بچرخد (این روز، روز نجومی است). هر سال زمینی 365.26 روز طول می کشد یعنی 365.26 روز طول می کشد تا زمین یک بار دور خورشید بگردد). این زمان سال نجومی نامیده می شود. از آنجایی که زمین در هر سال و در هر بار چرخشش نمی تواند این دور را کامل کند در هر سال شش ساعت کنار گذاشته می شود و در هر چهار سال یک روز به سال اضافه می شود. این سال که 366 روز دارد سال کبیسه نامیده می شود. این روز در ایران در پایان سال و در ماه اسفند به سال شمسی اضافه می شود و بنابراین در سال کبیسه اسفند 30 روز دارد. چرخش زمین در طول زمان آهسته تر می شود (حدود یک ثانیه در هر ده سال آهسته تر می شود).