HADLEY, JOHN. H
جان هدلی (1744-1682) ریاضیدان انگلیسی و کاشفی که اولین تلسکوپ انعکاسی را ساخت. ربع دایره هدلی نیز مشهور است.
HALE, GEORGE E
جرج الری هیل (1938-1868) ستاره شناسی که رصدخانه "یرکز" (1892) رصدخانه "ام تی ویلسون" (1904) و رصدخانه "پالومار" را پایه گذاری کرد. هیل "اسپکتروهلیوگراف" (دستگاهی که برای تجزیه و تحلیل طیف خورشید به کارمی رود) را موقعی که دانشجو بود ابداع کرد. بعداً هیل کشف کرد که لکه های خورشیدی، مناطقی با دمای پایین روی خورشیدند و این که آنها حوزه های مغناطیسی بالایی دارند.
HALL, ASAPH
آصف هال (1907-1829) ستاره شناس آمریکایی که دو تا از ماه های مریخ "فوبوس و دیموس" را در سال 1877با تلسکوپ انکساری رصدخانه نوال آمریکا کشف کرد.
HALLEY, EDMUND
ادموند هالی (1742-1656) ستاره شناس انگلیسی که بازگشت شکوهمند یک ستاره دنباله دار را در سال 1758 پیش بینی کرد (بعد از مرگش این رویداد به وسیله یوهان جی پالیتزش مورد تأیید قرار گرفت). این ستاره دنباله دار قبلاً در سال های 1531، 1607 و 1682 مشاهده شده بود. این ستاره دنباله دار حالا به عنوان ستاره دنباله دار هالی شناخته می شود.
HARTMANN, JOHANNES F
یوهان فرانس هارتمن (1936-1865) فیزیک ستاره شناس آلمانی بود که در 1904 ابرهای درون اختری گاز کلسیم را کشف کرد (او هنگامی که ستارگان دوتایی را مطالعه می کرد،خطوط جذبی اتم های کلسیم یونیزه شده را با استفاده از طیف نمایی آشکار کرد). او همچنین تئوری ای درباره اخترها ارایه داد، سیارک "اروس" را مطالعه کرد و روشی برای امتحان لنزهای تلسکوپ ارایه داد که به نام خودش نامگذاری شده.
HAWKING, STEPHAN
استیون هاوکینگ (-1942) فیزیکدان- کیهان شناس انگلیسی است. فعالیت او بر فیزیک سیاهچاله ها و عجایب فضا-زمان تمرکز یافته. هاوکینگ در 1971 این نظریه را ارایه کرد که در همان اوان بعد از انفجار بزرگ، سیاهچاله های کوچکی به وجود آمده اند، که از قوانین مکانیک-کوانتوم همراه با ذرات با اندازه زیر اتمی تبعیت می کنند. هاوکینگ (1974) این نظریه را ارایه داد که سیاهچاله ها ذرات زیراتمی بیرون می فرستند تا زمانی که منفجر شوند (او را احتمالاً بارها در تلویزیون دیده اید که کاملاً فلج است و تنها یک انگشتش کار می کند).
HELMHOLTZ, HERMANN VON
هرمان لودویگ فردیناند ون هلمهولتز (1894-1821) فیزیک- ستاره شناس آلمانی که درباره تولید انرژی خورشیدی و تشکیل ستاره مطالعه کرد.
HERSCHEL, WILLIAM
سر ویلیام هرشل (1822-1738) ستاره شناس انگلیسی که اولین بار منطقه مادون قرمز طیف الکترو مغناطیسی را در 1800 آشکار کرد. او یک تلسکوپ انعکاسی بهبود یافته ساخت و از آن برای کشف سیاره اورانوس (1781)، ماه های اورانوس و زحل استفاده کرد. هرشل بیش از 2500 کشف دارد که اکثراً اشیای اعماق آسمان هستند. خواهر هرشل به نام کارولین لوکرتیا (1848-1750) به او در کشف هایش کمک کرد و خودش بسیاری از توده ها و سحابی ها و هشت ستاره دنباله دار را کشف کرد.
HERTZ, HEINRISH
هنریش هرتز (1894-1857)
پروفسور فیزیک آلمانی که اولین بار آزمایشاتی درباره امواج الکترومغناطیسی، به ویژه امواج رادیویی انجام داد. او با اندازه گیری چرخه های امواج در یک ثانیه (یا شمار زمان های نقطه اوج امواج که در واحد یک ثانیه از زمان از یک نقطه ثابت در فضا عبور می کنند) واحدهایی را پایه گذاری کرد که هرتز نامیده می شود.
HERTZSPRUNG, EJNAR
اگنار هرتزاسپرانگ (1967-1873) ستاره شناس دانمارکی بود که مستقل از اچ. ان. راسل به ارتباط بین دمای یک ستاره (رنگ) و درخشندگی اش پی برد و یک دیاگرام یا نمودار را در سال 1911 طراحی کرد که این وابستگی را شرح می داد که بعداً نمودار هرتزاسپرانگ-راسل نامیده شد.
HEVELIUS, JOHANNES
یوهان هولیوس (1687-1611) ستاره شناس آلمانی که اولین نقشه ماه را منتشر کرد. او همچنین یک اطلس آسمانی از بسیاری از برج های فلکی تهیه کرد.
HIPPARCHUS
هیپارکوس (120-190 پیش از میلاد) ستاره شناس قدیمی یونانی که اولین فهرست شناخته شده از ستارگان و اولین نقشه از آسمان را تهیه کرد. او 1000-850 ستاره را فهرست بندی کرد و آنها را به وسیله برج های فلکی سازماندهی کرد. وی موقعیت و درخشش هر ستاره را مشخص کرد (درخشش را روی مقیاس از یک تا شش درجه بندی کرد، روشن ترین ستاره یک است). هیپارکوس همچنین سیستم "اپیسیکل" ها را ابداع کرد. سیستمی با مرکزیت زمین در همه اشیای آسمانی که در چرخه های کاملی دور زمین حرکت می کنند. او همچنین مثلثات را پایه گذاری کرد.
HUBBLE, EDWIN P
ادوین پاول هابل (1953-1889) ستاره شناس آمریکایی که در کیهان شناسی جدید بسیار تأثیر گذار بود. مشاهداتش ثابت کرد که کهکشان ها جهان های جزیره مانندی هستند. بزرگ ترین کشف او به نام قانون هابل ارتباط خطی بین فاصله کهکشان و سرعت آن نسبت به چیز دیگری که حرکت می کند است. او ثابت کرد که کهکشان های دیگر (به همراه کهکشان راه شیری) نشان می دهند که جهان در حال گسترش است. تلسکوپ فضایی هابل به افتخار او نامگذاری شده.
HUGGINS, WILLIAM and MARGARET
سر ویلیام هوگنس (1910-1824) ستاره شناس آماتور انگلیسی و اولین کسی بود که طیف نمایی را برای تعیین ترکیبات اشیای فضایی (1861) مورد استفاده قرار داد. او کشف کرد که خورشید و ستارگان بیشتر از عنصر هیدروژن ترکیب شده اند. او همچنین طیف سحابی و ستارگان دنباله دار را آزمایش کرد. همسر هوگنس (آنها در 1875 ازدواج کردند) مارگارت لیندسی موری هوگنس (1915-1848) ستاره شناس خودآموخته ای بود که کار گسترده ای را در زمینه طیف نمایی و عکاسی انجام داد. مارگرت، سحابی روبه گسترش اوریون را مطالعه کرد. ویلیام و مارگرت اولین کسانی بودند که به وجود بعضی از سحابی ها مثل سحابی اوریون که از گازهای بی شکل و نامنظم شکیل شده پی بردند. یک چاله ماه، یک چاله مریخ و یک سیارک به نام ویلیام هوگنس نامگذاری شده.
HUYGENS, CHRISTIAN
کریستین هویگنس (1695-1629) فیزیکدان و ستاره شناس هلندی که هوادار و پیشگام تئوری موجی بودن نور بود. او همچنین با بیان این که در برخورد بین اجسام نه حرکت از دست می رود و نه به دست می آید (اصطلاح او برای تکانه حرکت) خدمات مهمی به مکانیک انجام داد. در ستاره شناسی او روش های جدیدی را برای صیقل دادن و جلا دادن لنزهای شیشه ای تلسکوپ ابداع کرد (حدود 1654). به این ترتیب با این تلسکوپ قدرتمند او اولین کسی بود که به درستی کشیدگی ظاهری کیوان را به عنوان حلقه های کیوان تشخیص داد. وی تیتان (بزرگ ترین ماه کیوان) را در سال 1655 کشف کرد. او همچنین ساعت پاندولی را در 1656 ابداع کرد و اولین کار را روی حساب دیفرانسیل احتمالات انجام داد.
HYPATIA OF ALEXANDRIA
هیپاتیای الکساندریا (415(؟)- 370 پس از میلاد) ریاضیدان و ستاره شناس زن یونانی و معلم و رییس مدرسه افلاطون در اسکندریه در حدود 400 بعد از میلاد بود. او شرح هایی بر قانون ستاره شناسی افلاطون نوشت و کارهایی درباره بخش های مخروط انجام داد. کارهای او از بین رفته اما در فرهنگ سودا (Suda) به آن ارجاع شده. او دختر ریاضیدان و فیلسوفی به نام تئون اسکندریه بود (پدر او رییس موزه اسکندریه بود). در سال 415 میلادی در یک کشمکش سیاسی مذهبی، از سوی راهبان مسیحی به عنوان کافر به قتل رسید. دو حفره ماه به نام های "هیپاتیا" و "ریمه هیپاتیا" به یاد او نامگذاری شده.
JANSKY, KARL
کارل جی جانسکی (1949-1905) مهندس آمریکایی و پیشتاز ستاره شناسی رادیویی بود و آن را گسترش داد. در سال 1932 او اولین امواج رادیویی را از یک منبع کیهانی -در منطقه مرکزی کهکشان راه شیری موج یابی و آشکار کرد. کار او به وسیله "گروت ربر" ادامه یافت.
KELVIN
لرد کلوین ویلیام تامپسون (1907-1824) همچنین به عنوان لرد کلوین شناخته می شود، فیزیکدان انگلیسی است که مقیاس دمای کلوین را طراحی کرد. صفر کلوین به صفر مطلق تعریف می شود و اندازه یک واحد آن معادل اندازه یک درجه سانتی گراد است. آب در 273.16 کلوین یخ می زند و در 373.16 کلوین به جوش می آید.
KEPLER, JOHANNES
یوهان کپلر (1630-1571) ستاره شناس و ریاضیدان آلمانی و پایه گذار ستاره شناسی نوین است. کپلر پی برد که سیارات در مدارهای بیضی شکل حول خورشید می گردند. او فرمول هایی ارایه کرد که ما حالا آن را سه قانون کپلر در حرکت سیاره ای می نامیم این قوانین با استفاده از ریاضی مدارهای بیضی شکل اجرام آسمانی را توصیف می کنند. او برای چند سال با تیکو براهه کار کرد.
KIRCHOFF, GUSTAV
گوستاو کرچهوف (01887-1824) فیزیکدان آلمانی که پی برد هر عنصری موقعی که گرم می شود تا نورانی شود، یک رنگ مشخص از نور ساطع می کند. موقعی که نور به وسیله منشور تجزیه می شود، مشخص می شود که برای هر عنصری یک الگوی مشخص از طول موج ها وجود دارد. کرچهوف همراه با "بونسن" ، تکنیک هایی را برای کشف دو عنصر جدید، سزیوم (1860) و روبیدیوم (1861) به کار برد. کرچهوف فهمید که موقعی که نور در میان یک گاز می درخشد، گاز مقداری از نور را جذب می کند، که همان طول موج های نور است که موقعی که گرم می شود ساطع می شود. او تکنیک هایش را در رابطه با خورشید و در توضیح خطوط فرانهوفر هم به کار برد.
KIRKWOOD, DANIEL
دانیل کرچوود (1895-1814) ستاره شناس آمریکایی که شکاف های شعاعی در کمربند سیارکی را در 1866 کشف کرد (حالا به عنوان شکاف های کرچوود شناخته می شود). کرچوود این نظریه را ارایه داد که ماه کیوان یعنی انکلادوس (Enceladus) با نیروی جاذبه اش باعث ایجاد شکاف کاسینی می شود (اما ستاره شناسان امروزه فکر می کنند که ماه دیگر کیوان یعنی میماس (Mimas) باعث این شکاف است).
KUIPER, GERARD
جرارد پی کوییپر ستاره شناس آمریکایی-هلندی که وجود کمربند کوییپر را در سال 1951 پیش بینی کرد. کمربند کوییپر منطقه ای فراتر از نپتون است که اشیای کوچک زیادی در آن می گردند. این کمربند از 30 تا 50 AU قرار دارد و در 1992 کشف شد. کمربند کوییپر منطقه ای است که فرایند سیاره سازی قبلاً در آن متوقف شده است. فقط بقایای ناشی از دیسک چرخان اولیه منظومه شمسی در 4.5 میلیارد سال قبل در آن وجود دارند. کمربند کوییپر ممکن است منبع ستاره های دنباله دار با دوره مداری کوتاه مثل ستاره دنباله دار هالی باشد.