اگر در یک شب صاف به ستارگان نگاه کنید به نظرتان می رسد که چشمک می زنند و میزان درخشش آنها بسیار متفاوت است. همچنین در آسمان شب خیلی آهسته حرکت می کنند. اگر شما از جهت های چند ستاره در چند ساعت نقشه برداری کنید، مشاهده می کنید که همه ستارگان خیلی آهسته و تنها به اندازه یک نقطه در آسمان جابه جا می شوند.
وقتی از سطح زمین به ستارگان نگاه می کنیم چشمک می زنند. چون ما آنها را از میان لایه های ضخیم هوای در حال حرکت جو زمین مشاهده می کنیم. بنابراین دلیل چشمک زدن ستارگان حرکت جو زمین است. همه ستارگان (به جز خورشید) در آسمان زمین به صورت نقطه های ریزی ظاهر می شوند. نور ستاره به صورت اشعه مستقیم وارد جو می شود اما حرکت هوا به طور دایم مسیر نور را وقتی از میان جو عبور می کند، تغییر می دهد.
همان طور که نور ستاره از میان تعداد زیاد لایه های جو زمین عبور می کند، بارها و در مسیرهای تصادفی و بی هدف خم می شود (نور هنگامی که با تغییر میزان تراکم مواجه می شود- مثل یک بسته از هوای سرد یا هوای داغ- خم می شود. نتیجه این خم شدن تصادفی این است که ستاره چشمک می زند.
اگر در یک استخر شنا بایستید و به پایین نگاه کنید تأثیر مشابهی را مشاهده می کنید. اگرچه آب تقریباً کاملاً آرام است، به نظر می رسد که پای شما حرکت می کند و شکلش تغییر می کند. این وضعیت به خاطر این رخ می دهد که آب در حال حرکت به طور دایم راه اشعه نور را که از پای شما به چشمانتان می رسد، تغییر می دهد. در این حالت پای شما هم کوتاه تر به نظر می رسد.
