لئوناردوداوینچی نه تنها هنرمند و مجسمه ساز بزرگی بوده است، بلکه به عنوان مهندس، دانشمند و مخترع نیز شناخته می شود.
لئوناردو در 15 آوریل سال 1452 در نزدیکی شهر "توسکان وینچی" کشور ایتالیا متولد شد. او پسر یک وکیل محلی بود. داوینچی مدتی در فلورانس شاگرد نقاش و مجسمه سازی به نام "آندره آدل وروچیو" Andrea del Verrocchio بود و در سال 1478 استادی مستقل شد. بعد در حدود سال 1483 به سوی میلان حرکت کرد و برای خانواده "اسفوزا" Sforza، حکمران شهر، به عنوان مهندس، مجسمه ساز و نقاش و معمار شروع به کار کرد. از سال 1495 تا 1497 او نقاشی ای دیواری به نام "شام آخر" را در سالن ناهارخوری صومعه "سنتا ماریا دل گرزی"Santa Maria delle Grazie میلان کشید. برای دیدن نقاشی شام آخر اینجا را کلیک کنید.
داوینچی در میلان ماند تا این که شهر در سال 1499 به وسیله فرانسه مورد تهاجم قرار گرفت و خانواده اسفوزا مجبور به فرار شدند. در مدتی که داوینچی در فلورانس بود، چند عکس و تصویر از چهره ها کشید. اما تنها تصویری که از این چهره ها باقی ماند تابلوی مشهور مونالیزا است (1503-1506). برای دیدن نقاشی مونالیزا اینجا را کلیک کنید.
شهرت نقاشی هایی که از داوینچی باقی مانده باعث می شود که او را یک هنرمند مشهور به حساب آوریم. اما هزاران صفحه از نوشته هایی که از او به جا مانده نیز افکار درخشانش را به نمایش می گذارد. داوینچی درباره زمین شناسی، ساختمان بدن انسان (او ساختمان بدن انسان را مطالعه می کرد تا شکل انسان را به طور دقیق نقاشی کند)، پرواز، جاذبه زمین و چشم کار کرد. او اغلب در یک صفحه کاغذ از موضوعی به موضوعی دیگر می پرید.
داوینچی در سال 1506 به میلان برگشت و تا سال 1513 در آنجا ماند. سپس به رم رفت و سه سال در آنجا ماند. در سال 1517 در حین تهاجم پادشاه فرانسه، فرانسیس اول به رم، لئوناردو به منطقه ای در فرانسه حرکت کرد و در دوم می 1519 در همان جا از دنیا رفت.
اگر همه آثار به جا مانده از داوینچی به شکل قابل فهمی منتشر می شد، جایگاه داوینچی به عنوان یک دانشمند پیشرو هم فراتر از این می رفت. بنابراین داوینچی کسی است که نبوغش هم به عنوان دانشمند و هم به عنوان هنرمند مورد توجه است. در واقع او یک مهندس هنرمند بوده است. نقاشی های او هم علمی و بر اساس فهم عمیق از کارکرد بدن انسان و فیزیک نور و سایه بوده است. در واقع اوعلمش را با زبان هنر بیان می کرد و طراحی هایش نشان می دهد که او چه فهمی از جهان داشته است.
زرتشت اولین و آخرین پیامبر اقوام هند و اروپایی و آریایی نژادها و ایرانیان است. پیش از او مردم ایران قوای طبیعت مانند آفتاب و ماه و ستارگان و خاک و آتش و آب و باد را می پرستیدند. اما زرتشت انسان ها را به پرستش خدای یگانه فراخواند و پس از سال ها تلاش عده زیادی به دین او گرویدند. برای کسب اطلاع درباره سرگذشت آریایی ها اینجا را کلیک کنید.
موسی هم اولین کسی است که در میان اقوام سامی دین یکتاپرستی آورد. هردوی این پیامبران بسیار قدیمی هستند و ظاهراً هرگز نیز از یکدیگر خبر نداشته اند. بعدها اصول زیادی از آیین زرتشتی داخل دین یهود شد و پس از آن در ادیان دیگر نیز نفوذ کرد.
معنی نام زرتشت چیست؟
ظاهراً زرتشت دهقانزاده ای بوده که ریشه آریایی داشته است. اصل نام زرتشت احتمالاً “تراتشتر” بوده که کلمه آریایی قدیمی است. معناهای زیادی برای نام زرتشت ذکر کرده اند که از جمله “دارای زرد شتران” یا “صاحب کهن شتران” است.
تاریخ تولد زرتشت چه زمانی بوده؟
تاریخ تولد زرتشت مجهول است. بعضی روایات حاکی از این است که او در 660 پیش از میلاد زندگی می کرده. ولی دلایل محکم تر نشان می دهد که زمان ظهور او در حدود 1000 قبل از میلاد بوده است.
زرتشت در کجا متولد شده؟
محل تولد زرتشت نامشخص است. برخی تولد او را در ناحیه ماد (آذربایجان) و تخت سلیمان کنونی و یا ارومیه می دانند و به همین دلیل دریاچه ارومیه را مقدس می شمرند. برخی می گویند که در بلخ (بلخ اینک جزو کشور افغانستان است) که در شرق ایران بوده متولد شده و عده ای نیز محل ولادت او را ری که نزدیک تهران است می دانند. ولی ظاهراً او در غرب ایران به دنیا آمده و در شرق ایران به کار دعوت پرداخته است.
در واقع زرتشت به مشرق پناه برده است. چراکه کار دعوت به دین در وطنش از پیش نمی رفته و یا شاید هم دشمنانش او را دنبال می کرده اند. بنابراین او با چند نفر از یارانش برای فرار از آزار و اذیت به شرق ایران رفته.
زرتشت پیش از پیامبری چه ویژگی هایی داشت؟
زرتشت از همان آغاز عمر به مهربانی و سرشت لطیف معروف شد. در هنگام بروز قحطسالی که در ایام جوانیش اتفاق افتاد، نسبت به سالخوردگان احترام و مهربانی و نسبت به جانوران محبت و شفقت داشت. زرتشت وقتی به سن 20 سالگی رسید، پدر و مادر و همسرش را رها کرد و برای یافتن پاسخ پرسش هایی که اعماق ضمیرش را به خود مشغول کرده بود در اطراف جهان سرگردان شد و به هرکجا می توانست رفت و با هرکسی سخن گفت.
زرتشت دورانی که به پرسش هایش می اندیشید را چگونه گذراند؟
در منابع یونانی آمده که زرتشت هفت سال را در غاری درون کوهی به خاموشی مطلق سپری کرده. گفته می شود این غار در نزدیکی دریاچه ارومیه و در بالای کوه سبلان قرار داشته. کوه سبلان همچنان هم زیارتگاه و محل توجه است. شهرت زرتشت به روم هم رسیده بوده است. به این ترتیب که در روم گفته می شد که مردی مرتاض 20 سال تمام را در بیابان ها گذرانده و جز پنیر چیزی نخورده.
زرتشت در چه سنی و چگونه مبعوث شد و پس از آن چه کرد؟
وقتی زرتشت به سن 30 سالگی رسید به مکاشفاتی رسید. معجزات و کرامات زیادی برای زرتشت نقل می کنند. از جمله می گویند نخستین بار که به زرتشت کشف و شهود دست داد نزدیک وطن خود بود که شبحی بلند قد که قدش نه برابر انسان عادی بود در برابرش ظاهر شد. فرشته با او به گفت و شنود پرداخت و به او فرمان داد که روانش را پاک کند، آن گاه صعود کرده و در پیشگاه اهورامزدا (خدای حکیم) حاضر شود. او هم به این فرمان عمل کرد و خداوند که پیرامونش فرشتگان بودند به او نظر کرد. او ده سال را به پرستش مزدا مشغول بود و مردم زمانه اش او را آزار می دادند و به او ستم می کردند. پس از این مکاشفه شروع به تعلیم مردم کرد. در ابتدا کسی به سخنان او گوش نمی داد. او چند بار ناامید شد و روان پلید “انگره مینو” او را وسوسه کرد که عبادت مزدا را کنار بگذارد. لکن زرتشت در عقایدش پایدار بود.
اولین کسانی که دعوت زرتشت را پذیرفتند چه کسانی بودند؟
اولین کسی که آیین زرتشت را پذیرفت پسر عمویش “میدینیمائونها” بود. سپس در یکی از سرزمین های شرقی ایران به دربار پادشاهی به نام ویشتاسب یا گشتاسب راه یافت. او مدت دو سال سعی بسیار کرد تا این پادشاه را به دین خود در آورد.
در ابتدا پادشاه تحت تأثیر کارپان ها (مغان) قرار داشت که در اوستا کاهنانی حریص و دنیادوست معرفی شده اند. آنان به روش باستانی حیوانات را قربانی می کردند و به سحر و جادو اشتغال داشتند. کارپان ها به ضدیت با زرتشت پرداختند که موجب شد زرتشت دستگیر و زندانی شود. اما بعد از دو سال زرتشت معجزه ای انجام داد و اسب سیاه محبوب ویشتاسب که به بیماری ای کشنده مبتلا شده بود را درمان کرد. همسر ویشتاسب یعنی “هوتائوسا” هم از زرتشت حمایت کرد تا بالأخره شاه به دین زرتشت درآمد.
ظاهراً زرتشت در سن 42 سالگی گشتاسب را پیرو خود کرده است. این که گشتاسب یا ویشتاسب که بوده مشخص نیست. برخی عقیده دارند که وی پدر داریوش پادشاه هخامنشی بوده. ولی بسیاری نیز این نظر را رد می کنند. گرویدن شاه به زرتشت از روی خلوص بود و ویشتاسب تمام نیرویش را برای نشر دعوت زرتشت به کار گرفت. درباریان و امرا هم به دنبال شاه به زرتشت گرویدند.
20 سال باقی مانده عمر زرتشت چگونه گذشت؟
از 20 سال باقیمانده عمر زرتشت حکایت های زیادی وجود دارد. او تمام این دوران را به نشر دین اهورامزدا در میان ایرانیان گذراند. همچنین درگیر دو جنگ با دشمنانش شد. این دشمنان تورانی ها بودند. تورانی ها به سرزمین گشتاسب لشکرکشی کردند. دلیل لشگرکشی تورانیان به رهبری ارجاسب بر ضد گشتاسب این بود که گشتاسب به دین مزدیسنا گرویده بود.
در جنگ اول اسفندیار پسر گشتاسب رشادت های زیادی کرد که شرح آن در شاهنامه نیز آمده است. ایرانیان در این جنگ پیروز شدند. جنگ دوم زمانی رخ داد که زرتشت به سن 77 سالگی رسیده بود. در این پیکار هم سپاه گشتاسب پیروز شد. اما زرتشت عاقبت در این جنگ کشته شد. نویسندگان اوستا گفته اند که وقتی تورانیان شهر بلخ را گرفتند یکی از آنان ناگهان به سمت زرتشت حمله کرد و او را در یک آتشکده و در برابر محراب آتش، در حالی که به عبادت مشغول بود به قتل رساند. ظاهراً زرتشت 24 سال پیش از سلطنت هخامنشیان و به قدرت رسیدن کوروش بزرگ در گذشته است.
از زرتشت چه چیزی به یادگار مانده است؟
اوستا کتاب مقدس زرتشتیان است. مهمترین قسمت اوستای موجود در زمان ما یسنا است که شامل گاتها یعنی سروده های خاص زرتشت است. قسمت های دیگر اوستا به موثقی گات ها نیست. چون در قرون بعد نوشته شده.
چرا درباره زرتشت اطلاعات بسیار کمی وجود دارد؟
دلیل آن که درباره زندگی زرتشت ابهامات زیادی وجود دارد این است که اولاً او در زمان های بسیار قدیم زندگی می کرده که حتی از تاریخ باستان هم فراتر می رفته.
دیگر آن که ایران به خاطر حمله اسکندر و سلوکی ها که می کوشیدند تمدن یونانی را گسترش دهند صدمات زیادی دید. از مهمترین این صدمات این بود که بسیاری از کتاب های مذهبی و آثار ملی ایران به وسیله آنها از بین رفت. حتی اوستایی که در قصر سلطنتی هخامنشیان بود نیز به فرمان اسکندر سوزانده شد. 475 سال بعد یعنی پس از دوره اشکانیان و در زمان زمامداری اردشیر بابکان دین زرتشت یک بار دیگر رونق گرفت و کتاب های پراکنده مذهبی جمع آوری شد. ولی با هجوم اعراب یک بار دیگر همه یافته ها با سوزاندن کتاب ها نابود شد. چند صد سال بعد هم با تهاجم مغول ها همان چیزهای اندکی که مانده بود هم نابود شد.
منابع: تاریخ جامع ادیان- نوشته جان بی. ناس، ترجمه علی اصغر حکمت- شرکت انتشارات علمی و فرهنگی
گات ها- دو گزارش از ابراهیم پورداود- انتشارات شابک
موسیقی نظامی در ایران به زمان های خیلی قدیم برمی گردد. از دیرباز، سرودهای جنگی موجب نشاط سربازان و رسیدن آنها به پیروزی بوده است. برای نمونه در کتاب “خصال کوروش” تألیف “زنوفن” مورخ یونانی آمده است:
شیپور
“کوروش هنگام حمله به قشون آسور، بنا به عادت خود سرودی آغاز کرد که سپاهیان با صدایی بلند و با احترام و ادب بسیار، دنبال آن را می خواندند و چون سرود به پایان رسید، آزاد مردان با قدم های مساوی و با نظم تمام به راه افتادند”.
در جایی دیگر می گوید:”کوروش برای حرکت سپاه چنین دستور داد که صدای شیپور، علامت حرکت و عزیمت خواهد بود و همین که صدای شیپور بلند شد باید همه سربازان حاضر باشند و حرکت کنند”.
سرنا
پس از چند سطر دیگر می نویسد:”در نیمه شب که صدای شیپور عزیمت و رحیل بلند شد، کوروش سردار سپاه را فرمان داد تا با همراهان خود در جلوی صفوف سپاهیان قرار گیرد. بعد کوروش می گوید که همین که به محل مقصود رسیدم و حملات دو سپاه نزدیک شد، سرود جنگی را می خوانم و شما بی درنگ جواب مرا بدهید. در موقع حمله چنان که گفته بود، کوروش سرود جنگ را آغاز کرد و سپاه همگی با وی هم آواز شدند”.
کرنا
سازهایی مانند کس، دهل، کرنا، شیپور، سرنا و غیره آلات موسیقی جنگی بوده اند که شاعران ما مکرر از آنها نام برده اند.
دهل
موسیقی نظامی ما تا دوره ناصرالدین شاه که آلات بادی اروپایی به ایران آمد، همان اسباب و افزاری بود که در نقاره خانه به کار می رفت.
نقاره خانه چیست؟
“شاردن” فرانسوی که دو سفر به اصفهان پایتخت صفویه انجام داده و در این شهر سکونت هم کرده بود، درباره نقاره خانه می نویسد:
“سمت در بازار شاه، دو ایوان سرپوشیده است که آن را نقاره خانه خوانند و هنگام غروب و سحر، با کس و دهل و “نقاره” که قطر آن سه برابر قطر طبل های اروپاست می زنند”.
نقاره
“تاورنیه” سیاح و تاجر فرانسوی که در دوره صفویه چندین بار به ایران سفر کرده بود در سفرنامه خود بیان کرده است که در طلوع و غروب و نیمه شب، در هر شهری جماعتی موظفند که یک ربع ساعت از اقسام آلات موزیک مثل نقاره و دهل و سرنا و سنج کنسرتی بدهند. این جماعت در جای بلندی می ایستادند که صدای نقاره شان به همه شهر برسد. در تمام اعیاد و اوقاتی که شاه یک حاکم تازه یا صاحب منصب بزرگی معین می کند هم نقاره می کوبند.
“عبدالله مستوفی” می نویسد:”در ایران از زمان قدیم، معمول بوده است که در طلوع و غروب آفتاب، نوازندگان این موسیقی وطنی، در محل مرتفعی به دور هم گرد می آمدند و بوق و کوس و کرنا و دهل خود را به صدا در می آوردند و با نوازندگی خود، خورشید و روشنایی آن را استقبال و بدرقه می کردند و در مواقع رزم هم با آلات موسیقی خود با نواهای مهیج، سلحشوران را به شجاعت می آوردند و در کوچ های منزل به منزل اسباب سرگرمی پیادگان و سواران بودند. در زمان ناصرالدین شاه چون در جنگ و تمرین های جنگی، آلات موسیقی اروپایی معمول شده بود، نقاره خانه از شغل اصلی خود افتاده و جنبه تجملی به خود گرفته بود و فقط در اعیاد و صبح و عصر، کار سابق خود را انجام می داد. در مسافرت ها هم عده ای ازآنها (نقاره زن ها) همیشه با اردوی ناصرالدین شاه بودند و صبح و عصر، نوازندگی خود را در استقبال و بدرقه خورشید معمول می داشتند”.
پس موارد نقاره زدن در دوره ناصری این زمان ها بوده است:
-در هر بامداد و شامگاه
-روزهای عید، به تخت نشستن شاه
-عید قربان
-کوبیدن طبل هنگام شب برای اطلاع یافتن رهگذران از ساعت
دستگاه عصبی مرکزی شامل مغز و طناب نخاعی است. مخچه یکی از قسمت های مغز است. مخچه در قاعده مغز قرار گرفته و باعث هماهنگی تمام حرکات بدن می شود و به حفظ وضعیت قائم بدن در فضا کمک می کند. مخچه تقریباً بیضی شکل است و قطر عرضی آن بزرگ تر از قطر جلویی-پشتی آن است. وزن متوسط مخچه 150 گرم است. نسبت اندازه مخچه به نیمکره های مغز در نوزادان یک به 20 است در حالی که در افراد بالغ یک به هشت است. این نشان دهنده رشد قابل ملاحظه مخچه بعد از تولد است.
مخچه در عقب بصل النخاع و پل مغزی قرار گرفته است و از دو نیمکره راست و چپ تشکیل شده است. این دو نیمکره به وسیله ساختمانی که در وسط قرار دارد و “کرمینه” یا “ورمیس vermis مخچه” نامیده می شود با یکدیگر ارتباط دارند.
ماده سفید مخچه در وسط قرار گرفته و ماده خاکستری در پیرامون آن قرار گرفته است. در ضخامت ماده سفید، توده های خاکستری وجود دارد که به آنها هسته های مخچه می گویند.
مخچه از لحاظ تاریخچه شکل گیری و تکامل خود به سه بخش باستانی، قدیمی و نوین تقسیم می شود که هر کدام با یک عمل و وظیفه ارتباط دارند. قسمتی از مخچه که در ارتباط با حفظ تعادل است، قدیمی ترین قسمت مخچه از نظر تکامل است و “مخچه باستانی” نامیده می شود. نام دیگر مخچه باستانی، “مخچه دهلیزی” است.
قسمتی از مخچه که در ارتباط با هماهنگی حرکات است، از نظر تکاملی نسبت به مخچه باستانی جدیدتر است و “مخچه قدیمی” نام دارد. قسمتی از مخچه که در ارتباط با تنظیم “تونسیته عضلانی” (تونسیته حالت طبیعی انقباض ملایم عضلات مخطط است) و هماهنگی حرکات است، جدیدترین قسمت مخچه بوده و “مخچه جدید” نام دارد.
قشر مخچه
“قشر مخچه” لایه ای از ماده خاکستری است که سطوح مخچه را پوشانده. قشر مخچه به وسیله شیارهای عرضی که به طور موازی هستند و عمق های متفاوتی دارند به چین ها/ لوب ها (لوب به معنی تکه و قسمت است) و لوبول ها (لوب کوچک) تقسیم شده است. ویژگی خاص قشر مخچه یکنواختی ساختمانش در کل وسعتش است که این موضوع در مورد قشر مغز صدق نمی کند.
قشر مخچه انسان در واقع یک صفحه چین خورده و بزرگ، به عرض تقریبی 17 سانتی متر و طول 120 سانتی متر است.
شمار نوجوانانی که براثر پرخوری به شدت چاق می شوند و یا نوجوانانی که در اثر رژیم های سخت غذایی بسیار لاغر می شوند، زیاد است. این در حالی است که بدی تغذیه و بخصوص گرفتن رژیم های سخت غذایی می تواند عواقب سنگینی برای نوجوانان به همراه داشته باشد.
دوره نوجوانی، دوره انتقال از کودکی به جوانی است. تغییراتی که در دوره بلوغ رخ می دهد، باعث می شود نوجوانان به انرژی بیشتری نیاز پیدا کنند و پر اشتها شوند. در نتیجه، برخی به پرخوری رو می آورند و بسیاری هم برای مقابله با چاقی به رژیم های شدید غذایی رو می کنند. تب لاغری هم که بر اثر تبلیغات رسانه های جهانی دنیا را فرا گرفته، دراین رویه بی تأثیر نیست.
چند سال پیش یک مدل ایتالیایی از فرط کم غذایی مرد! این موضوع جنجالی را در کشورهای ایتالیا و اسپانیا برانگیخت. سرانجام محدوده وزنی برای مدل ها تعیین شد و قرار بر این شد که آنها کمتر از این میزان وزن نداشته باشند. اما این موضوعات مانع از افراط نوجوانان در لاغرکردن خود نشد.
یک متخصص زنان و زایمان، می گوید:”دختران زیادی به من مراجعه می کنند که بر اثر رژیم های افراطی دچار مشکلات زیادی شده اند. از یکی از آنها که دچار مشکلات شدیدی شده بود پرسیدم در طول روز چه می خورد و او جواب داد چند تا پسته!”
البته تب لاغری موضوعی جهانی است . نتیجه مطالعاتی که در آمریکا بر روی ۳۱۸ دختر و پسر نوجوان انجام شد، نشان داد که ۴۵ درصد این نوجوانان مایل بودند لاغر شوند و ۳۷ درصد از آنها شروع به کاهش وزن کرده بودند.
در کشور ما کلمه مجلس معادل کلمه پارلمان parliament در زبان انگلیسی است. ریشه کلمه پارلمان هم parliamentum در زبان لاتین است که به طورکلی به معنی گفت و گو یا مذاکره (talk) است. در حال حاضر پارلمان ها از ارکان اصلی بسیاری از حکومت های جهان هستند.
پارلمان های امروزی چگونه به وجود آمده اند؟
ریشه پارلمان ها و مجالس مشابه آن به قرن های خیلی دور برمی گردد. حتی در دنیای باستان هم مراکزی مشابه پارلمان های امروزی وجود داشته است. اما پارلمان های امروزی براساس شرایط امروز جهان به وجود آمده و گسترش پیدا کرده اند.
پارلمان ها یا مجالس امروزی بیشتر کشورها از سیستم حکومت پارلمانی کشور انگلیس الهام گرفته اند. سیستم پارلمانی انگلیس، سیستم نمایندگی در پارلمان را در بسیاری از کشورهای جهان تحت تأثیر قرار داده است.
سیستم پارلمانی چه ویژگی هایی دارد؟
در این سیستم ها یکی از وظایف پارلمان قانونگذاری است. البته در این سیستم قوه مجریه هم می تواند برای قانونگذاری به مجلس کمک کند. منتها پیشنهادات دولت لازم است که باز هم به تأیید نمایندگان برسد. به عنوان مثال در ایران قوه مجریه به مجلس لایحه می دهد و وزرا می توانند با حضور در مجلس از لایحه هایشان دفاع کنند و این لوایح در صورت تصویب مجلس شکل قانونی پیدا می کنند و قابل اجرا می شوند. پس از آن که قانونی تصویب شد، پارلمان برای اجرای تمام و کمال آن بر قوه مجریه نظارت می کند.
همچنین از آن جا که نمایندگان پارلمان از سوی مردم انتخاب می شوند، می توانند بر همه کارهای قوه مجریه نظارت کنند و از راه سؤال و استیضاح وزرا و تشکیل کمیسیون های تحقیقاتی و یا نهادهای نظارتی مثل دیوان محاسبات بر کار دولت نظارت کنند. حتی پارلمان می تواند به رییس دولت و یا وزرا رأی عدم اعتماد بدهد و موجب سقوط دولت شود.
آیا همه پارلمان های جهان “پارلمان” نامیده می شوند و شبیه به هم هستند؟
نه. پارلمان های بسیار متنوعی در جهان وجود دارد که هر یک در هر کشوری به نامی نامیده می شود. در ایران به آن مجلس شورای اسلامی، در ایالات متحده آمریکا به آن کنگره و در روسیه به آن دوما می گویند. در ژاپن diet، در چین کنگره ملی خلق national peoples congress، در (رژیم اشغالگر) اسراییل کنست Knesset و در هند sansad نامیده می شود. اینها فقط چند تا از نام های پارلمان ها در بخش های مختلف جهان هستند.
قدرت پارلمان از کجا سرچشمه می گیرد؟
پارلمان قدرتش را مستقیماً از مردم می گیرد. به عنوان مثال در کشور ما نمایندگان مجلس در انتخابات دوره ای که هر چهار سال برگزار می شود انتخاب می شوند. سیستم حکومتی که دارای پارلمان است، بهترین تضمین کننده سیستم دمکراتیک است. چرا که مبتنی بر مشارکت مردم است. به طور کلی وجود پارلمان به معنی حکومت قانون است و پارلمان محلی است که در آن نمایندگان همه ملت با هم مذاکره می کنند و اتحاد سیاسی در یک کشور را در مقابل جهان خارج به نمایش می گذارند.
در پارلمان نمایندگان احزاب و ادیان مختلف حضور دارند که این امر هم به انجام وظایف پارلمان به شکل مؤثرتر کمک می کند. البته نمایندگان پارلمان به خاطر جهان بی ثبات و به طور دایم در حال تغییر امروزی لازم است که انسان هایی عالم و نگران رفاه مردم باشند.
مهم ترین وظایف پارلمان ها چیست؟
یکی از مهم ترین وظایف پارلمان قانونگذاری است. اما نقش آن تنها به قانونگذاری محدود نمی شود. پارلمان ها در جهان کنونی مراکزی چند وظیفه ای هستند. پارلمان مرکز عصبی سیاسی کشور است. پارلمان بر اساس نیازها و تغییرات زمانه به اصلاح قوانین می پردازد و مانند آینه جامعه عمل می کند.
وظایف اصلی پارلمان ها اینها هستند: تضمین پاسخگویی قوه مجریه، قانونگذاری، کنترل بودجه، نقش نمایندگی، نقش آموزش، نقش اطلاع رسانی، آموزش و به کارگیری رییس مجلس و غیره.
فرایند بودجه سازی و کنترل خزانه ملی یکی از کارهای متنوعی است که چند کمیته پارلمانی در آن دست اندرکارند. همچنین قوه مجریه برای اعمالش به پارلمان پاسخگو است.
پاسخگویی در سیستم های مبتنی بر پارلمان به چه معنا و به چه دلیل است؟
پاسخگویی قوه مجریه به پارلمان به خاطر این است که پارلمان خواست مردم را نمایندگی می کند و بنابراین باید قوه مجریه را زیر کنترل و نظارت دایمی خود داشته باشد. قوی ترین عنصری که به دموکراسی پارلمانی قدرت می بخشد هم همین وظیفه پاسخگویی است. اعضای پارلمان به مردم پاسخگو هستند بنابراین دولت هم لازم است که به پارلمان پاسخگو باشد و پاسخگویی دولت به مجلس در جریان تصمیم گیری ها لازم است. همین پاسخگویی کیفیت تصمیم گیری های دولت را بالا می برد و یا می تواند جلوی وضعیتی را که به بحران می انجامد بگیرد. البته رسانه ها هم به عنوان رکن هشتم دموکراسی در این میانه نقش مهمی دارند. چراکه دیده بان مردم هستند و می توانند نگرانی های اقتصادی و اجتماعی مردم را انعکاس دهند و به پارلمان کمک کنند.
مى گوید: “مدتى پیش کار در حرفه اى را شروع کردم که هنوز نمى دانم در آن موفق مى شوم یا نه. این حرفه پشتکار، زمان و زحمت زیادى مى طلبد. همه کسانى که از چند و چون کارم خبر دارند، بارها گفته اند که چنین کارهایى فایده ندارد و اصولاً این همه کار کردن و وقت گذاشتن بیهوده است. اگر هم به نتیجه برسد نتیجه فورى ندارد. وقتى از کار زیاد خسته مى شوم، فکر مى کنم که دیگران درست مى گویند. من هم بهتر است از وضع موجود راضى باشم و هر از گاهى مانند آنها از بى وفایى دنیا و سختى روزگار بنالم و آه بکشم.”
در فرهنگ کشورهاى شرق و جنوب شرق آسیا فرد سختکوش بر فرد باهوش و با استعداد برترى دارد. براى همین وقتى ایرانیان با همرده هاى خود در کشورى مانند ژاپن کار مى کنند، به هوش و استعدادشان مى بالند. مردم این کشورها مى دانند با کار و تلاش زیاد مى توانند به قله هاى موفقیت دست یابند. درحالى که توجه زیاد ما به استعداد و هوش افراد و بى توجهى به اهمیت سخت کوشى موجب شده احساس کنیم بدون کار و تلاش می توانیم به موفقیت و ثروت برسیم.
محمدرضا کریمی کارشناس ارشد کارآفرینى مى گوید:”چینى ها براساس اخلاق کار سخت عقیده دارند که کارکردن، زندگى کردن است. احساس نیاز به موفقیت در میان چینى ها هم موجب شده که آنها از سنین پائین، کودکان را براى رسیدن به موفقیت آموزش دهند و والدینى که در تجارت یا مشاغل مشابه آن فعالیت مى کنند، کودکان در حال رشد را در فعالیت هایى نظیر فروش، شمارش پول، تحویل کالا و … درگیر مى کنند. بنابراین در چین دختران و پسران جوان زیادى را در بازار کار در حال کمک به والدینشان مى بینیم. در چین عادى است که بچه ها اوقات فراغتشان را صرف یادگیرى تجارت کنند. برای این که بدانید خانواده های چینی چگونه کارآفرین می شوند اینجا را کلیک کنید.
در کشور آلمان هم کودکان با شرکت در کلاس هاى مختلف انواع مهارت ها را کسب مى کنند. براى مثال یک دختربچه پنج ساله قادر به پخت شیرینى و حتى بافتن بافتنى است. در خانواده هاى فرانسوى هم کودک از سنین بسیار پائین با مفهوم پول در برابر کار آشنا مى شود. خانواده به او مى آموزد که در برابر کارهاى کوچکى که در خانه براى کمک انجام مى دهد، مى تواند پول دریافت کند. برای این که بدانید خانواده های اروپایی چگونه کارآفرین می شوند اینجا را کلیک کنید.
به این ترتیب هم درکشورهاى غربى و هم در کشورهاى شرق و جنوب شرق آسیا فرهنگ کار وجود دارد. حتى اگر اهداف آنها متفاوت باشد. مطالعه روى دانش آموزان آسیایى و غربى به این نتیجه منتهى شده که دانش آموزان غربى براى برآوردن اهداف فردى خویش تلاش مى کنند و کار را به خوبى انجام مى دهند. اما دانش آموزان آسیایى به این دلیل تلاش مى کنند که مى خواهند انتظارات والدینشان را برآورده کنند.”
وى عقیده دارد که در گذشته خانواده هاى ایرانى هم فرهنگ و تجربیاتى مشابه با کشورهاى غربى داشتند. اما این مؤلفه ها را از دست داده اند. وى مى گوید:”در گذشته در فرهنگ ایرانى اهمیت بسیارى به کار داده مى شد و فقر نیز به عنوان امرى مذموم شناخته مى شد. در نسل هاى پیشین در کشور ما، همان گونه که هم اکنون در جوامع و خانواده هاى غربى مشاهده مى شود، فرزندان و بیشتر فرزندان پسر از سنین کودکى و نوجوانى با مفهوم کار و درآمد آشنا مى شدند. به طورى که حتى در خانواده هاى ثروتمند نیز شاگردى فرزند و یادگیرى کار در حرفه اى مذموم شناخته نمى شد. به این ترتیب فرزندان نسبت به امروز در سنین پائین تر مستقل مى شدند. البته در این زمینه و نقش تحصیل فرزند در افزایش سن استقلال به مطالعات بیشتر نیاز است”.
وى براى تصحیح فرهنگ مغایر با سخت کوشى و کار در کشور ما توصیه مى کند که والدین ایرانى اتکا به خود، استقلال، تصمیم گیرى و سختکوشى را در سنین پائین به فرزندانشان بیاموزند. وى مى گوید:”خانواده ها به جز آموزش کودکان براى اتکا به خود، نقش مهمى هم در آموزش صنعت به آنان دارند. این گونه آموزش هاى زودهنگام بسیار مؤثر است. داستان برخى کارآفرینان موفق بیانگر این مطلب است که آموزش زودهنگام در مهارت هاى فنى و صنعتى بیش از مدرک دانشگاهى براى رسیدن به هدف کارآفرینى مؤثر است”.
مدارس نیز از جمله مراکزى هستند که مى توانند به گسترش فرهنگ کار کمک کنند.
در مدرسه بچه ها می توانند با کار و فرهنگ کار آشنا شوند. مى توان به آنها آموخت که حتى اگر استعداد و هوش زیاد نداشته باشند، با سختکوشى مى توانند به موفقیت برسند. همین طور مى توان به آنها یاد داد که کار یک ارزش است و تمام مشاغلى که در آنها کار فکرى و یدى صورت مى گیرد، محترم است.
سوده احمدیان راد مى گوید:”فرهنگى که خواستار پرورش کارآفرینى است باید مردم را به خاطر دستاوردهایشان و نه به خاطر مقتضیات تولدشان طبقه بندى کند. در فرهنگ هایى که کارآفرینى تشویق مى شود، مانند کشورهاى هنگ کنگ، سنگاپور و فیلیپین، فرد مى تواند براساس فعالیت ها و دستاوردهایش در جامعه ترقى یا افت کند و کسى که با صداقت و سختکوشى ثروتمند شده باشد محترم است. فرهنگ باید کار را به عنوان یک وظیفه ببیند و کار مؤثر و صادقانه را ارج نهد”. برای این که بدانید چه فرهنگی کارآفرین به وجود می آورد اینجا را کلیک کنید.
روحیه خوشبینى هم مى تواند بر هر مشکلى غلبه کند. چنان که آمریکایى ها عقیده دارند فردا مى تواند بهتر از امروز باشد و براى ساختن آینده بهتر باید هر کارى که از دستشان برمى آید انجام دهند.
دندان های شیری در هر سه دوره شیری، مختلط و دایمی وظایف متعددی را بر عهده دارند (برای کسب اطلاع درباره مراحل دندانی که کودک می گذراند اینجا را کلیک کنید). این وظایف شامل حفظ طول قوس فکی، حفظ فضای دندان های دایمی، کنترل شیوع پوسیدگی دندانی، کمک به تغذیه مناسب کودک، تلفظ و تکلم صحیح کودک، کنترل وضعیت روحی کودک، زیبایی و کنترل زمان رویش مناسب دندان های جانشین است. قبرای کسب اطلاع درباره ساختمان دندان ها اینجا را کلیک کنید.
حفظ طول قوس فکی
طول قوس فکی و مراحل تکاملی فکین تحت تأثیر نحوه رویش دندان ها است. اگر دندان های شیری در موقعیت صحیح قرار داشته باشند و دندان های دایمی در زمان و مکان صحیح رویش پیدا کنند، روند تکامل فکین به طور صحیح پیش خواهد رفت و طول قوس فکی متناسب با دندان ها خواهد بود و در نتیجه میزان بروز اختلالات و ناهنجاری های فکی-دندانی در کودک کاهش خواهد یافت. در صورتی که دندان های شیری بر اثر بی توجهی دچار پوسیدگی های شدید شده و در نهایت از دست بروند این روند به طور صحیح اتفاق نیفتاده و در نتیجه منجر به مشکلات متعدد تکاملی فکین خواهد شد و در آینده کودک نیاز به درمان های وسیع اصلاحی خواهد داشت.
حفظ فضا
لازم است بدانیم که در تمام طول عمر انسان، دندان ها تمایل به حرکت به سمت جلو دارند که میزان این تمایل به حرکت در دوران رشد بیشتر و به مرور زمان کاهش می یابد. از آنجا که هر دندان شیری مسئول نگهداری فضای لازم جهت رویش یک دندان دایمی است، هنگامی که یک دندان شیری کشیده می شود با توجه به مطلب ذکر شده در مورد حرکت دندان ها، معمولاً پس از شش ماه، فضای باقی مانده از دندان شیری می تواند کاملاً بسته شود و در نهایت رویش دندان دایمی با مشکل مواجه کند.
یعنی به دلیل این که دندان دایمی قادر به رویش در محل صحیح خود نیست، در مسیر نامناسب به سمت زبان یا گونه رویش خواهد یافت و یا در موارد نادر ممکن است به صورت نهفته درآمده و رویش نیابد. به این ترتیب حفظ دندان های شیری موجب جلوگیری از به هم ریختگی دندان ها و کاهش نیاز به درمان های ارتدونسی در آینده خواهد شد.
در شرایطی که دندان شیری به دلیل مراقبت نکردن به شدت پوسیده شده و زودتر از زمان افتادن طبیعی دندان کشیده شود، حتماً باید پس از خارج کردن دندان از وسیله ای به نام “فضا نگدار” جهت حفظ فضای لازم برای رویش دندان دایمی استفاده کرد.
کنترل پوسیدگی دندانی
پوسیدگی های دندانی همچنان مشکل عمده در دندانپزشکی است و توجه به نیازهای ترمیمی دندان کودکان به عنوان وظیفه ای خطیر مورد توجه دندانپزشکان است. چراکه پوسیدگی دندان های شیری و به دنبال آن عفونت اطراف ریشه می تواند به جوانه دندان های دایمی زیرین آسیب برساند و موجب بدشکلی و ضعف مینا و عاج در دندان دایمی شود. علاوه بر آن در دوره دندانی مختلط، حفره های پوسیدگی درمان نشده در دندان های شیری می تواند موجب تجمع بیشتر پلاک میکروبی در مجاورت دندان های دایمی و استعداد بیشتر دندان های دایمی به پوسیدگی شود. در نتیجه درمان به موقع پوسیدگی دندان های شیری و حفظ و نگهداری آنها علاوه بر جلوگیری از درد و ناراحتی کودک، متعاقب آن باعث پیشگیری از مشکلات مذکور برای دندان های دایمی نیز می شود.
تغذیه کودک
سه نوع دندان شیری موجود در دهان هر کدام وظیفه مختلفی در جویدن غذا و تغذیه کودک به عهده دارند. دندان های پیشین با داشتن یک لبه تیز و برنده عمل بریدن غذا را به عهده دارند. دندان های نیش با تاج نوک تیزی که دارند عمل پاره کردن غذا را انجام می دهند و دندان های آسیای شیری با داشتن تاجی پهن و بزرگ عمل له کردن و نرم کردن غذا و به بیان دیگر جویدن غذا را به عهده دارند. با توجه به این مطلب اگر هر کدام از دندان های نامبرده در دهان کودک وجود نداشته باشند، کودک از لحاظ تغذیه دچار مشکل خواهد شد. در ضمن باید توجه داشت که گاهی اوقات یک دندان پوسیده دردناک در یک سمت دهان منجر به این می شود که کودک برای غذا خوردن از کل دندان های آن سمت استفاده نکند و این مسئله باعث عوارض مختلفی مثل سردرد، تجمع جرم در سمتی که از دندان ها استفاده نمی شود و گاهی ناهنجاری های تکاملی فک گردد.
تلفظ و تکلم
هرچند از یک سال و نیمگی تا دو سالگی همزمان با تکمیل رشد و تکامل زبان، تلفظ حروف و کلمات شروع می شود، تلفظ صحیح بسیاری از حروف به حضور دندان های شیری در موقعیت صحیح بستگی دارد. در صورتی که دندان شیری زود از دست برود و یا دچار پوسیدگی شدید باشد، به طوری که شکل تاج دندان را تغییر دهد، در بسیاری از موارد می تواند تأثیر قابل توجهی در تلفظ و تکلم کودک داشته باشد. تا جایی که این تغییرات به صورت عادتی درآمده و در سال های بعد کودک به گفتار درمانی نیاز پیدا کند.
از نظر روانی
اگر براثر بی توجهی والدین به پوسیدگی دندان های شیری، این دندان ها زودتر از موعد از دست بروند، علاوه بر اثراتی که این وضعیت می تواند بر تغذیه، تلفظ و تکلم کودک داشته باشد، می تواند اثرات سوء قابل توجهی در روحیه و حتی اعتماد به نفس کودک در میان همسالانش به جا بگذارد. زود از دست رفتن دندان شیری باعث تأخیر در رویش دندان دایمی می شود و در نتیجه این کودکان به مدت طولانی بی دندان می مانند و گاهی اوقات در بین همسالان خود به خاطر این مسئله مورد تمسخر قرار می گیرند که باعث ناراحتی های روحی فراوانی در آنها می شود. این اثرات روحی و روانی گاهی اوقات می تواند به صورت اختلالاتی همچون ترس از حضور در اجتماع تا پایان عمر همراه فرد باقی بماند و تأثیر قابل توجهی بر زندگی و موفقیت های آینده فرد داشته باشد. بنابراین مراقبت و کنترل کافی و درمان به موقع دندان های شیری از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.
زیبایی
دندان های قدامی سالم در زیبایی چهره و خط لبخند کودک نقش بسیار مهمی دارد و می تواند باعث بالا رفتن اعتماد به نفس کودک شود. هر گونه پوسیدگی یا بدشکلی و یا زود از دست رفتن دندان های شیری می تواند زیبایی چهره کودک را خدشه دار کند.
تأثیر بر زمان رویش دندان های جانشین
طی تحقیقات انجام شده در کودکانی که آسیاهای شیری خود را در چهار یا پنج سالگی یا قبل از آن از دست می دهند، این مسئله باعث بی دندانی طولانی مدت کودک و افزایش اثرات ذکر شده بر تغذیه، تلفظ و تکلم، زیبایی و اعتماد به نفس او خواهد شد.
نتیجه
با توجه به اهمیت دندان های شیری کادر دندانپزشکی باید این مسئله را مرتباً به والدین گوشزد کنند و با آموزش ها و روش های مختلف در جهت افزایش آگاهی بیماران کوشش کنند. والدین نیز با در نظر داشتن اهمیت دندان های شیری باید از حدود یک سالگی پیش از این که کودک دچار مشکلات پوسیدگی گردد با مراجعه به دندانپزشک مراقبت های دندانپزشکی را آغاز کنند. به این ترتیب رابطه کودک و دندانپزشک در زمانی که کودک درد و ناراحتی ندارد شکل گرفته و در نتیجه ترس از دندانپزشکی در کودک کمتر خواهد شد. علاوه بر آن کنترل مرتب دندانی از این سن باعث می شود که پوسیدگی ها و بیماری ها بسیار زودتر از حالت عادی تشخیص داده شده و در نتیجه با روش های درمانی بسیار ساده تر و ارزان تر درمان شوند. علاوه بر آن می توان با استفاده از درمان های پیشگیری از بروز بسیاری از مشکلات جلوگیری کرد.
مراحل دندانی که کودک می گذراند شامل دوره دندان های شیری، دوره مختلط دندانی (شامل دندان های شیری و دایمی) و دوره دندان های دایمی است. در سال های گذشته والدین و حتی گاهی دندانپزشکان از اهمیت دندان های شیری آگاه نبودند. ولی در حال حاضر وضعیت بهتر شده است.
در حدود شش ماهگی اولین دندان شیری در دهان نوزاد ظاهر می شود و در ادامه آن روند تکامل فک و رویش دندان ها ادامه می یابد و تا حدود دو تا دو سال و نیمگی ادامه پیدا می کند. در این سنین تقریباً تمام دندان های شیری که به طور طبیعی (نرمال) 20 دندان را شامل می شود می رویند.
به دوره ای که دندان دایمی رویش نیافته و کودک دارای دندان های شیری است، مرحله دندان شیری گفته می شود. با ادامه مراحل تکامل فک و صورت، اولین دندان دایمی یا دندان شماره شش (اولین دندان آسیای بزرگ) در حدود پنج و نیم سالگی تا شش سالگی در خلف (عقب) دندان های شیری -بدون این که دندان شیری از دست برود- ظاهر می شود (نکته قابل توجه این است که چون اولین دندان دایمی جایگزین دندان شیری نمی شود، در اغلب موارد والدین تصور می کنند که این دندان، دندان شیری است و به همین خاطر در نگهداری از این دندان سهل انگاری می شود). برای آشنایی با ساختمان دندان اینجا را کلیک کنید.
معمولاً به دنبال رویش دندان شش و گاهی تقریباً همزمان با آن دندان پیش نیز رویش می یابد. این مرحله دندانی که در طی آن در دهان کودک دندان های شیری و دایمی در کنار هم دیده می شوند، دوره مختلط دندانی نامیده می شود. این مرحله ادامه پیدا می کند تا زمانی که آخرین دندان شیری کودک بیفتد و در دهان کودک دیگر دندان شیری وجود نداشته باشد و تمامی دندان ها دایمی باشد. این مرحله دوره دندان های دایمی نامیده می شود.
مارک تواین شاید مشهورترین نویسنده، فیلسوف و انسان شناس آمریکایی باشد. ساموئول کلمنس Samuel Clemens که به نام مارک تواین شناخته می شود، در سال 1835 در میسوری فلوریدا متولد شد. پدرش وکیل بود. خانواده ساموئل تا سن چهار سالگی او در یک شهر کوچک کنار یک رود زندگی می کردند. سپس به شهر بزرگ تری در کناره های رود می سی سی پی رفتند.
موقعی که ساموئل 12 ساله بود، پدرش مرد و از رفتن به مدرسه بازماند. چرا که باید در خانه کمک می کرد. سه سال بعد برادر بزرگ ترش یک روزنامه محلی را خرید. هنوز مدت زیادی از این واقعه نگذشته بود که ساموئل شروع به نوشتن برای روزنامه کرد. او پیش از 18 سالگی خانه را ترک کرد و مدت کمی در جنگ های داخلی آمریکا شرکت کرد. پس از آن به کالیفرنیا رفت. جایی که سردبیر یک روزنامه محلی شد. بعد شروع کرد به استفاده از نام مارک تواین برای نوشته هایش و مدت چند سال با این نام برای تعدادی از روزنامه ها مطلب نوشت.
او با انتشار داستانی به نام “قورباغه در حال پریدن” که ساخته و پرداخته داستانی بود که در یک تعطیلات شنیده بود، فرد مشهوری شد.
سپس مارک تواین شروع به انجام سخنرانی هایی کرد. او با نوشتن کتاب “بی گناهان خارجی” در سال 1869 موفقیتی به دست آورد. سپس شروع به نوشتن رمان های “تام سایر”، “شاهزاده و گدا“، “زندگی روی می سی سی پی” و مشهورترین اثرش “ماجراهای هاکلبری فین” کرد. هم رمان تام سایر و هم ماجراهای هاکلبرفین از تجربه های کودکی او ریشه می گرفتند.
پس از آن مارک تواین شروع به مسافرت به سراسر جهان کرد و در اروپا، آسیا، آفریقای جنوبی و استرالیا سخنرانی هایی انجام داد. وقتی او به آمریکا بازگشت به قهرمان ملی تبدیل شد و جمعیت زیادی از او استقبال کردند. مارک تواین در آخرین سال های زندگیش دکتراهای افتخاری زیادی از دانشگاه های مختلف آمریکا و دانشگاه آکسفورد انگلیس دریافت کرد. تواین در آوریل 1910 فوت کرد.
در کشور ما کلمه مجلس معادل کلمه پارلمان parliament در زبان انگلیسی است. ریشه کلمه پارلمان هم parliamentum در زبان لاتین است که به طورکلی به معنی گفت و گو یا مذاکره (talk) است. در حال حاضر پارلمان ها از ارکان اصلی بسیاری از حکومت های جهان هستند.
مارک تواین شاید مشهورترین نویسنده، فیلسوف و انسان شناس آمریکایی باشد. ساموئول کلمنس Samuel Clemens که به نام مارک تواین شناخته می شود، در سال 1835 در میسوری فلوریدا متولد شد. پدرش وکیل بود. خانواده ساموئل تا سن چهار سالگی او در یک شهر کوچک کنار یک رود زندگی می کردند. سپس به شهر بزرگ تری در کناره های رود می سی سی پی رفتند.