از زمین پنج سیاره تیر (عطارد)، ناهید (زهره)، مریخ، مشتری و کیوان یا زحل را می توانیم بدون استفاده از تلسکوپ ببینیم. سیارات دیگر یعنی اورانوس، نپتون با استفاده از تلسکوپ قابل دیدن هستند. اورانوس در سال 1781، نپتون در سال 1846 و پلوتون که اینک جزو سیارات اصلی محسوب نمی شود و عنوان سیاره کوتوله دارد، در سال 1930 برای اولین بار با تلسکوپ دیده شدند. علاوه بر اینها هزاران جسم مثل سیارک ها نیز وجود دارند. بیشتر سیارک ها در منطقه ای بین مدارهای مریخ و مشتری می گردند. در حالی که خانه شهاب سنگ های در حال حرکت در فضا بسیار دورتر از مدار پلوتون و در ابر اورت است.
بسیاری از فضاپیماها برای کشف سیارات و ماه ها به فضا فرستاده شده اند. این فضاپیماها عبارتند از: آپولو، کاسینی- هویگنس، مارینرها، ماژلان، ونرا، وایکینگ، وویجر(1و2)، استارداست، اولیس، ماکسیمم و … .
آپولو11 در سال 1969 برای اولین بار بشر را به ماه برد و روی ماه نشست. سرنشینان آپولو عبارت بودند از نیل آرمسترانگ و باز آلدرین. مایکل کالینز هم در داخل موشک بود. آپولوهای 17-12 هم به اکتشاف ماه ادامه دادند.
پیونیر10 و11 اولین مأموریت ناسا برای کشف منظومه شمسی و فراتر از آن بود. پیونیر10 در سال 1972 پرتاب شد و به مشتری رفت. 29 سال بعد در سال 2001 علایمی از پیونیر10 به زمین رسید. پیونیر بیش از هفت میلیارد مایل از زمین فاصله داشت و به سوی ستاره آلدباران (Aldebaran) در صورت فلکی ثور (Taurus) درحرکت بود.
پیونیر11 در سال 1973 برای سفر به مشتری راه اندازی شد. بعد به سمت صورت فلکی عقاب (Aquila) رفت. آخرین پیام از پیونیر 11 در سال 1995 به زمین رسید.
مأموریت وایکینگ ها

مأموریت وویجرها

مأموریت استارداست

مأموریت مارینرها

مأموریت کاسینی هویگنس

پرسش
سیارات خاکی منظومه شمسی کدامند؟
