آیا هوش مصنوعی می تواند کنترل فضاپیماها را در دست بگیرد؟

محمدرضا کریمی

فضاپیماتوانایی رایانه ها برای انجام رفتارهای هوشمندانه روز به روز بیشتر می شود. اما هنوز نمی توان گفت که این ماشین ها با وجود قابلیت زیاد در پردازش اطلاعات و انجام عملیات با سرعتی مافوق انسانی، نسبت به جهان اطرافشان شعور و آگاهی دارند.

بیشتر مردم هم شک دارند که روزی رایانه ها واقعاً منظره ای پر از اشکال و رنگ ها را از طریق دوربین هایشان ببینند یا پرسشی را از طریق میکروفون هایشان بشنوند و به طورکلی احساسی را تجربه کنند- کاری که انسان ها انجام می دهند. اما دانشمندان امیدوارانه به موضوع نگاه می کنند و حتی به دنبال آزمون هایی هستند که مشخص کند سرانجام یک رایانه هوشیار و حساس ساخته اند یا نه. یکی از آزمون های مهم این است که رایانه بتواند صحنه های درست از غلط را در عکس های معمولی تشخیص دهد. به عنوان مثال رایانه ای که بفهمد تصویر فیل نشسته بر بالای برج میلاد غیرواقعی است به درک و آگاهی لازم دست یافته است.

دانشمندان اروپایی به حدی نسبت به آینده این ماشین ها خوشبینند که حتی عقیده دارند آنها می توانند فضاپیمایی را کنترل و هدایت کنند. محققان می گویند که رایانه ها می توانند تصمیمات، خواسته ها و استدلال های خودشان را داشته باشند. هدایت فضاپیماها به وسیله هوش مصنوعی غالباً فیلم ها و داستان های علمی- تخیلی ترسناکی را به ذهن می آورد. در برخی از این داستان ها رایانه استدلال می کند که برای ادامه مأموریت فضاپیما باید کارکنان انسان فضاپیما را بکشد و این کار را هم می کند.

اما به رغم هشدارهای نویسندگان داستان های علمی- تخیلی، مهندسان بریتانیایی با حمایت آژانس فضایی اروپا در حال توسعه سیستم های خود کنترلی در ماهواره ها، ابزار اکتشافی روباتی و فضاپیماها هستند. حتی آژانس فضایی اروپا فاش کرده می خواهد اولین کشتی فضایی که قادر به حمل انسان ها به فضا و بازگرداندن آنها به زمین است را بسازد.

به عقیده دانشمندان اروپایی وسایل نقلیه فضایی می توانند بیاموزند، مشکلات را تشخیص دهند، خودشان را در طول مأموریت با شرایط تطبیق دهند، تغییرات لازم را انجام دهند و تصمیماتی بگیرند که براساس آنها بتوانند به بهترین وجه وظیفه شان را انجام دهند.

به گفته آنها این پیشرفت علمی از هزینه های مربوط به مأموریت های اکتشافی فضایی و ماهواره های ارتباطی خواهد کاست. چراکه در حال حاضر این وسایل از سوی انسان ها و از روی زمین کنترل می شوند و در صورتی که خود ماشین ها کارهای هدایت و کنترل را انجام دهند هزینه ها کاهش خواهد یافت. به این ترتیب تصمیم گیری هایی که زمانی تنها از عهده انسان ها برمی آمد را حالا ماشین ها هم می توانند انجام دهند.

در برخی از فیلم های علمی- تخیلی کارکنان فضاپیما پیش از این که بتوانند رایانه را از کار بیندازند به وسیله آن نابود می شوند.

اما دانشمندان اروپایی می گویند در جهان واقعی می توان سیستم ها را به گونه ای برنامه ریزی کرد که که به هیچ وجه جان انسان ها به خطر نیفتد.

امتیاز به مطلب

استرس اکسیداتیو و رادیکال های آزاد چه هستند؟

حمیده احمدیان راد

محققاسترس اکسیداتیو (عامل اکسید شدن) همان پیروزی رادیکال های آزاد بر دفاع آنتی اکسیدانی بدن ماست و به نوعی به حمله های بیولوژیک به اُرگانیسم بدن تعبیر می شود. به بیان دیگر، استرس اکسیداتیو به عنوان عامل برهم زنندۀ تعادل میان تولید رادیکال های آزاد و دفاع های آنتی اکسیدانی تعریف می شود.

اصطلاح استرس اکسیداتیو و رادیکال های آزاد در سال های اخیر به کلمات آشنایی تبدیل شده است. “اکسیداسیون” اصطلاح شیمیدانان برای فرایند از بین بردن الکترون ها از یک اتم یا مولکول است. نتیجه این تغییر می تواند مخرب باشد — زنگ زدن آهن نتیجه آشنای اکسیداسیون است. در اینجا، اکسیژن عامل مسئول است، اما دیگر عوامل اکسید کننده، مانند کلر، هم می توانند ناگوار باشند.

اگر چه ما به اکسیژن نیاز داریم تا زنده بمانیم، اما غلظت های بالای آن در واقع خورنده و سمی است. ما انرژی را از طریق سوزاندن با سوخت اکسیژن به دست می آوریم –با ترکیب مواد غذایی هضم شده با اکسیژنی که از هوا استشمام می کنیم. این یک فرایند کنترل متابولیک است که، متأسفانه، محصولات فرعی خطرناکی هم تولید می کند. اینها شامل رادیکال های آزاد هم می شوند– رادیکال های آزاد از نظر الکترونیکی اتم ها یا مولکول های ناپایداری هستند. آنها قادر به جدا کردن الکترون ها از هر مولکول دیگری که در تلاش برای دستیابی به ثبات به آنها برخورد می کنند هستند. به دنبال این، آنها حتی مولکولهای بی ثبات تری ایجاد می کنند که در واکنش های زنجیره ای دومینو مانند به همسایگانشان حمله می کنند.

در مدتی که زنجیره ای از رادیکال های آزاد تقلا می کنند، ممکن است از طریق اجزای حیاتی سلول ها آسیب های گسترده ای را به بدن وارد کنند. استرس اکسیداتیو، کل بار قرار گرفته روی موجودات زنده به وسیله تولید ثابت رادیکال های آزاد در جریان طبیعی سوخت و ساز بدن و همچنین هر آن چه که از فشارهای دیگر محیط به ارمغان می آید و بدن باید آن را تحمل کند (تشعشع طبیعی و مصنوعی، سموم موجود در هوا، غذا و آب و منابع متفرقه فعالیت اکسید کننده، مانند دود تنباکو) است.

بدن ما در برابر این حملات درمانده نیست. ما دفاع هایی در برابر استرس اکسیداتیو به شکل موانع فیزیکی داریم. این موانع برای محدود نگاه داشتن رادیکال های آزاد در مکان های تولیدشان در داخل سلول است. آنزیم هایی که اشکال واکنشی خطرناک اکسیژن را خنثی می کنند، مواد موجود در رژیم غذایی ما (مانند ویتامین ث و ویتامین ای) است که می تواند رادیکال های آزاد را با اهدای الکترون ها به آنها و قطع واکنش های زنجیره ای اولیه در جایشان” فرو نشاند”؛ از دیگر دفاع ها ترمیم سازوکارها برای مراقبت از آسیب اکسیداتیو به DNA است، همچنین پروتئین ها و غشاها و نیز پاسخ های استرسی پیچیده ای که شامل خودکشی برنامه ریزی شده سلول است از دفاع های دیگر است. اگر خسارت بیش از حد بزرگ باشد این خودکشی انجام می شود.

به این ترتیب این تصور ایجاد می شود که سلامتی بستگی به تعادل بین استرس اکسیداتیو و دفاع آنتی اکسیدان دارد. پیری و بیماریهای مربوط به سن منعکس کننده ناتوانی دفاع آنتی اکسیدانی ما برای مقابله با استرس اکسیداتیو در طول زمان است. خبر خوب این است که با سیستم دفاعی آنتی اکسیدانی قوی، داشتن عمر طولانی و بدون بیماری ممکن است.

 

امتیاز به مطلب

آیا جانوران هم شخصیت دارند؟

حمیده احمدیان راد

پرندهشخصیت هر فرد می تواند تأثیر بزرگی بر زندگیش داشته باشد. برخی از افراد اجتماعی هستند و در انجام کارها از دیگران سبقت می گیرند، درحالی که دیگران قرار گرفتن در وضعیت جدید را استرس زا می بینند و همین امر ممکن است بر سلامتیشان تأثیر منفی به جا بگذارد.

جانوران نیز از این جهات تفاوتی با انسان ها ندارند. شواهد تجربی مهمی در این زمینه به دست آمده که ثابت می کند تک تک حیوانات شخصیت خودشان را دارند.

دانشمندان توانسته اند شخصیت 22 پرنده سبز قبا را طبقه بندی کنند. آنها واکنش های هر پرنده به وضعیتی جدید را با اضافه کردن یک برش شیرینی رنگ روشن به ظرف غذایش آزمایش کردند. به این ترتیب میزان شجاعت هر پرنده را براساس مدت زمانی که طول می کشید تا به ظرف غذایش نزدیک شود سنجیدند. این محققان دریافتند که تنها چند ثانیه زمان می برد تا جسورترین پرندگان بر ترسشان غلبه کنند و به طرف ظرف غذا بروند در حالی که بیش از 30 دقیقه طول کشید تا پرندگان ترسوتر به غذایشان نزدیک شوند.

محققان «انگیزه کاوش» در این پرندگان را هم با متصل کردن یک شیء جذاب به محل استراحتشان آزمایش کردند. به این ترتیب که مدت زمانی که طول می کشید تا آنها بر روی زمین و در نزدیکی شیء جذاب فرود بیایند را در نظر گرفتند. براین اساس هیچ همبستگی ای بین شجاعت و کنجکاوی پرندگان مشاهده نشد. بنابراین پرندگانی که شجاعت زیادی دارند لزوماً کنجکاوی بالایی نیز ندارند.

امتیاز به مطلب

آیا میوه ها و سبزیجات نسبت به گذشته مواد مغذی کمتری دارند؟

 محمدرضا کریمی

سبزیجاتاگر بگوییم میوه ها و سبزی هایی که امروزه می خوریم مواد مغذی خیلی کمی دارند و می توانیم از خوردن آنها صرف نظر کنیم حرفی به گزاف گفته ایم. به ویژه اگر بخواهیم مواد مغذی آنها را با بعضی از غذاهای ناسالمی که احتمالاً هر روز مصرف می کنیم مقایسه کنیم. اما این حرف درست است که میوه ها و سبزیجاتی که در دهه های گذشته عمل می آمدند،

از لحاظ دارا بودن ویتامین ها و مواد معدنی بسیار غنی تر از بیشتر ارقامی بودند که امروزه مصرف می کنیم. این نتیجه مطالعه مهمی است که در این زمینه انجام شده و براساس آن مقصر اصلی در روند کم شدن مواد مغذی میوه ها و سبزی ها، تهی شدن خاک است. به عبارتی با به کارگیری روش های زراعتی جدید، خاک بیش از پیش از مواد مغذی ای که غذای ما در آن رشد می کند محروم می شود. متأسفانه، نسل های اخیر هویج ها که سریع رشد می کنند و در مقابل آفت ها مقاوم شده اند واقعاً کمتر از گذشته مفیدند.

محققان بخش شیمی و بیوشیمی دانشگاه تگزاس که این مطالعه مهم را انجام داده اند اطلاعات مربوط به مواد مغذی بخش کشاورزی، در سال های 1329 و 1378 شمسی را بررسی کرده اند. پژوهش آنها درباره 43 نوع سبزی و میوه انجام شده است. این تحقیق کاهشی را در میزان پروتئین، کلسیم، فسفر، آهن، ریبوفلاوین (ویتامین B2) و ویتامین سی موجود در سبزیجات و میوه ها ظرف بیش از نیم قرن گذشته نشان می دهد.

دونالد دیویس می نویسد تلاش برای پرورش گونه های جدیدی که بازده بیشتری دارند، در برابر آفات مقاومند و سازگاری آب و هوایی دارند باعث شده محصولات بزرگ تر شوند و سریع تر رشد کنند. اما توانایی آنها برای تولید و یا جذب مواد مغذی خاک با سرعت رشد آنها همگام نشده. احتمالاً کاهش هایی در میزان مواد مغذی دیگر مثل منیزیوم، روی، ویتامین  B6 و E هم به وجود آمده. اما این مواد در سال 1329 مورد مطالعه قرار نگرفته اند. در نتیجه تحقیقات بیشتری مورد نیاز است تا بفهمیم چقدر از میزان این ویتامین ها و مواد معدنی کلیدی در گیاهان و سبزیجات کم شده است.

انجمن مصرف کنندگان محصولات ارگانیک آمریکا نیز به چندین مطالعه دیگر با یافته های مشابه اشاره می کند. در یکی از این مطالعات، تجزیه و تحلیل داده های مربوط به مواد مغذی موجود در میوه ها و سبزیجات بین سال های 1354 و 1376 شمسی نشان داد که در 12 سبزی تازه سطح متوسط کلسیم 27 درصد،آهن 37 درصد، ویتامین آ 21 درصد و سطح ویتامین سی 30 درصد کاهش یافته است. مطالعه مشابهی که در بریتانیا درباره سطح مواد مغذی مابین سال های 1309 تا 1359 شمسی انجام گرفته نیز حاکی از این است که در 20 نوع سبزی، به طور متوسط میزان کلسیم 19 درصد؛ آهن 22 درصد و پتاسیم 14 درصد کاهش یافته است. مطالعه دیگری هم نشان داد هر فردی باید روزی هشت پرتقال بخورد تا همان میزان ویتامین آ را که پدربزرگ و مادربزرگ های ما می توانستند از یک پرتقال به دست آورند را کسب کند.

محققان می گویند کلید تولید میوه ها و سبزیجات سالم تر و بهتر تولید خاک سالم تر است. کشت های متناوب در بین فصول رشد به زمین فرصت بازسازی خود را می دهد. همچنین استفاده از آفت کش ها و کودهای آلی که برای عمل آوری بهتر محصول مورد استفاده قرار می گیرد برای خاک بهتر است. کسانی که می خواهند میوه ها و سبزیجاتی با بیشترین مواد مغذی را مصرف کنند باید آنها را از کشاورزانی که از آفت کش ها و کودهای آلی استفاده می کنند، خریداری کنند.

دیویس هشدار می دهد فقط به خاطر این که میوه ها و سبزیجات به آن سالمی که ما تصور می کنیم نیستند نباید از خوردن آنها اجتناب کنیم. چراکه سبزیجات و میوه ها سرشار از مواد مغذی و فیتوکمیکال های مفید و بهترین منبع آن هستند. فتوکمیکال ها ترکیبات شیمیایی طبیعی ای هستند که در گیاهان یافت می شوند.

منبع: http://www.scientificamerican.com/article.cfm?id=soil-depletion-and-nutrition-loss

امتیاز به مطلب

چرا رنگ محیط ما آبی تر می شود؟

محمدرضا کریمی

رنگ محیط ما آبی تر می شودرنگ محیط ما در حال آبی تر شدن است. چنین تغییری ممکن است پیامدهای مهمی برای جانوران در حال انقراض به همراه داشته باشد.

جمعیت های جانوری و محیط اطرافشان با چه سرعتی در طول زمان تغییر می کنند؟ بوم شناسان برای توصیف این تغییرات از رنگ طیفی استفاده می کنند.

آنها ارتباط بین تغییرات رخ داده در محیط و نوسانات به وجود آمده در جمعیت های جانوری ظرف 30 سال گذشته را مورد بررسی قرار داده اند. دانشمندان این تغییرات را به صورت طیفی رنگی توصیف می کنند. به این ترتیب که رنگ قرمز را برای توصیف محیط یا جمعیتی مورد استفاده قرار می دهند که در طول زمان آهسته تر تغییر می کند. به عنوان مثال سرعت تغییر درجه حرارت اقیانوس با رنگ قرمز توصیف می شود. رنگ آبی هم دلالت دارد براین که تغییرات سریع تری رخ می دهد (مثل بروز تغییرات در دمای هوا).

مدل ها و نظریه های گوناگونی که تاکنون ارایه شده اند حاکی از این هستند که رنگ طیفی محیط قاعدتاً بر رنگ طیفی جمعیت های جانوری اثر می گذارد. درواقع هم رنگ تغییرات در محیط با رنگ تغییرات در جمعیت های جانوری منطبق است. جالب تر این که رنگ محیط ما آبی تر می شود. به عبارت دیگر در طول زمان سرعت تغییرات بیشتر می شود.

دکتر رومن یکی از محققانی که در این زمینه کار کرده می گوید:«ما با استفاده از داده های این رشته برای اولین بار نشان دادیم که رنگ تغییرات در نقشه های محیطی بر روی رنگ تغییرات در جمعیت جانوران قرار می گیرد. به این ترتیب که محیط قرمزتر به معنی جمعیت های قرمزتر است و محیط آبی تر به معنی جمعیت های آبی تر است. همچنین فهمیدیم که رنگ محیط درحال تغییر است و آبی تر می شود که این ظاهراً نتیجه تغییرات آب و هوایی درحال وقوع است.»

تغییر رنگ به تغییر در رنگ طیفی مربوط می شود اما به عنوان مثال قرمز به معنی دماهای گرم تر است. رنگ طیفی به ما می گوید که دما چقدر سریع یا چقدر کند در طول زمان نوسان می یابد. اگر سرعت تغییرات نسبتاً کند باشد، پس ما می گوییم که دما طیف قرمز دارد و اگر تغییرات سریع باشند، پس گفته می شود که دما آبی است. وقتی ما از این صحبت می کنیم که دما آبی تر می شود، منظورمان این است که نوسانات در دما در طول زمان سریع تر می شود.

مطالعات نشان داده رنگ طیفی یک جمعیت بر انقراضش اثر می گذارد. بعضی از مدل های ساده به ما می گوید که جمعیت های آبی تر- یعنی آنهایی که در طول زمان سریع تر نوسان می یابند کمتر در خطر انقراض اند. چراکه وقتی محیط سریع تر تغییر می کند احتمالش زیاد است که به دنبال شرایط ناسازگار، شرایط بهتر به وجود آید.

این خبر خوبی است. اما محققان هشدار می دهند خطراتی گونه های جانوری را تهدید می کند که این اخبار را خنثی می کند. چراکه از بین رفتن زیستگاه ها یا بهره برداری بی رویه انسان از زیستگاه های جانوران را نمی توان نادیده گرفت و اینها احتمالاً از نوسانات رنگ دما مهم ترند.

منبع: http://www.physorg.com/news/2011-04-climate-environment-bluer.html

امتیاز به مطلب

فرضیه پان اسپرمیا درباره آغاز جهان چه می گوید؟

حمیده احمدیان راد

محل برخورد یک شهاب سنگپان اسپرمیا فرضیه ای است که براساس آن حیات می تواند از طریق شهاب سنگ ها، سیارک ها و ستارک ها در سراسر جهان توزیع شود. براساس این نظریه اشکالی از حیات نظیر باکتری های اکسترموفیل extremophile می توانند از عواقب سفر فضایی در امان بمانند.

وقتی اشیای کوچک منظومه شمسی با سیاراتی که در آنها حیات وجود دارد برخورد می کنند، این باکتری ها در بقایای به جا مانده از این برخورد به دام می افتند و با آنها به سفر در فضا می پردازند. باکتری ها ممکن است در طول سفر طولانی مدت خود خفته باشند. درنهایت آنها ممکن است همراه با اشیای کوچکی که آنها را حمل می کنند با سیارات دیگر یا دیسک های گرد و غباری که سیارات از آنها تشکیل می شوند تصادف کنند. اگر این باکتری ها با شرایط ایده آلی در سطوح سیارات جدید مواجه شوند، فعال می شوند.

البته فرضیه پان اسپرمیا ما را به سوی نحوه شکل گیری حیات رهنمون نمی شود. بلکه فقط توضیحی درباره چگونگی حفظ حیات در جهان ارایه می کند.

ایده ای مرتبط با نظریه پان اسپرمیا، اما مجزا از آن هم وجود دارد. براساس این ایده که نسبت به فرضیه پان اسپرمیا دایره محدود تری دارد، حیاتی که بر روی زمین وجود دارد از نقاط دیگر جهان به آن منتقل شده. اما نمی گوید که چگونه در آن گسترش یافته.

فرضیه پان اسپرمیا بیانگر این هم نیست که زندگی لزوماً تنها یک بار شکل گرفته و به دنبال آن درسراسر جهان گسترش یافته. بلکه می گوید که حیات ممکن است قادر به گسترش و تکثیر در محیط های مناسب دیگر باشد.

واژه پان اسپرمیا اولین بار در نوشته های یک فیلسوف یونانی قرن پنجم پیش از میلاد به نام آناکساگوراس Anaxagoras دیده شد. در قرن نوزدهم، شکل امروزی تر این فرضیه از سوی دانشمندان مختلف مطرح شد.

از آن موقع شواهد مختلفی در پشتیبانی از این نظریه یا در تضاد با آن مطرح شده. اما نظر اکثریت بر آن است که پان اسپرمیا — به خصوص در فرم بین ستاره ای خود — بعید است. به خصوص اگر چالش های بقا و نقل و انتقال در فضا را در نظر بگیریم. سر فرد هویل 1915-2001 (1294-1380) و چاندرا ویکرمسینق Wickramasinghe (متولد 1318 شمسی) از طرفداران شناخته شده این فرضیه هستند و ادعا می کنند که اشکال زندگی پس از ورود به جو زمین به حیاتشان ادامه می دهند و ممکن است مسئول شیوع بیماری همه گیر، بیماری های جدید و دستورالعمل های ژنتیکی لازم برای تغییرات تکاملی باشند.

امتیاز به مطلب

سندرم نفروتیک چیست؟

دکتر مونا زارع

هفت نکته درباره سندرم نفروتیک

1- گروهی از علایم وجود دارند که همراهی آنها با یکدیگر باعث ایجاد سندرم نفروتیک می شود: این علامت ها شامل وجود پروتئین در ادرار بدن انسان(روزانه بیشتر از 3.5 گرم در بزرگسالان و روانه بیشتر از دو گرم در اطفال)، پروتئین خون کاهش یافته، کلسترول خون بالا و ادم است. درواقعی می توان گفت سندرم نفرویتک نوعی اختلال کلیوی است. نام دیگر این سندرم نفروز است. به ورمی که به دلیل تجمع بیش از حد مایع در فضاهای بین سلولی ایجاد شود ادم می گویند.

2-علت سندرم نفروتیک مشکلاتی است که منجر به اختلال کلیوی می شوند و باعث می شوند کلیه بیش از حد پروتئین دفع کند. برخی عفونت ها، بیماری های کلیوی، اختلالات ژنتیکی، بعضی از داروها، سرطان و بیماری هایی که اجزای مختلف بدن را درگیر می کنند مثل دیابت، می توانند با وارد آوردن آسیب باعث بروز این حالت شوند.

3-سندرم نفروتیک می تواند در همه سنین رخ دهد.

4-شایع ترین علامت آن ادم است که می تواند درصورت (دور چشم بخصوص پشت پلک ها)، در بازوها و پاها (بخصوص مچ پا) در ناحیه شکم و … رخ دهد.

5-سایر علایم سندرم نفروتیک می تواند شامل: ادرار کف آلود، افزایش وزن به دلیل احتباس ادرار، اشتهای ضعیف و فشار خون بالا باشد.

6-اگر علایم جدیدی در بیمار ظاهر شد و یا علایم بیماری پایدار بود و برطرف نشد، می بایست با پزشک تماس گرفته شود. علایم جدید شامل سردرد شدید، تب، لکه های پوستی، سرفه، کاهش حجم ادرار یا ناراحتی هنگام دفع ادرار و غیره باشد.

7-رژیم کم نمک برای برطرف شدن ادم دست ها و پاها می تواند کمک کننده باشد. رژیم پروتئینی متوسط (نه خیلی زیاد و نه خیلی کم) پیشنهاد می شود.

مهم ترین عامل در تأخیر آسیب به کلیه، کنترل فشارخون است.

منابع:

www.nlm.nih.gov/medicineplus

www.wisegeek.com/what-is-nephrosis.htm

فرهنگ روز سخن- دکتر حسن انوری- چاپ دوم- انتشارات سخن

مبانی طب کودکان نلسون 2010- مترجم دکتر محسن ارجمند و همکاران با همکاری انتشارات ارجمند و نسل فردا

امتیاز به مطلب

اسیدوز چیست؟

خوندر حالت طبیعی PH خون 7.35 تا 7.45 است. (PH معیاری است که میزان اسیدی بودن و قلیایی بودن را نشان می دهد.)

در شرایطی مقدار PH تغییر می کند. اگر این میزان زیر 7.35 باشد اسیدوز نام دارد.

به طور ساده دو دلیل اصلی برای اسیدوز وجود دارد. حالت اول هنگامی است که ریه ها نتوانند به طور مؤثر co2 را از بدن خارج کنند، که این حالت اسیدوز تنفسی نام دارد.

حالت دوم، اسیدوز متابولیک نام دارد و در سپسیس (sepsis) شدید، نارسایی کلیه و مصرف دوزهای بالای دارو اتفاق می افتد. (به وجود عفونت در جریان خون، sepsis گفته می شود و بسیار خطرناک است.)

در هریک از این حالات اگر فردی دچار اسیدوز شد، به شدت بیمار است.

منابع:

www.wiki.answers.com

www.enwikipedia.org

امتیاز به مطلب

امکان و اهمیت سفر باکتری ها در فضا

حمیده احمدیان راد

باکتریباکتری ها تحت تأثیر نیروی جاذبه ای بیش از 400000 برابر نیروی جاذبه زمین هم قادر به رشد و تکثیرند. برخی از دانشمندان می گویند رشد باکتری ها در جاذبه شدید فرضیه پان اسپرمیا در رابطه با توزیع حیات درجهان هستی را تقویت می کند.

زیست شناسی به نام شیگرو دگوچی از یک مرکز تحقیقاتی ژاپنی و همکارانش برای سنجش توانایی رشد باکتری ها در شرایط جاذبه شدید مجموعه ای از آزمون ها را انجام دادند. به این منظور آنها از دستگاهی به نام اولترا سانتریفوژ استفاده کردند. اولترا سانتریفوژ، سانتریفوژی بسیار سریع است که برای پرتاب شدید مولکول های زیستی بزرگ مورد استفاده قرار می گیرد. مولکول زیستی، مولکولی است که به وسیله موجودات زنده تولید می شود.

به این ترتیب دگوچی و همکارانش چهار گونه مختلف از باکتری ها را در یک مسیر به چرخش درآوردند و جاذبه بسیار زیادی تولید کردند.

نتیجه این شد که با وجودی که باکتری ها در اثر جاذبه شدید به شکل یک قرص (حجمی از ماده فشرده گرد کوچک) درآمدند اما در سرعت رشد آنها تغییری به وجود نیامد. دو گونه از باکتری ها به نام های دنتری فشن پاراکوکس dentrificans Paracoccus (باکتری های خاک) و اشرشیاکلی Escherichia coli توانستند در شرایط جاذبه شدید به رشدشان ادامه دهند.

محققان بر این باورند دلیل این که میکروب ها تحت تأثیر جاذبه شدید قرار نمی گیرند اندازه و ساختارشان است. موجودات زنده کوچک تر به نیروهای گرانشی نیز کمتر حساسند. باکتری هم یک سلول پروکاریوتی است یعنی ارگانل اندامک ندارد. اندامک ها ساختارهای متفاوت و تخصص یافته ای در داخل یک سلول هستند. مثل هسته، میتوکندری، واکوئل و کلروپلاست که هریک وظایف خاصی دارند.

اندامک ها تمایل به فشردگی و تراکم دارند و در معرض رسوب یا حالت توقف فعالیت قرار می گیرند. از آن جایی که باکتری ها اندامک ندارند دچار این مشکلات هم نمی شوند. هنوز برای محققان روشن نیست که چرا برخی از باکتری ها از دیگران مقاوم ترند و می گویند مطالعات بیشتری در این زمینه لازم است.

دانشمندان به خوبی می دانند که زندگی پروکاریوتی می تواند در مقابل درجه حرارت، ph، فشار و اشعه شدید مقاومت کند. اما دانسته های زیادی درباره زندگی پروکاریوتی تحت شرایط جاذبه شدید وجود ندارد. اما حالا آنها به این نتیجه رسیده اند که موجودات زنده می توانند به شکل شگفت آوری در شرایط چرخش سریع تکثیر شوند.

تجزیه و تحلیل ها نشان داد که اندازه کوچک سلول های پروکاریوتی برای تکثیر در شرایط چرخش سریع ضروری است. نتیجه این تحقیق نشان داد که نه تنها میکروارگانیسم ها می توانند در شرایط چرخش سریع زنده بمانند، بلکه قادرند در این شرایط تکثیر شوند و امکان سکونت در محیط های خارج از محیط زمین هم نمی تواند به وسیله نیروی جاذبه محدود شود.

این پژوهش حیات را به حوزه هایی گسترش می دهد که پیش تر تصور می کردیم در آنها زندگی ممکن نخواهد بود. به عنوان مثال، نیروی جاذبه بر روی کوتوله های قهوه ای در حدود در حدود ده تا 100 گرم تخمین زده می شد. در حالی که تصور نمی شد زندگی تحت این شرایط وجود داشته باشد و این مطالعه خلافش را ثابت کرد.

منبع: http://www.physorg.com/news/2011-04-bacteria-extreme-gravity.html

امتیاز به مطلب

404

 خطای 404

متاسفانه صفحه ای که کلیک کرده اید در دسترس نمی باشد

 

404: Not Found

Sorry, but the content you requested could not be found

امتیاز به مطلب