گیاه موجود زنده ای است که از فرایند فتوسنتز استفاده می کند. فرایندی که در آن انرژی ناشی از نور خورشید به انرژی شیمیایی (غذا) تبدیل می شود. گیاهان در کف شبکه غذایی هستند. آنها آتوتروف (یا تولید کنندگان- موجودات زنده ای که غذای خودشان را می سازند) هستند. گیاهان از نظر اندازه، شکل و نوع محیطی که در آن زندگی می کنند بسیار با هم متفاوتند.
ساختمان و کارکرد
ریشه ها گیاه را در زمین محکم می کنند و آب و مواد مغذی معدنی را از زمین جذب می کنند. برگ ها حاوی کلروپلاست هستند که در آنها فتوسنتز رخ می دهد. دی اکسید کربن از منافذ داخل برگ ها جذب می شود و اکسیژن به عنوان محصول فرعی فتوسنتز تولید و آزاد می شود. سلول های گیاهی یک دیواره سلولی سلولزی محافظ دارند (برخلاف سلول های جانوری که فاقد سلولز هستند).
در زیر ساختمان خارجی یک گیاه گلدار را می بینید.
زاویه شاخه یا برگ با محوری (ساقه) که شاخه یا برگ از آن خارج می شود (axil): زاویه بین طرف بالاتر ساقه با یک برگ، شاخه یا ساقه برگ (دمبرگ)
جوانه روییده در کنار گیاه: جوانه ای که در میان زاویه شاخه با محوری که شاخه از آن خارج می شود (ساقه) ایجاد می شود.
جوانه واقع در رأس: جوانه ای که در نوک ساقه واقع شده. جوانه های واقع در نوک بافت های مخصوصی دارند که منطقه رشد فعال نوک ریشه (apical (meristem نامیده می شود و حاوی سلول هایی است که می تواند به میزان نامحدود و نامعینی تقسیم شود.
گل: واحد مولد (تولیدمثل) یک گیاه گلدار است.
پایه گل: ساختاری که تکیه گاه گل است.
گره (غده): بخشی از ساقه یک گیاه که از آن یک برگ، شاخه یا ریشه هوایی رشد می کند. همه گیاهان گره های زیادی دارند.
میان گره: منطقه ای از ساقه بین هر دو گره مجاور.
ساقه: (محور هم نامیده می شود) تکیه گاه اصلی گیاه است.
انشعاب (شاخه) کناری: یک انشعاب از ساقه یک گیاه.
برگ: بخشی از گیاه که از یک گره (غده) در ساقه به خارج رشد می کند. بیشتر برگ ها مسطح هستند و حاوی کلروپلاستند. وظیفه اصلی آنها تبدیل انرژی نور خورشید به انرژی شیمیایی (غذا) از میان فرایند فتوسنتز است.
دمبرگ (ساقه برگ): پایه یک برگ است که برگ را به گیاه وصل می کند.
ریشه: ریشه ساختاری از یک گیاه است که آب و غذا را از خاک به دست می آورد، انرژی را ذخیره می کند و تکیه گاه گیاه است. بیشتر ریشه ها از زیر زمین رشد می کنند.
ریشه اصلی: ریشه اصلی به طور مستقیم از زیر گیاه ادامه یافته.
کلاه ریشه: ساختاری در انتهاهای (نوک) ریشه ها. کلاه ریشه، منطقه رشد فعال نوک ریشه را می پوشاند و از آن محافظت می کند.
ساختمان بدن: زرافه بیش از 19 پا یا شش متر قد و بیش از 2800 پوند (1270 کیلوگرم وزن دارد). وزن یک بچه زرافه در هنگام تولد حدود 130 پوند (حدود 59 کیلوگرم) و قدش شش پا (حدود 1.8 متر) است.
حتی با این که گردن زرافه بسیار بلند است، اما تنها هفت مهره گردن دارد. یعنی همان تعدادی که انسان و بیشتر پستانداران دیگر دارند. پاهای جلویی زرافه کمی بلندتر از پاهای عقبی آن است. زیر گونه های مختلف زرافه شکل های متفاوتی دارند. اما بیشترشان کثیرالاضلاع های قهوه ای روی یک زمینه کرم/قهوه ای مایل به زرد (برنزه) دارند. کثیر الاضلاع های روی بدن زرافه بزرگ تر از آنهایی است که روی صورت و دست و پاها و به طور کلی اندام زیرین زرافه است و به عنوان یک وسیله استتار در میان درختان به کار می آید. زرافه ها دو شاخ کوچک دارند. نرها شاخ های بی موی قلمبه و گره مانندی دارند،. ماده ها شاخ های باریک تری مانند ریش بز دارند.
محافظت در مقابل شکارچیان: این پستانداران که به صورت گله ای زندگی می کنند، می توانند دشمنانشان (مثل شیرها) را از فاصله های دور ببینند. زرافه ها می توانند به شکل مداوم با سرعتی بیش از 35 مایل در ساعت (56 کیلومتر در ساعت) بدوند.
تغذیه: زرافه ها گیاهخوارند. آنها بیشتر برگ ها، شاخه های کوچک و پوست گیاه اقاقیای خاردار را از قسمت های بالای آن می خورند. زرافه ها به دقت اطراف خارها را می خورند و لب های سفت و بزاق غلیظشان از آنها در مقابل خارها محافظت می کند.
آب: زرافه ها می توانند روزها بدون آب سر کنند. برای نوشیدن آب، زرافه ها باید پاهای جلویشان را باز و گشاد قرار دهند و گردن بلندشان را به سوی آب خم کنند. این یک وضعیت خطرناک برای زرافه است چون نمی تواند دشمنانش را ببیند و نمی تواند شروع سریعی برای دویدن داشته باشد.
یک نقشه از یک منطقه جغرافیایی بر روی زمین تهیه می شود تا به انسان ها کمک کند مکان های موردنظرشان را پیدا کنند یا طرح کلی و سیما و خصوصیات یک منطقه را بفهمند. انسان ها نقشه ها را مورد استفاده قرار می دهند تا محل قرارگیری مکان های مختلف را پیدا کنند، مسافت ها را بدانند، طرح سفر بچینند و مسیرشان را پیدا کنند.
طراحان و مهندسان شهری از نقشه ها استفاده می کنند تا تصمیم بگیرند که ساختمان ها یا جاده ها کجا قرار بگیرند. خلبانان هواپیماها و ناخداهای کشتی ها، از نقشه ها –یا نمودارها- استفاده می کنند تا مسیرهای هوایی و دریایی را پیدا کنند. برنامه ریزان و طراحان نظامی از نقشه ها استفاده می کنند تا مأموریتشان را طراحی کنند.
درست کردن یا مطالعه نقشه ها کارتوگرافی Cartography نامیده می شود. کسی که نقشه ها را درست می کند کارتوگرافر نامیده می شود. کارتوگرافرها از نمادها استفاده می کنند تا نقشه ها را درست کنند. این نماد ها عبارتند از استفاده از خطوط برای نشان دادن جاده ها و رودها، استفاده از رنگ ها برای نشان دادن جنگل ها و استفاده از اشکال برای نشان دادن بناها. یک نقشه حاوی فهرست علایم و توضیحات درباره نمادها و رنگ هایی است که در نقشه مورد استفاده قرار می گیرد.
کارتوگرافر تصمیم می گیرد که براساس این که چه کسانی از نقشه استفاده می کنند، نقشه ای که تهیه می کند لازم است چه خصوصیاتی را داشته باشد و چه چیزهایی را نشان دهد. به خاطر این که نقشه ها خیلی کوچک تر از مناطقی هستند که آنها را نشان می دهند، خصوصیات روی یک نقشه از نظر اندازه خیلی ساده شده. مقیاس، تفاوت بین اندازه روی سطح زمین و اندازه روی نقشه را نشان می دهد. برای مثال، یک اینچ (5/2 سانتی متر) روی یک نقشه ممکن است مسافت 100 مایل (160 کیلومتر) را روی سطح زمین نشان دهد. یک دایره ریز ممکن است یک شهر بزرگ را نشان دهد.
نقشه ها چگونه درست می شوند؟
کارتوگرافر ها اطلاعات بسیار زیادی را مورد استفاده قرار می دهند تا نقشه های مفیدی تهیه کنند. این اطلاعات درباره خصوصیات نقشه- راه ها، رودها، بناها-از طریق عکس هایی که برای آنها جمع شده و از داده های پایه ای که درباره آنها ذخیره شده و وجود داشته به دست آمده. کارتوگرافر ها این اطلاعات را در نرم افزار نقشه کشی بخصوصی قرار می دهند که به آنها اجازه می دهد تا نقشه ها را روی رایانه بکشند. خصوصیات و مکان ها و نام ها باید صحیح باشد. بنابراین آنها یک شرح نقشه نیز می گذارند که در آن نمادها و رنگ هایی که مورد استفاده قرار داده اند را توضیح می دهند.
اطلاعاتی که برای نقشه کشی مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از:
-تصاویری که از طریق هواپیماها گرفته شده مورد استفاده قرار می گیرد تا جزییات مناطق و اشکال که به خوبی کوچک شده و محل قرارگیری آنها به خوبی تعیین شده بر روی نقشه پیاده شود.
-تصاویر یا عکس هایی که از طریق ماهواره ها گرفته شده مورد استفاده قرار می گیرد تا جزییات مناطق وسیعی که از بالا به دست آمده، در نقشه ها پیاده شود.
-اندازه گیری هایی از زمین که به وسیله هیأت توپوگرافی رادار شاتل در فوریه 2000 انجام شده، ارتفاع کوه ها و عمق دره ها را نشان می دهد.
همه اطلاعات در رایانه عظیمی ذخیره می شود، به طوری که این اطلاعات می تواند بارها به روز شود و مورد استفاده قرار گیرد و نقشه های جدیدی ساخته شود.
نقشه های امروزی روی رایانه ها ساخته می شوند. اما نقشه های اولیه با دست و با استفاده از قلم، کاغذ و مواد دیگر رسم می شدند. این مستلزم شسته رفته بودن و دقت زیاد بود و زمان زیادی می برد. این نقشه ها خیلی گران بود. گاهی یک سال زمان می گرفت تا یک نقشه به وسیله دست ساخته شود-حالا تنها یک ساعت وقت می گیرد تا همان نقشه در رایانه ساخته شود.
براساس اصل 156 قانون اساسی قوه قضاییه قوه ای است مستقل که پشتیبان حقوق فردی و اجتماعی و مسئول تحقق بخشیدن به عدالت است.
وظایف قوه قضاییه چیست؟
براساس اصل 156 قانون اساسی، وظایف قوه قضاییه عبارتند از:
1 – رسیدگی و صدور حکم در مورد تظلمات، تعدیات، شکایات، حل و فصل دعاوی و رفع خصومات و اخذ تصمیم و اقدام لازم در آن قسمت از امور حسبیه، که قانون معین می کند.
2 – احیای حقوق عامه و گسترش عدل و آزادی های مشروع.
3 – نظارت بر حسن اجرای قوانین.
4 – کشف جرم و تعقیب و مجازات و تعزیر مجرمین و اجرای حدود و مقررات مدون جزایی اسلام.
5 – اقدام مناسب برای پیشگیری از وقوع جرم و اصلاح مجرمین.
رییس قوه قضاییه کیست و چگونه و برای چه مدت انتخاب می شود؟
براساس اصل 157 قانون اساسی، به منظور انجام مسئولیت های قوه قضاییه در کلیه امور قضایی و اداری و اجرایی مقام رهبری یک نفر مجتهد عادل و آگاه به امور قضایی و مدیر و مدبر را برای مدت پنج سال به عنوان رییس قوه قضاییه تعیین می نماید که عالی ترین مقام قوه قضاییه است.
وظایف رییس قوه قضاییه چیست؟
وظایف رییس رییس قوه قضاییه عبارت است از:
1 – ایجاد تشکیلات لازم در دادگستری به تناسب مسئولیت های اصل یکصد و پنجاه و ششم. (براساس اصل 158 قانون اساسی)
2 – تهیه لوایح قضایی متناسب با جمهوری اسلامی. (براساس اصل 158 قانون اساسی)
3 – استخدام قضات عادل و شایسته و عزل و نصب آنها و تغییر محل ماموریت و تعیین مشاغل و ترفیع آنان و مانند اینها از امور اداری، طبق قانون. (براساس اصل 158 قانون اساسی). به موجب اصل 164 قانون اساسی محل خدمت یا سمت قاضی را بدون رضای او نمیتوان تغییر داد، مگر به اقتضای مصلحت جامعه با تصمیم رئیس قوه قضائیه پس از مشورت با رئیس دیوان عالی کشور و دادستان کل.
4- نصب رئیس دیوان عالیکشور و دادستان کل، با مشورت قضات دیوان عالی کشور برای مدت پنج سال. (براساس اصل 160 قانون اساسی)
6-تعیین ضوابط برای تشکیل دیوان عالی کشور (براساس اصل 161 قانون اساسی)
7-دیوان عدالت اداری زیر نظر رئیس قوه قضائیه می باشد. (براساس اصل 173 قانون اساسی)
8-سازمان بازرسی کل کشور زیرنظر رئیس قوه قضائیه است. (براساس اصل 174 قانون اساسی)
شرایط لازم برای ریاست قوه قضائیه چیست؟ ریاست قوه قضاییه براساس اصل یکصد و پنجاه و هفتم قانون اساسی، باید دارای شرایط ذیل باشد:
1-مجتهد عادل باشد.
2- آگاه به امور قضائی باشد.
3-مدیر و مدبر باشد.
دادگستری چیست؟
براساس اصل 159 قانون اساسی، مرجع رسمی تظلمات و شکایات، دادگستری است. تشکیل دادگاه ها و تعیین صلاحیت آنها منوط به حکم قانون است.
وزیر دادگستری کیست، چگونه انتخاب می شود و چه وظایفی دارد؟
براساس اصل 160 قانون اساسی، وزیر دادگستری مسئولیت کلیه مسایل مربوطه به روابط قوه قضاییه با قوه مجریه و قوه مقننه را بر عهده دارد و از میان کسانی که رییس قوه قضاییه به رییس جمهور پیشنهاد می کند انتخاب می گردد. رییس قوه قضاییه می تواند اختیارات تام مالی و اداری و نیز اختیارات استخدامی غیر قضات را به وزیر دادگستری تفویض کند. در این صورت وزیر دادگستری دارای همان اختیارات و وظایفی خواهد بود که در قوانین برای وزرا به عنوان عالیترین مقام اجرایی پیش بینی می شود.
بالاترین مقام های دادگاه و دادسرای دیوان عالی کشور چه کسانی هستند؟
در رأس تشکیلات دادگستری، دادگاه و دادسرای دیوان عالی کشور قرار دارد که دیوان عالی کشور و دادستان کل کشور بالاترین مقام آنها هستند. این دو مقام باید مجتهد عادل و آگاه به امور قضایی باشند.
رییس دیوان عالی کشور و دادستان کل چگونه و برای چه مدتی انتخاب می شوند و لازم است چه ویژگی هایی داشته باشند؟
براساس اصل 162 قانون اساسی، رییس دیوان عالی کشور و دادستان کل باید مجتهد عادل و آگاه به امور قضایی باشند و رییس قوه قضاییه با مشورت قضایت دیوان عالی کشور آنها را برای مدت پنج سال به این سمت منصوب می کند.
دیوان عالی کشور چیست و چه وظیفه ای دارد؟
براساس اصل 161 قانون اساسی، دیوان عالی کشور به منظور نظارت بر اجرای صحیح قوانین در محاکم و ایجاد وحدت رویه قضایی و انجام مسئولیت هایی که طبق قانون به آن محول می شود بر اساس ضوابطی که رییس قوه قضاییه تعیین می کند تشکیل می گردد.
دادستان کل کشور کیست و چه وظیفه ای دارد؟
نقش دادستان در قانون اساسی ایران بارها دستخوش تغییر شده است. در مورد این مقام تنها در اصل 162 قانون اساسی آمده است که رییس دیوان عالی کشور و دادستان کل باید مجتهد عادل و آگاه به امور قضایی باشند و رییس قوه قضاییه با مشورت قضایت دیوان عالی کشور آنها را برای مدت پنج سال به این سمت منصوب می کند.
براساس تعاریف کنونی می دانیم که «دادستان کل کشور، مقام عالی قضائی است که به موجب اصل 162 قانون اساسی باید مجتهدی عادل و آگاه به امور قضائی باشد؛ بر این اساس دادستان کل، متصدی مسند مدعی العمومی در گستره کشوری است که بمنظور حفظ حقوق عمومی و نظارت بر حسن اجرای قوانین، مطابق مقررات قانونی ایفای نقش می نماید؛ بموجب قانون اساسی، دادستان کل توسط رئیس قوه قضائیه، پس از مشورت با قضات دیوان عالی کشور به مدت 5 سال منصوب می گردد.
دادستان کل، در رأس دادسرای دیوانعالی کشور قرار داشته و حسب قوانین به ایفای وظایف محوله می پردازد.
تکالیف و وظایف نهاد دادستانی کل کشور دریک مقطع زمانی خاص و به موجب قانونی جامع، تدوین نیافته بلکه در سنوات متمادی و به موجب قوانین مختلف و پراکنده، تصویب و محول گردیده است. بنابراین تفصیل و تصریح در وظایف قانونی نهاد مدعی العمومی کشور ضروری بنظر می رسد».
چند نوع محکمه وجود دارد؟ به موجب قانون اساسی دونوع محکمه برای رسیدگی به جرایم وجود دارد که البته درکنار هر محاکمه ای، دادسرایی نیز مقرر است. این محاکم و دادسراها عبارتند از:
الف-محاکم و دادسراهای عمومی که به جرایم عمومی رسیدگی میکند.
ب-محاکم و دادسراهای نظامی
ذکر دو نوع محکمه فوق در قانون اساسی دلیل برحصر محاکم به دو دسته عمومی و نظامی نیست بلکه به موجب اصل یکصد و پنجاه و نهم و اصل یکصد و پنجاه و هشتم میتوان تشکیلات لازم یا دادگاههای دیگری به موجب قانون ایجاد نمود. چنانکه در حال حاضر دادگاه ها و دادسراهای انقلاب نیز درکنار سایر تشکیلات قوه قضائیه وجود دارد.
محاکم مربوط به نظامیان چه ویژگی هایی دارد؟
براساس اصل 172 قانون اساسی، برای رسیدگی به جرایم مربوط به وظایف خاص نظامی یا انتظامی اعضای ارتش، ژاندارمری، شهربانی و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، محاکم نظامی مطابق قانون تشکیل می گردد، ولی به جرایم عمومی آنان یا جرایمی که در مقام ضابط دادگستری مرتکب شوند در محاکم عمومی رسیدگی می شود.
دادگاه های نظامی زیر نظر چه نهادی هستند؟
براساس اصل 172 قانون اساسی، دادستانی و دادگاه های نظامی، بخشی از قوه قضاییه کشور و مشمول اصول مربوط به این قوه هستند.
چه رویه ای بر محاکمات حاکم است؟
براساس اصل 165 قانون اساسی، محاکمات، علنی انجام می شود و حضور افراد بلامانع است مگر آن که به تشخیص دادگاه، علنی بودن آن منافی عفت عمومی یا نظم عمومی باشد یا در دعاوی خصوصی طرفین دعوا تقاضا کنند که محاکمه علنی نباشد.
اصل مستند بودن احکام دادگاه ها به چه معنی است؟
براساس اصل 166 قانون اساسی، احکام دادگاهها باید مستدل و مستند به موادقانون و اصولی باشد که بر اساس آن حکم صادر شده است.
آیا به استناد قانونی که بعداً وضع شده، می توان فعل یا ترک فعلی را جرم محسوب کرد؟
براساس اصل 169 قانون اساسی، هیچ فعلی یا ترک فعلی به استناد قانونی که بعد از آن وضع شده است جرم محسوب نمی شود.
احکام دادگاه ها باید چه ویژگی هایی داشته باشند؟
براساس اصل 166 قانون اساسی، احکام دادگاه ها باید مستدل و مستند به مواد قانون و اصولی باشد که بر اساس آن حکم صادر شده است. (از این ماده قانون اساسی نتیجه گرفته می شود که قاضی نمیتواند بدون استناد به مواد قانونی انشاء حکم نماید)
رسیدگی به جرایم سیاسی و مطبوعاتی چه شرایطی دارد؟
براساس اصل 168 قانون اساسی، رسیدگی به جرایم سیاسی و مطبوعاتی علنی است و با حضور هیأت منصفه در محاکم دادگستری صورت می گیرد. نحوه انتخاب، شرایط، اختیارات هیأت منصفه و تعریف جرم سیاسی را قانون بر اساس موازین اسلامی معین می کند.
قاضی لازم است دارای چه صفات و شرایطی باشد؟
براساس اصل 163 قانون اساسی، صفات و شرایط قاضی طبق موازین فقهی به وسیله قانون معین می شود.
آیا قضات را می توان به طور موقت یا دایمی از کار منفصل کرد و یا محل خدمت یا سمتش را تغییر داد؟
براساس اصل 164 قانون اساسی، قاضی را نمی توان از مقامی که شاغل آن است بدون محاکمه و ثبوت جرم یا تخلفی که موجب انفصال است به طور موقت یا دایم منفصل کرد یا بدون رضای او محل خدمت یا سمتش را تغییر داد مگر به اقتضای مصلحت جامعه با تصمیم رییس قوه قضاییه پس از مشورت با رییس دیوان عالی کشور و دادستان کل. نقل و انتقال دوره ای قضات بر طبق ضوابط کلی که قانون تعیین می کند صورت می گیرد.
نحوه برگزیدن قاضی در ایران و جهان چگونه است؟ در دنیا دو روش برای برگزیدن قاضی وجود دارد. یکی روش انتخاب است چنانکه در آمریکای شمالی، قضات به استثنای محاکم فدرال بهوسیله مردم انتخاب میشوند یا در سویس، چهارده تن قاضی فدرال را قوه ی مقننه انتخاب میکند یا در جمهوری مکزیک مردم قضات عالیه را انتخاب میکنند. دیگری روش انتصاب است. چنانکه در انگلستان، کلیه دادرسان با نظارت فائقه ی قاضی القضات منصوب میشوند.
در نظام جمهوری اسلامی ایران، استخدام قضات عادل و شایسته و عزل و نصب آنها از وظایف رئیس قوه قضاییه است. صفات و شرایط قاضی طبق موازین فقهی بهوسیله قانون معین میشود. ( براساس اصل 163 قانون اساسی)
آیا قاضی می تواند از رسیدگی به دعوا و صدور حکم امتناع کند؟
براساس اصل 167 قانون اساسی، قاضی موظف است کوشش کند حکم هر دعوا را در قوانین مدونه بیابد و اگر نیابد با استناد به منابع معتبر اسلامی یا فتاوای معتبر، حکم قضیه را صادر نماید و نمی تواند به بهانه سکوت یا نقص یا اجمال یا تعارض قوانین مدونه از رسیدگی به دعوا و صدور حکم امتناع ورزد.
آیا قضات دادگاه ها اختیار خودداری از تصویب نامه ها و آیین نامه های دولتی را دارند؟
براساس اصل 170 قانون اساسی، قضات دادگاه ها مکلفند از اجرای تصویب نامه ها و آیین نامه های دولتی که مخالف با قوانین و مقررات اسلامی یا خارج از حدود اختیارات قوه مجریه است خودداری کنند و هر کس می تواند ابطال این گونه مقررات را از دیوان عدالت اداری تقاضا کند.
اگر بر اثر حکم قاضی ضرر مادی یا معنوی متوجه کسی شود، چگونه جبران می شود؟
براساس اصل 171 قانون اساسی، هر گاه در اثر تفسیر یا اشتباه قاضی در موضوع یا در حکم یا در تطبیق حکم بر مورد خاص، ضرر مادی یا معنوی متوجه کسی گردد، در صورت تقصیر، مقصر طبق موازین اسلامی ضامن است و در غیر این صورت خسارت به وسیله دولت جبران می شود، و در هر حال از متهم اعاده حیثیت می گردد.
دیوان عدالت اداری چیست و چه وظیفه ای دارد و زیر نظر چه کسی اداره می شود؟
براساس اصل 173 قانون اساسی، به منظور رسیدگی به شکایات، تظلمات و اعتراضات مردم نسبت به مأمورین یا واحدها یا آیین نامه های دولتی و احقاق حقوق آنها، دیوانی به نام “دیوان عدالت اداری” زیر نظر رییس قوه قضاییه تأسیس می گردد. حدود اختیارات و نحوه عمل این دیوان را قانون تعیین می کند.
سازمان بازرسی کل کشور چیست؟
براساس اصل 174 قانون اساسی، بر اساس حق نظارت قوه قضاییه نسبت به حسن جریان امور و اجرای صحیح قوانین در دستگاه های اداری سازمانی به نام “سازمان بازرسی کل کشور” زیر نظر رییس قوه قضاییه تشکیل می گردد. حدود اختیارات و وظایف این سازمان را قانون تعیین می کند.
برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید به این منبع نیز مراجعه کنید:
599 شمسی (1220 میلادی)- قبایل مغول به ویژه به رهبری چنگیز خان به شکل وحشیانه ای به ایران حمله کردند که در نوع خودش یکی از بدترین فجایع تاریخ ایران بود.
اولاد چنگیز خان، بخصوص هولاگو خان، تقریباً همه شهرهای اصلی ایالت های شمال شرقی ایران را ویران، کتابخانه ها و بیمارستان ها و راه ها را نابود و جمعیت را به طور کامل قتل عام کردند. میزان کشتار به میلیون تخمین زده می شود.
606 شمسی (1227 میلادی)- چنگیز خان مرد. امپراتوری او بین پسرانش تقسیم شد.
637-732 شمسی (1353-1258 میلادی)- مغول ها بغداد را در سال 637 غارت کردند و به این ترتیب به خلافت عباسی پایان دادند. قاآن ها سایر مغولان را کنار زدند و بر بغداد و پرشیا مسلط شدند.
650 شمسی (1271 میلادی)- مارکوپولو از راه ایران به سفرش به چین ادامه داد. او در سفرنامه اش درباره ظلم و وحشی گری مغول ها مطالبی نوشته است. او نوشته که ویرانی، خرابی و مرگ بر ایران زیبا، آباد و توانا تحمیل شده.
586-652 شمسی (1273-1207 میلادی)- مولوی از بزرگ ترین شاعران پارسی گوی و نویسنده مثنوی، تصوف را به قله های بی نظیری رساند. او به عنوان یک پارسی در آناتولی ترکیه زندگی کرد (والدین او از ترس مغول ها مهاجرت کرده بودند). شعر و فلسفه مولانا تأثیر فوق العاده ای بر سراسر جهان اسلام به جا گذاشت.
653 شمسی (1274 میلادی)- خواجه نصیر الدین طوسی فیلسوف و ستاره شناس بزرگ، رصدخانه مراغه را بنا کرد که اولین رصدخانه به شکل مدرن در تاریخ علم بود. او در محاسبات ریاضی پیشرفت هایی ایجاد کرد و انقلاب زمین به دور خورشید و شکل و اندازه و کروی بودن زمین را نشان داد. کار او بعداً به لاتین ترجمه شد و 200 سال بعد که کپرنیک به عنوان پایه گذار ستاره شناسی مدرن مطرح شد، گفت که خورشید مرکز جهان است.
592-671 شمسی (1292-1213 میلادی)- سعدی دو تا از درخشان ترین آثار زبان فارسی یعنی بوستان و گلستان را به رشته تحریر درآورد. اشعار او تأثیر عظیمی بر هند، آسیای مرکزی و حتی دورتر از آن بر مسلمانان چین به جا گذاشت. اشعار او بر همبستگی و اتکای متقابل نوع بشر به هم صرف نظر از هر ملیتی، نژادی یا مذهبی تأکید داشت.
674 شمسی (1295 میلادی)- غازان خان اولین قاآنی شد که به اسلام روی آورد. بعد از تغییر دین او، مغول ها مثل مهاجمان عرب، ترک و یونایی، ایرانیزه شدند. نخست وزیر غازان خان، رشید الدین اهل پرشیا بود که یکی از اولین آثار تاریخ جهان یعنی التواریخ جامی را از خود به جا گذاشت. بعد از تقریباً یک صد سال از زمان تهاجم مغول، سیاست های رشید الدین در دوره ای کوتاه صلح و رونق و آبادانی را به همراه آورد. امپراتوری وسیع مغول تبادل ایده ها و کالاها در سراسر چین، هند و پارس را تسهیل کرد.
699 شمسی (1320 میلادی)-کمال الدین فارسی با تئوری هایی در زمینه انکسار و انعکاس پیشرفت هایی اساسی در حوزه نورشناسی به وجود آورد.
699-769 شمسی (1390-1320 میلادی)- حافظ، بزرگ ترین شاعر زبان فارسی، مشهورترین اثرش یعنی دیوانش را نوشت. حافظ صوفی بود که مشخصه های آن عشق به بشریت و خود را وقف خدا کردن است.
784 شمسی (1405 میلادی)- تیمور (تیمورلنگ) که یک مغول ترک بود، بیشتر پرشیا و مناطق اطرافش را تسخیر کرد. با وجود خوی وحشیانه ای که تیمور داشت طرفدار هنر بود. او سمرقند را پایتخت خود کرد و هنرمندان را از سراسر پرشیا گرد آورد. بعد از مرگش، امپراتوری او از هم فروپاشید اما نوادگانش برای تقریباً یک قرن بر بخش های مختلف پرشیا حکومت کردند.
808 شمسی (1429 میلادی)- جمشید کاشانی- ریاضیدان برجسته تئوری هایی را بسط داد و اولین ماشین حساب را اختراع کرد و در فعالیت های ستاره شناسی در سمرقند مشارکت کرد.
اولین ویتامینی که شناخته شد ویتامین A نام گرفت. این ویتامین از دسته ویتامین های محلول در چربی است. ویتامین A با نام شیمیایی “رتینول” یک الکل محسوب می شود.
-نقش در حفظ ایمنی بدن و تکامل دندان ها و سلامت آن ها
-به علاوه، برای باروری (زن و مرد) لازم است.
ویتامین A شبیه لیپیدها هضم و جذب می شود. حضور صفرا، چربی و پروتئین در روده جذب آن را تسهیل می کند.
حدود نود درصد ذخایر بدنی ویتامین A در کبد قرار دارد. قسمت اعظم دفع از طریق صفرا و مدفوع صورت می گیرد. میزان توصیه شده غذایی این ویتامین برای گروه های مختلف افراد متفاوت است. به عنوان مثال پسران بزرگ تر از 11 سال و مردان بزرگسال در روز به 1000 میکروگرم رتینول نیاز دارند. نیاز خانم ها 800 میکروگرم رتینول است. خانم های باردار و شیرده به ترتیب به 1300 و 1200 میکروگرم رتینول نیاز دارند.
ویتامین A منابع غذایی زیادی دارد. شیر پر چربی، خامه، کره، پنیر چرب، زرده تخم مرغ منابع خوب ویتامین A هستند. جگر حیوانات مختلف منبع غنی ویتامین A است. روغن کبد ماهی اگرچه معمولاً در رژیم غذایی روزانه مصرف نمی شود اما منبع عالی ویتامین A است. این گونه روغن ها به عنوان مکمل غذایی توصیه می شوند اما در استفاده از آنها باید احتیاط کرد. زیرا حاوی مقادیر سمی ویتامین A هستند و ممکن است به آلاینده های محیطی که در کبد ماهی ذخیره می شود آلوده باشند.
ویتامین A نسبت به روش های معمولی پخت و فرایند آن مقاوم است. مواد غذایی کنسروشده یا منجمد شده تا نه ماه، ویتامین A خود را حفظ می کنند. میوه ها و سبزی های پلاسیده و خشک شده و چربی های تند شده مقادیر کمی ویتامین دارند. زیرا ویتامین آنها اکسیده شده است.
ویتامین ها، گروهی از مواد مغذی ضروری شناخته شده هستند. ویتامین ها مواد آلی ای هستند که به مقدار کم مورد نیاز بدن هستند. بدن قادر به ساختن ویتامین ها نیست. ویتامین ها در بدن انرژی تولید نمی کنند ولی برای انجام واکنش های انرژی زا لازمند.
اولین بار شخصی به نام “فانک” در سال 1912 متوجه شد که در مرغ هایی که از برنج سبوس گرفته تغذیه کرده اند، نوعی التهاب اعصاب محیطی به وجود می آید. او فاکتوری از سبوس استخراج کرد که عامل “آمین” داشته و در آب محلول بود. ویتامین یعنی آمین حیاتی (آمین لازم برای زندگی). البته همه ویتامین ها عامل آمین ندارند.
خواص ویتامین ها
ویتامین ها به عنوان دسته ای از مواد مغذی، خواص متفاوتی با مواد مغذی (دیگر) زیاد مقدار دارند. یکی از تفاوت های مهم جایگزین نشدن یک ویتامین به وسیله ویتامین دیگر و تبدیل نشدن ویتامین ها به یکدیگر است. در حالی که وقتی گلوکز زیادی در بدن موجود باشد می تواند به چربی تبدیل شود. اما بدن نمی تواند ویتامین C محلول در آب را به یکی از ویتامین های محلول در چربی تبدیل کند. حتی نمی تواند آن را به هیچ یک از ویتامین های دیگر محلول در آب تبدیل نماید. تفاوت دیگر این که ویتامین ها انرژی تولید نمی کنند. بلکه در مسیرهای متابولیکی رها شدن انرژی از مواد زیاد مقدار و یا تبدیل یک ماده مغذی زیاد مقدار به ماده مغذی دیگر نقش دارند.
مرحوم روح الله خالقی، کتاب “سرگذشت موسیقی ایران” را به منظور شناساندن تاریخچه و چهره های شاخص موسیقی کشورمان به رشته تحریر در آورد. اسماعیل نواب صفا در کتاب قصه شمع (خاطرات هنری)، آثار خالقی را به دو دسته آثار موسیقی و آثار قلمی تقسیم می کند. در مورد آثار قلمی خالقی، نواب صفا بیان می کند که استاد خالقی در تحریر مطالب و وقایع شیوه ای روان و قلمی جذاب و محکم دارد.
زنده یاد روح الله خالقی که مناصبی هم چون معاونت وزارت فرهنگ (تا سال 1320) و سپس معاونت اداره موسیقی کشور را دارا بود، خدمات ارزنده ای را به فرهنگ و هنر کشور ما ارائه نمود. وی علاوه بر ریاست هنرستان موسیقی ملی و عضویت شورای موسیقی رادیو ایران، سرپرستی ارکسترهای شماره یک و دو (ارکستر سازهای ایرانی رادیو ایران) و عضویت هیئت مدیره و خزانه داری صندوق تعاون هنرمندان را نیز را بر عهده داشت.
استاد خالقی که فردی میهن پرست و علاقه مند به فرهنگ ملی کشورمان بود، هم چنان که نواب صفا بیان کرده نسبت به آینده موسیقی ایران نگرانی زیادی داشت.
خود وی در سرآغاز کتاب ” سرگذشت موسیقی ایران ” بیان می کند که “جوانان امروز، داستان گذشته موسیقی ما را نمی دانند زیرا در این باره کتابی نوشته نشده است”. وی این کتاب را به شرح 50 سال تاریخ موسیقی ایران از 1285 تا 1335 که کتاب (در دو بخش) به چاپ رسید اختصاص داده است. استاد خالقی، کتاب خود را به صورت قصه و حکایت و همراه با داستان زندگی اش که البته با موسیقی ارتباط داشته نگاشته است.
وی در بخشی از جلد نخست کتاب که به آن عنوان “زن و هنر” داده است، به ذکر زنان نوازنده و مطربان پرداخته است.
وی عقیده داشت که رقص و موسیقی را هیچ وقت نمی توان به کلی از هم جدا نمود. بنابراین، در این کتاب نیز به دلیل نگرانی از بابت از دست رفتن هنر رقص های ایرانی، به طور مختصر به شرح آن ها و نام هنرمندان می پردازد. مرحوم خالقی تجدید حیات این رقص ها را خدمتی بسزا به هنر ملی ایران می دانست.
وی در این کتاب ارزشمند می نویسد: “اگر به میان ایلات و دهات دوردست برویم رقص های محلی را که بهترین نوع آن چوبی است و مخصوصاً در کرمانشاهان و کردستان و بختیاری به انواع مختلف به کار می رود مشاهده می کنیم”.
به علاوه آن چنان که خاطر نشان می کند در این فن تخصص نداشته اما تا جایی که توانسته شرحی از چند نوع رقص نگاشته و از کسانی که در قسم های مختلف این هنر مهارت داشته اند نام برده است.
وی رقص های مجلسی را به چند قسم تقسیم می کند که عبارت بودند از رقص با زنگ، رقص با گیلاس، معلق زدن و رقص با شمعدان و لاله. برای مثال در مورد معلق زدن توضیح می دهد که اگر چه این کار به ورزش و “آکروباسی” بیشتر شباهت دارد ولی هنری در رقص به شمار می آید. در این شیوه رقاص طول تالار را معلق زنان طی کرده و گاهی در حالی که دو کف دستش بر زمین و پاها در هوا بوده، وارونه راه می رفته و البته این حرکات با وزن موسیقی تناسب داشته است. به عقیده ادوارد براون ایرانی ها از عملیات آکروباسی بیش از زیبائی خود رقص لذت می برند.
در رقص با زنگ هم دو زنگ کوچک به انگشست شست و وسطی بسته می شده که با باز و بسته کردن انگشتان صدای ظریفی از زنگ ها بر می خاسته است.
در مورد مطرب ها آن گونه که خالقی توضیح می دهد، دو نوع (در دوره قاجار) وجود داشتند. دسته های مردانه که مخصوص مجالس مردان بوده و دسته های مطرب زنانه که علاوه بر مجالس زنانه معمولاً به مجالس عروسی و گاهی میهمانی های بزرگ دعوت می شدند و بسته به نوع مجلس و تشخص صاحب خانه و حق الزحمه ای که به آن ها داده می شد، ممکن بود از دسته های درجه اول یا دوم باشند. دسته های درجه اول تشکیلات مفصل تری داشته و وقتی دعوت می شدند با چند صندوق محتوی لباس های مختلف در مجالس حاضر می شدند. در دوره فتحعلی شاه دسته های “منور” و “گلین” شهرت بسیاری داشتند که از انواع لباس های کردی، بختیاری، چوپانی و عربی استفاده کرده و رقص آن ها نیز بسیار متنوع بود.
تاورنیه سیاح فرانسوی در سفرنامه خود می نویسد که در ایران مردها ابداً نمی رقصند… . خالقی چنین نتیجه می گیرد که در دوره صفویه پسرها در دسته های مطربان نمی رقصیده اند. وی در ادامه از توصیفات “برادران شرلی” در مورد ضیافت هایی که در آن شرکت داشته اند نیز چنین نتیجه گیری می کند. اما در دوره های بعد، پسرها از این فن برخوردار بوده اند، چنان که “موریس دوکوتزبو” در کتاب “مسافرت به ایران به معیت سفیرکبیر روسیه” در سال 1817 دسته ای را توصیف می کند که عبارت از سه پسر بچه بودند. آن ها علاوه بر حرکت معلق زنان در طول اتاق، حرکت ماهرانه دیگری نیز انجام می دادند به این نحو که در حالی که دست یا سرشان به نقطه ای اتکا نداشت در هوا چندین معلق می زدند.
نویسنده در پایان یادآوری می کند که در این کار (هنر) تخصصی نداشته و امیدوار است که اهل فن در مورد رقص های محلی و ملی تحقیقات بیشتری نموده و آن را به اطلاع علاقه مندان برسانند.
منابع:
سرگذشت موسیقی ایران (جلد اول)، اثر روح الله خالقی، چاپ هفتم، 1378.
قصه شمع (خاطرات هنری)، اثر اسماعیل نواب صفا، چاپ دوم، 1378.
از نظر فاصله از خورشید، مریخ چهارمین سیاره است. این سیاره گاهی به خاطر خاک سرخش سیاره سرخ نامیده می شود. خاک روی مریخ به این خاطر سرخ است که حاوی اکسید آهن است.
مریخ یکی از درخشان ترین اشیای آسمان شب ما است. مریخ دو ماه به نام های فوبوس و دیموس دارد.
مریخ کمی شبیه به زمین ما است. فقط کوچک تر، خشک تر و سردتر است. مکان هایی روی زمین وجود دارد که کمی شبیه به مریخ هستند. مثل دره مرگ، کلیف Calif، قاره قطب جنوب و آتشفشان های هاوایی. هردوی این سیاره ها کلاه های یخی قطبی، آتشفشان ها، دره ها و چهار فصل دارند (فصل های مریخ دوبرابر فصل های زمین به طول می انجامند).
هوای رقیق مریخ آن را مکان خطرناکی برای انسان می سازد. بیشتر این هوا دی اکسید کربن سمی است. بنابراین شما به لباس فضانوردی نیاز دارید تا از مریخ دیدن کنید. اخیراً دانشمندان مقدار زیادی آب منجمد شده (دانشمندان به آن یخ آب می گویند) زیر سطح مریخ پیدا کرده اند. این به این معنی است که فضانوردانی که در آینده از مریخ بازدید می کنند با آب فراوانی مواجه می شوند که با آن می توان دو برابر دریاچه میشیگان را پر کرد.
مریخ یک سیاره سنگی است. این سیاره، خشک و گردوخاکی است. آسمان آن به جای آبی، قرمز و مه آلود است. بعضی وقت ها توفان های عظیم گردوغبار همه سیاره را می پوشاند.
کاوش مریخ سخت است. اما چیزهای خیلی زیادی وجود دارد که در آن ببینیم و بیاموزیم. قله المپوس Olympus ممکن است بزرگ ترین آتشفشان منظومه شمسی ما باشد. این قله سه بار بلندتر از قله اورست (بلندترین کوه روی زمین است) و به بزرگی ایالت نیومکزیکوی آمریکا است. والس مرینریس Valles Marineris دره عظیمی است که اگر روی زمین بود تقریباً به طول همه ایالات متحده آمریکا گسترده می شد. این دره 4000 کیلومتر طول، 200 کیلومتر پهنا و هفت کیلومتر عمق دارد. همچنین بر روی مریخ چاله های برخوردی جالبی ناشی از برخورد شهاب سنگ ها و سنگ ها وجود دارد.
روی مریخ، شما می توانید دو ماه را در آسمان ببینید. آنها ممکن است ستاره های دنباله داری باشند که به وسیله جاذبه ماه به دام افتاده باشند. فوبوس به آهستگی در حال حرکت به سمت مریخ است. این ماه 50 میلیون سال دیگر با مریخ تصادف می کند یا متلاشی می شود.
کشور ما به خاطر داشتن انبوهی از نیروی کار جوان بیش از هرچیز به کارآفرین نیاز دارد. اما رشد کارآفرینی به وجود ویژگی های فرهنگی مناسب بستگی دارد. خوشبختانه فرهنگ اسلامی زمینه مناسبی را برای رشد کارآفرینی به دست می دهد که استفاده از آن رشد کارآفرینی را به دنبال دارد. به شرط این که اصول موجود در فرهنگ اسلامی که به رشد کارآفرینی می انجامد مورد توجه بیشتری قرار بگیرد. این که بسیاری از جوانان ما همچنان ترجیح می دهند پس از فارغ التحصیلی فوری در جایی استخدام شوند و بر روی صندلی اداره یا شرکتی بنشینند و منتظر دریافت مزد باشند نشانه این است که آنها آموزش های فرهنگی لازم بویژه آموزه های موجود در فرهنگ اسلامی در زمینه کارآفرینی را کمتردریافت کرده اند. این در حالی است که بسیاری از کشورهای جهان می کوشند به هر نحوی فرهنگ کارآفرینی را ایجاد کنند و آن را به نسل جوان آموزش دهند.
به عنوان مثال به عقیده رابرت کیوساکی، نویسنده کتاب بابای دارا- بابای نادار، پندهای پدر و مادر به فرزندان پایه در عادت های فرهنگی دارد. او می گوید که فرزندان به آموزش های بیشتر و متفاوتی نیازمندند. آنان باید قانون های بازی- قانون های متفاوت بازی – را یاد بگیرند. فرزندان امروز به آموزش های پیچیده تری نیاز دارند.
برخی از کشورها پا را از این فراتر گذاشته و در مدارس نیز به آموزش فرهنگ کارآفرینی می پردازند. به عنوان مثال ژاپن نخستین کشوری بود که آموزش کارآفرینی را از مدرسه شروع کرد. به این ترتیب نوجوانان ژاپنی در دبیرستان های این کشور آموختند که چگونه باید در حین تحصیل کار کنند و از کار خود سود به دست آورند. درواقع در شرایطی که کشورهای پیشرفته می کوشند از همه مؤلفه های موجود در فرهنگ شان از جمله فرهنگ مسیحی و پروتستانی برای گسترش کارآفرینی استفاده کنند و حتی به هر وسیله این فرهنگ را ایجاد کنند، شاهدیم که بیشتر کشورهای اسلامی قادر نیستند از آموزه های فرهنگی موجود در اسلام برای گسترش کارآفرینی و تطبیق با فضای کسب و کار جهانی استفاده کنند. البته برخی از کشورها هم به تلاش های خود در این زمینه افزوده اند.
نداشتن آگاهی از فرهنگ اسلامی در زمینه کارآفرینی موجب شده که برخی حتی آن را مخالف کسب و کار آزاد قلمداد کنند. سوده احمدیان راد کارشناس ارشد کارآفرینی می گوید:«به گفته برخی از محققان غربی باورهای اسلامی با بازار آزاد سازگار نیست. اما برخی دیگر مانند Power و Nadine چنین بحث می کنند که با بازگشت و بررسی متون اصلی اسلامی، می توان فهمید که اسلام بر پایه شکیبایی، عدالت اجتماعی و حقوق انسانی بنا شده است. آزادی انتخاب و آگاهی در اسلام بسیار مهم است به طوری که قرآن می گوید: «کار دین به اجبار نیست».
این کارشناس به تحلیل رئیس یک آژانس بازاریابی امریکایی که جهت انجام یک پروژه سفری به عربستان سعودی داشته اشاره می کند که در نتیجه این سفر او به نتایج زیادی درباره تعارض نداشتن عمل به فرهنگ اسلامی و فضای کسب و کار و امکان تطابق این فرهنگ با فضای کسب و کار جهانی می رسد. درواقع نظر یک غربی در هنگام مواجهه با فرهنگ اسلامی در زمینه کسب و کار جالب است. خانم کرنلسن می گوید: «اسلام تمام جوانب زندگی شامل حکومت و اقتصاد را در عربستان در بر می گیرد. پس در صورتی که تاثیر گسترده قواعد اسلامی را نفهمید، هرگز نخواهید فهمید که آنها چگونه کسب و کارشان را انجام می دهند».
کرنلسن می گوید که از نقطه نظر عملی، کار کردن در محیط جهانی به احترام و دانش در مورد توافقنامه های خارجی نیاز دارد. در حالی که در کشور عربستان، هفته کاری از شنبه شروع می شود و چهارشنبه پایان می یابد. قرار ملاقات ها هم عموماً حول و حوش نمازهای پنج گانه برنامه ریزی می شوند و بسیاری از کسب و کارها بعداز ظهرها تعطیل اند. بسیاری از کسب و کارها به صورت رو در رو هدایت می شوند و بر اسناد و قراردادها (چنانچه در جهان غرب مرسوم است) کم اتکا می شود. پس زمان انجام کسب و کار نسبی است.
سرمایه گذاری و سودآوری سنگ بنای کسب و کار غربی است اما در اسلام انباشتن و دادن بهره ممنوع است. قانون قرارداد اسلامی، معامله بر پایه اعتبار را محدود می کند و این عقیده را قوت می بخشد که سرمایه بایستی برای توسعه جامعه یا برای سرمایه گذاری های مستقیمی که در آن قرض دهنده در هر سود و زیانی در کسب و کار شریک است مورد استفاده قرار گیرد. در هر اقتصادی که نه به وام های کسب و کار و نه سرمایه گذاری مخاطره پذیر مجال می دهد، استفاده از پول برای ایجاد پول غیر قانونی است. پس (به ظاهر) به نظر می رسد که این فرهنگ بسیار متفاوت، تنها درها را به روی کارآفرینان می بندد. اما عربستان سعودی برای کارآفرینان زیرکی که فرهنگ آنان را بپذیرند فرصت هایی عرضه می کند. به عقیده خانم کرنلسن نسل جوانتر کارآفرینان سعودی را می بینیم که برای آمیزش نقاط قوت سیستم های سرمایه داری با ارزش های سنتی خود خلاقانه کار می کنند. بسیاری از دولت های خلیج فارس به دنبال صنایع و تخصص های مستقل از انرژی اند. در عربستان سعودی، کسب و کارها و مراکز علمی در تلاش برای ارتقای نوآوری و کارآفرینی بوده و سعودی ها مشتاق یادگیری از تجربیات غربی هایی هستند که تاریخچه طولانی رشد موفقیت آمیز کسب و کارها در خارج از حیطه اولیه خود را دارند. با چنین ذهنیتی درها گشوده خواهند شد و دنیایی کاملاً تازه نمایان خواهد گردید.
احمدیان به این اشاره می کند که در مورد فرهنگ اسلامی با توجه به آیه 11 سوره رعد، «الله لایغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم، به درستی که خداوند حال هیچ قومی را دگرگون نخواهد کرد تا زمانی که خود آن قوم حال خویش را تغییر دهند» می توان توجه اسلام به توانمندسازی مسلمانان را ملاحظه کرد.
اخلاقیات کار در اسلام و کارآفرینی همه کارآفرینان دارای برخی ویژگی های مشترک هستند. اما ویژگی هایی نیز وجود دارد که ممکن است بیشتر به وسیله فرهنگ تعیین شوند. به همین دلیل است که کارشناسان در سطح جهان به این نتیجه رسیده اند که تعمیم برخی نظریه های غربی به بافت های فرهنگی دیگر مانند کشورهای در حال توسعه چندان درست نیست. به این ترتیب پذیرفته شده که گرایش به کارآفرینی در میان جوامع به دلیل فرهنگ آنان، متفاوت بوده و این فرهنگ ویژگی های کارآفرینان را تعدیل می کند.
سوده احمدیان راد می گوید: «یک محقق برجسته مصری که فرهنگ کشورهای اسلامی را با فرهنگ غربی بویژه امریکایی مقایسه کرده به نتایج جالبی رسیده. به عنوان مثال او می گوید که اخلاقیات کار اسلامی، مفاهیم «حرص خوب است» و «رسانیدن خود به بالاترین سطح» را چنانچه توسط آدام اسمیت بیان شد ترویج نمی کند. افراد در جوامع اسلامی به دنبال سودهای قانع کننده بوده و از کارآفرینان انتظار می رود که میان تمایل به سود و تعهد خدمت به جامعه توازن برقرار نمایند. انصاف و شفقت شرایط لازم برای رفاه جوامع مسلمان است. البته به عقیده برخی، مفهوم سود قانع کننده نباید به رشد اقتصادی صدمه بزند.به این ترتیب فرهنگ اسلامی، تلاش فردی قانونی را به عنوان راه مشروع کسب پول مورد توجه قرار می دهد. همچنانکه ایدئولوژی اخلاق کار، فضیلت های سختکوشی و یک زندگی زاهدانه که تنبلی را محکوم می کند نیز از ارزش های قوی در اسلام است.
همچنین بازار آزاد و انجام کسب و کار توسط اسلام مورد تشویق قرار گرفته است. از پیامبر پرسیدند بهترین شکل کسب کردن چیست؟ او پاسخ داد کار کردن مرد با دستانش و هر فروش مشروع.
همچنین قواعد مالی اسلامی، به جای بی استفاده رها کردن پول، سرمایه گذاری را ترویج می کند. مسلمانان می بایست روی هر دارایی انباشته بلااستفاده 5/2 درصد زکات بدهند. ساز و کار زکات نقش مهمی در تخصیص منابع بازی می کند. مسلمانانی که به کسب و کار می پردازند می دانند که نگه داشتن منابع اضافی بدون استفاده نه تنها قدرت آنان را زیاد نمی کند بلکه آنها را ضعیف تر نیز می کند.
به این هزینه فرصت سرمایه گذاری نکردن در دارایی های بلااستفاده گفته شده است. هرچند دو محقق به نام های Vogel و Hayes (در 1998 ) عقیده دارند که عموماً سرمایه گذاران و استفاده کنندگان از سرمایه مسلمان، ریسک گریز بوده و نقدینگی را ترجیح می دهند و برای پولی که زودتر به آنان بازمی گردد ارزش قائل می شوند.
فرهنگ اسلامی اشتغال به کار سخت و فعالیت های اقتصادی توسط افراد و شرکت های کسب و کار را به عنوان یک تعهد (الزام) می بیند. همین طور، این فرهنگ بر توازن میان کار و زندگی فردی و میان جنبه های مادی و معنوی زندگی تاکید دارد. پس کارآفرینان توازن میان تمایل به سود و تعهد به خدمت به جامعه را حفظ می کنند. چنین مورد انتظار است که به عنوان مثال مصریان کمتر در مباحث پولی مانند امور مالی با تفکر زمانی و دانش امور مالی درگیر شوند.
به هرحال ما برای توسعه کشورمان به گسترش فرهنگ کارآفرینی نیاز داریم. طبیعی است که هرچه برای گسترش این فرهنگ، بیشتر با آموزه های موجود در فرهنگ ملی و اسلامی مان آشنا باشیم، به نتایج بهتر و سریعتری دست خواهیم یافت.