HADLEY, JOHN. H

جان هدلی (1744-1682) ریاضیدان انگلیسی و کاشفی که اولین تلسکوپ انعکاسی را ساخت. ربع دایره هدلی نیز مشهور است.

HALE, GEORGE E

جرج الری هیل (1938-1868) ستاره شناسی که رصدخانه "یرکز" (1892) رصدخانه "ام تی ویلسون" (1904) و رصدخانه "پالومار" را پایه گذاری کرد. هیل "اسپکتروهلیوگراف" (دستگاهی که برای تجزیه و تحلیل طیف خورشید به کارمی رود) را موقعی که دانشجو بود ابداع کرد. بعداً هیل کشف کرد که لکه های خورشیدی، مناطقی با دمای پایین روی خورشیدند و این که آنها حوزه های مغناطیسی بالایی دارند.

HALL, ASAPH

آصف هال (1907-1829) ستاره شناس آمریکایی که دو تا از ماه های مریخ "فوبوس و دیموس" را در سال 1877با تلسکوپ انکساری رصدخانه نوال آمریکا کشف کرد.

HALLEY, EDMUND

ادموند هالی (1742-1656) ستاره شناس انگلیسی که بازگشت شکوهمند یک ستاره دنباله دار را در سال 1758 پیش بینی کرد (بعد از مرگش این رویداد به وسیله یوهان جی پالیتزش مورد تأیید قرار گرفت). این ستاره دنباله دار قبلاً در سال های 1531، 1607 و 1682 مشاهده شده بود. این ستاره دنباله دار حالا به عنوان ستاره دنباله دار هالی شناخته می شود.

HARTMANN, JOHANNES F

یوهان فرانس هارتمن (1936-1865) فیزیک ستاره شناس آلمانی بود که در 1904 ابرهای درون اختری گاز کلسیم را کشف کرد (او هنگامی که ستارگان دوتایی را مطالعه می کرد،خطوط جذبی اتم های کلسیم یونیزه شده را با استفاده از طیف نمایی آشکار کرد). او همچنین تئوری ای درباره اخترها ارایه داد، سیارک "اروس" را مطالعه کرد و روشی برای امتحان لنزهای تلسکوپ ارایه داد که به نام خودش نامگذاری شده.

HAWKING, STEPHAN

استیون هاوکینگ (-1942) فیزیکدان- کیهان شناس انگلیسی است. فعالیت او بر فیزیک سیاهچاله ها و عجایب فضا-زمان تمرکز یافته. هاوکینگ در 1971 این نظریه را ارایه کرد که در همان اوان بعد از انفجار بزرگ، سیاهچاله های کوچکی به وجود آمده اند، که از قوانین مکانیک-کوانتوم همراه با ذرات با اندازه زیر اتمی تبعیت می کنند. هاوکینگ (1974) این نظریه را ارایه داد که سیاهچاله ها ذرات زیراتمی بیرون می فرستند تا زمانی که منفجر شوند (او را احتمالاً بارها در تلویزیون دیده اید که کاملاً فلج است و تنها یک انگشتش کار می کند).

HELMHOLTZ, HERMANN VON

هرمان لودویگ فردیناند ون هلمهولتز (1894-1821) فیزیک- ستاره شناس آلمانی که درباره تولید انرژی خورشیدی و تشکیل ستاره مطالعه کرد.

HERSCHEL, WILLIAM

سر ویلیام هرشل (1822-1738) ستاره شناس انگلیسی که اولین بار منطقه مادون قرمز طیف الکترو مغناطیسی را در 1800 آشکار کرد. او یک تلسکوپ انعکاسی بهبود یافته ساخت و از آن برای کشف سیاره اورانوس (1781)، ماه های اورانوس و زحل استفاده کرد. هرشل بیش از 2500 کشف دارد که اکثراً اشیای اعماق آسمان هستند. خواهر هرشل به نام کارولین لوکرتیا (1848-1750) به او در کشف هایش کمک کرد و خودش بسیاری از توده ها و سحابی ها و هشت ستاره  دنباله دار را کشف کرد.

HERTZ, HEINRISH

هنریش هرتز (1894-1857)

پروفسور فیزیک آلمانی که اولین بار آزمایشاتی درباره امواج الکترومغناطیسی، به ویژه امواج رادیویی انجام داد. او با اندازه گیری چرخه های امواج در یک ثانیه (یا شمار زمان های نقطه اوج امواج که در واحد یک ثانیه از زمان از یک نقطه ثابت در فضا عبور می کنند) واحدهایی را پایه گذاری کرد که هرتز نامیده می شود.

HERTZSPRUNG, EJNAR

اگنار هرتزاسپرانگ (1967-1873) ستاره شناس دانمارکی بود که مستقل از اچ. ان. راسل به ارتباط بین دمای یک ستاره (رنگ) و درخشندگی اش پی برد و یک دیاگرام یا نمودار را در سال 1911 طراحی کرد که این وابستگی را شرح می داد که بعداً نمودار هرتزاسپرانگ-راسل نامیده شد.

HEVELIUS, JOHANNES

یوهان هولیوس (1687-1611) ستاره شناس آلمانی که اولین نقشه ماه را منتشر کرد. او همچنین یک اطلس آسمانی از بسیاری از برج های فلکی تهیه کرد.

HIPPARCHUS

هیپارکوس (120-190 پیش از میلاد) ستاره شناس قدیمی یونانی که اولین فهرست شناخته شده از ستارگان و اولین نقشه از آسمان را تهیه کرد. او 1000-850 ستاره را فهرست بندی کرد و آنها را به وسیله برج های فلکی سازماندهی کرد. وی موقعیت و درخشش هر ستاره را مشخص کرد (درخشش را روی مقیاس از یک تا شش درجه بندی کرد، روشن ترین ستاره یک است). هیپارکوس همچنین سیستم "اپیسیکل" ها را ابداع کرد. سیستمی با مرکزیت زمین در همه اشیای آسمانی که در چرخه های کاملی دور زمین حرکت می کنند. او همچنین مثلثات را پایه گذاری کرد.

HUBBLE, EDWIN P

ادوین پاول هابل (1953-1889) ستاره شناس آمریکایی که در کیهان شناسی جدید بسیار تأثیر گذار بود. مشاهداتش ثابت کرد که کهکشان ها جهان های جزیره مانندی هستند. بزرگ ترین کشف او به نام قانون هابل ارتباط خطی بین فاصله کهکشان و سرعت آن نسبت به چیز دیگری که حرکت می کند است. او ثابت کرد که کهکشان های دیگر (به همراه کهکشان راه شیری) نشان می دهند که جهان در حال گسترش است. تلسکوپ فضایی هابل به افتخار او نامگذاری شده.

HUGGINS, WILLIAM and MARGARET

سر ویلیام هوگنس (1910-1824) ستاره شناس آماتور انگلیسی و اولین کسی بود که طیف نمایی را برای تعیین ترکیبات اشیای فضایی (1861) مورد استفاده قرار داد. او کشف کرد که خورشید و ستارگان بیشتر از عنصر هیدروژن ترکیب شده اند. او همچنین طیف سحابی و ستارگان دنباله دار را آزمایش کرد. همسر هوگنس (آنها در 1875 ازدواج کردند) مارگارت لیندسی موری هوگنس (1915-1848) ستاره شناس خودآموخته ای بود که کار گسترده ای را در  زمینه طیف نمایی و عکاسی انجام داد. مارگرت، سحابی روبه گسترش اوریون را مطالعه کرد. ویلیام و مارگرت اولین کسانی بودند که به وجود بعضی از سحابی ها مثل سحابی اوریون که از گازهای بی شکل و نامنظم شکیل شده پی بردند. یک چاله ماه، یک چاله مریخ و یک سیارک به نام ویلیام هوگنس نامگذاری شده.

HUYGENS, CHRISTIAN

کریستین هویگنس (1695-1629) فیزیکدان و ستاره شناس هلندی که هوادار و پیشگام  تئوری  موجی بودن نور بود. او همچنین با بیان این که در برخورد بین اجسام نه حرکت از دست می رود و نه به دست می آید (اصطلاح او برای تکانه حرکت) خدمات مهمی به مکانیک انجام داد. در ستاره شناسی او روش های جدیدی را برای صیقل دادن و جلا دادن لنزهای شیشه ای تلسکوپ ابداع  کرد (حدود 1654). به این ترتیب با این تلسکوپ قدرتمند او اولین کسی بود که به درستی کشیدگی ظاهری کیوان را به عنوان حلقه های کیوان تشخیص داد. وی تیتان (بزرگ ترین ماه کیوان) را در سال 1655 کشف کرد. او همچنین ساعت پاندولی را در 1656 ابداع کرد و اولین کار را روی حساب دیفرانسیل احتمالات انجام داد.

HYPATIA OF ALEXANDRIA

هیپاتیای الکساندریا (415(؟)- 370 پس از میلاد) ریاضیدان و ستاره شناس زن یونانی و معلم و رییس مدرسه افلاطون در اسکندریه در حدود 400 بعد از میلاد بود. او شرح هایی بر قانون ستاره شناسی افلاطون نوشت و کارهایی درباره بخش های مخروط انجام داد. کارهای او از بین رفته اما در فرهنگ سودا (Suda) به آن ارجاع شده. او دختر ریاضیدان و فیلسوفی به نام تئون اسکندریه بود (پدر او رییس موزه اسکندریه بود). در سال 415 میلادی در یک کشمکش سیاسی مذهبی، از سوی راهبان مسیحی به عنوان کافر به قتل رسید. دو حفره ماه به نام های "هیپاتیا" و "ریمه هیپاتیا" به یاد او نامگذاری شده.

JANSKY, KARL

کارل جی جانسکی (1949-1905) مهندس آمریکایی و پیشتاز ستاره شناسی رادیویی بود و آن را گسترش داد. در سال 1932 او اولین امواج رادیویی را از یک منبع کیهانی -در منطقه مرکزی کهکشان راه شیری موج یابی و آشکار کرد. کار او به وسیله "گروت ربر" ادامه یافت.

KELVIN

لرد کلوین ویلیام تامپسون (1907-1824) همچنین به عنوان لرد کلوین شناخته می شود، فیزیکدان انگلیسی است که مقیاس دمای کلوین را طراحی کرد. صفر کلوین به صفر مطلق تعریف می شود و اندازه یک واحد آن معادل اندازه یک درجه سانتی گراد است. آب در 273.16 کلوین یخ می زند و در 373.16 کلوین به جوش می آید.

KEPLER, JOHANNES

یوهان کپلر (1630-1571) ستاره شناس و ریاضیدان آلمانی و پایه گذار ستاره شناسی نوین است. کپلر پی برد که سیارات در مدارهای بیضی شکل حول خورشید می گردند. او فرمول هایی ارایه  کرد که ما حالا آن را سه قانون کپلر در حرکت سیاره ای می نامیم این قوانین با استفاده از ریاضی مدارهای بیضی شکل اجرام آسمانی را توصیف می کنند. او برای چند سال با تیکو براهه کار کرد.

KIRCHOFF, GUSTAV

گوستاو کرچهوف (01887-1824) فیزیکدان آلمانی که پی برد هر عنصری موقعی که گرم می شود تا نورانی شود، یک رنگ مشخص از نور ساطع می کند. موقعی که نور به وسیله منشور تجزیه می شود، مشخص می شود که برای هر عنصری یک الگوی مشخص از طول موج ها وجود دارد. کرچهوف همراه با "بونسن" ، تکنیک هایی را برای کشف دو عنصر جدید، سزیوم (1860) و روبیدیوم (1861) به کار برد. کرچهوف فهمید که موقعی که نور در میان یک گاز می درخشد، گاز مقداری از نور را جذب می کند، که همان طول موج های نور است که موقعی که گرم می شود ساطع می شود. او  تکنیک هایش را در رابطه با خورشید و در توضیح خطوط فرانهوفر هم به کار برد.

KIRKWOOD, DANIEL

دانیل کرچوود (1895-1814) ستاره شناس آمریکایی که شکاف های شعاعی در کمربند سیارکی را در 1866 کشف کرد (حالا به عنوان شکاف های کرچوود شناخته می شود). کرچوود این نظریه را ارایه داد که ماه کیوان یعنی انکلادوس (Enceladus) با نیروی جاذبه اش باعث ایجاد شکاف کاسینی می شود (اما ستاره شناسان امروزه فکر می کنند که ماه دیگر کیوان یعنی میماس (Mimas) باعث این شکاف است).

KUIPER, GERARD

جرارد پی کوییپر ستاره شناس آمریکایی-هلندی که وجود کمربند کوییپر را در سال 1951 پیش بینی کرد. کمربند کوییپر منطقه ای فراتر از نپتون است که اشیای کوچک زیادی در آن می گردند. این کمربند از 30 تا 50 AU قرار دارد و در 1992 کشف شد. کمربند کوییپر منطقه ای است که فرایند سیاره سازی قبلاً در آن متوقف شده است. فقط بقایای ناشی از دیسک چرخان اولیه منظومه شمسی در 4.5 میلیارد سال قبل در آن وجود دارند. کمربند کوییپر ممکن است منبع ستاره های دنباله دار با دوره مداری کوتاه مثل ستاره دنباله دار هالی باشد.

DRAKE, FRANK

فرانک درک (-1930) ستاره شناس آمریکایی که در 1961 تخمین هایی بسیار ابتدایی درباره شمار ممکنی از شهروندان باهوش کهکشان ما ارایه کرد.

DRAPER, HENRY

هنری دراپر (1882-1837) ستاره شناسی آمریکایی بود. او یکی از اولین عکاس های حوزه ستاره شناسی است. در 1880 دراپر اولین عکس را از یک شیء فضایی دوردست (سحابی اوریون) برداشت. او همچنین طیف ستاره ای را مطالعه کرد و اولین کسی بود که از خطوط طیفی ستاره ای عکس تهیه کرد. سیستم هنری دراپر به نام سیستم طبقه بندی ستاره ای دراپر نامگذاری شده. پدر او جان ویلیام دراپر (1882-1811) شیمیدانی بود که اولین عکس های ماه را در 1840-1839 برداشت (با استفاده از تلسکوپ انعکاسی پنج اینچی).

EDDINGTON, ARTHUR

آرتور ادینگتون (1945-1882) ستاره شناسی انگلیسی بود که برای اولین بار ساختار داخلی یک ستاره را توصیف کرد.

EINSTEIN, ALBERT

آلبرت اینشتین (1955-1879) فیزیکدان آلمانی – آمریکایی، نظریه های نسبیت عام و نسبیت خاص را همراه با مکانیک کوانتیک توسعه داد. او با تئوری های نسبیت عام و نسبیت خاص در فهم ما از جهان انقلابی ایجاد کرد. نسبیت خاص که جایگزین مکانیک نیوتنی شد، نتایج متفاوتی در رابطه با اشیای درحال حرکت خیلی سریع به بار آورد. بر اساس نظریه نسبیت خاص اینشتین هیچ چیزی نمی تواند از سرعت نور فراتر رود. این تئوری همچنین بیان می کند که اندازه  زمان و فاصله مطلق نیستند بلکه به وضعیت مشاهده کننده بستگی دارند. فضا و زمان به صورت یک پدیده واحد مشاهده می شوند که فضا-زمان نامیده می شود. همچنین جرم ممکن است به مقادیر بسیار عظیم انرژی تبدیل شود و برعکس. مطابق با فرمول:  E=mc²

نسبیت عام، تئوری ای است که شتاب و جاذبه را توضیح می دهد. در این تئوری شتاب و جاذبه از راه انحنای فضا-زمان توضیح داده می شوند.

اینشتین در سال 1921 برای توضیح تأثیر فوتوالکتریک جایزه نوبل را دریافت کرد. تئوری های او دلیل آشفتگی های مدارهای تیر (عطارد) را توضیح دادند.

ENCKE, JOHANN

یوهان انکه شکاف موسوم به انکه را در رابطه با حلقه های کیوان (زحل) (خارجی ترین حلقه کیوان یعنی حلقه A را درسال 1837 ارایه کرد ).

ERATOSTHENES

ارسطو (194-276 پیش از میلاد) استادی یونانی بود که برای اولین بار محیط زمین را محاسبه کرد. او سایه ماه نیمه تابستان در عمق چاه های Seyne (حالا اسوان روی نیل در مصر) و اسکندریه را با هم مقایسه کرد. او به درستی فرض کرد که اشعه خورشید نسبتاً مساوی هستند (با این که خورشید این قدر دور است). با دانستن فاصله بین این دو محل، او محیط زمین را 250000 استادیا، محاسبه کرد. این که دقیقاً استادیا چقدر طول دارد مشخص نیست. بنابراین درستی محاسبه او نامشخص است. او همچنین به درستی کجی محور زمین و فاصله زمین تا خورشید و ماه را اندازه گیری کرد. ارسطو خدمات بی شماری به علم و هنر در بسیاری از حوزه ها شامل جغرافی، ریاضیات، ستاره شناسی، تقویم ها، موزیک و ادبیات انجام داد. ارسطو یک استاد همه فن حریف بود. اگرچه کارشناس اول همه موضوعات نبود اما در همه موضوعات خبره بود و بنابراین به اسم خودمانی بتا مشهور شده (که دومین حرف الفبای یونانی است).

EUDOXUS OF CNIDUS

ادوکسوز کنیدوس (355-408 پیش از میلاد)  استادی یونانی (شاید یکی از شاگردان افلاطون بوده است) که برای اولین بار این تئوری را مطرح کرد که زمین در مرکز جهان است و اشیای دیگر (ستارگان و سیارات) در فضاهای هندسی دور زمین می گردند. خدمت اصلی او ابداع تصور مدرن شماره های واقعی بود.

FIZEAU, HIPPOLYTE

آرماند هیپولیت لوییس فیزیو (1896-1819) فیزیکدانی فرانسوی که اولین کسی بود که سرعت نور بر روی سطح زمین را اندازه گیری کرد. او سرعت نور را در سال 1849 با استفاده از دستگاهی  که شامل  نور، چرخ دندانه دار و آینه بود، اندازه گیری کرد. او سرعت نور را به وسیله تطبیق سرعت چرخ (فاصله بین چرخ و آینه پنج مایل یا هشت کیلومتر بود) اندازه گیری کرد. بنابراین محاسبه زمانی که نیاز بود تا چرخ طول یک دندانه را طی کند، مساوی بود با زمانی که صرف می شد تا نور از چرخ به آینه برسد و دوباره برگردد. او همچنین سرعت نور را در محیط های دیگر اندازه گیری کرد و فهمید که نور در هوا سریع تر از آب حرکت می کند. فیزیو همچنین پی برد که حرکت یک ستاره طیفش را تحت تأثیر قرار می دهد. او همچنین برای اولین بار در زمینه عکاسی (daguerreotype ) کار کرد.

FOUCAULT, JEAN

جین برنارد لئون فوکالت (1868-1819) فیزیکدانی فرانسوی بود که اولین بار و در سال 1851 استدلال کرد که چگونه یک آونگ می تواند مسیر چرخش زمین را طی کند (آونگ فوکو). او همچنین شیوه چرخشی را ابداع کرد (1852) که نشان داد نور در آب آهسته تر از هوا حرکت می کند (1850) و آینه های تلسکوپ های انعکاسی را بهبود بخشید (1858).

FRAUNHOFER, JOSEPH

جوزف فرانهوفر (1826-1787)  فیزیکدان آلمانی که اولین بار طیف خورشید را مطالعه کرد (این خطوط تاریک حالا خطوط فرانهوفر نامیده می شوند.) کار او با طیف و همچنین به کارگیری انکسار بنیانی در علم طیف نمایی بود.

GALILEI, GALILEO

گالیلئو گالیله (1642-1564) ریاضی دان و ستاره شناس و فیزیک دان ایتالیایی، گالیله به خاطر خدمتی که به فیزیک، ستاره شناسی و فلسفه علمی زمانش انجام داد مشهور شده. او پایه گذار علم جدید دانسته می شود. گالیله پی برد که سرعت در اجسامی که سقوط می کنند به وزنشان بستگی ندارد و آزمایش های گسترده ای را با پاندول انجام داد. در سال 1593 دماسنج را ابداع کرد. در 1609 گالیله اولین کسی بود که تلسکوپ را مورد استفاده قرار داد تا با آن آسمان ها را مشاهده کند (بعد از شنیدن درباره تلسکوپ جدیداً اختراع شده توسط هانس لیپرشی). او با تلسکوپ سوراخ هایی را روی ماه پیدا کرد، حلقه های کیوان را کشف کرد (1610) و اولین کسی بود که چهار تا از بزرگ ترین ماه های مشتری را کشف کرد (1610) و گام های ناهید را مشاهده کرد، در مورد لکه های خورشیدی مطالعه کرد و بسیاری از پدیده های مهم دیگر را کشف کرد. گالیلئو به خاطر دیدگاهش درباره کیهان (که براساس تئوری کپرنیک مبنی بر این که خورشید در مرکز است و بقیه سیارات از جمله زمین دور آن می گردند)، به وسیله کلیسای کاتولیک محکوم شد.

GALLE, GOTTFRIED

یوهان گاتفرید گاله (1910-1812) ستاره شناس آلمانی که حلقه نازک کیوان را کشف کرد (در 1838) و در زمینه کشف نپتون (1846) با "دی ارست" همکاری داشت.

GAMOW, GEORGE

جرج گامو (1968-1904) فیزیکدان هسته ای، کیهان شناس و نویسنده ای بود که تئوری انفجار بزرگ را به صورت فرمول بیان کرد (همراه با رالف آلفر در 1948). وی روی تئوری کوانتوم و تکامل ستاره ای و تئوری ژنتیک (پیشنهاد وجود DNA- دی اکسیریبونکلیک اسید در 1954) کار کرد. کتاب های مردم پسند او عبارتند از: آقای تامکینز در سرزمین عجایب، سری داستان های آقای تامکسینز (67-1939)، یک دو سه … ابدی (1947)، آفرینش جهان (1952)، سیاره ای به نام زمین (1963)، ستاره ای به نام خورشید (1964).

GODDARD, ROBERT

رابرت هاچینگز گدارد (1945-1882) فیزیکدان و کاشف آمریکایی که به عنوان پدر موشک شناسی مدرن شناخته می شود. در 1907، گدارد ثابت کرد که راندن یک موشک در خلأ امکان پذیر است. در سال 1914 گدارد حق امتیاز دو اختراع را دریافت کرد. یکی برای موشک های با سوخت مایع و دیگری برای موشک با دو تا سه پایه که سوخت جامد می سوزاند. در 1919 گدارد یک مقاله علمی به نام روشی برای رسیدن به ارتفاع بسیار زیاد نوشت که موشکی در ارتفاع بسیار بالا را توصیف می کرد. بسیاری از از اکتشافات گدارد پایه موشک شناسی جدید شده است.

بعد از سال های زیاد که کوشش های گدارد با شکست مواجه شد و مورد تمسخر عموم قرار گرفت، اولین موشکش را به شکلی موفق در سال 1926 از مزرعه ای در آبرن ماساچوست آمریکا به کار انداخت. این یک موشک ده پایی با سوخت مایع بود. موشکی که نل نامیده شد. این موشک دو و نیم ثانیه پرواز کرد و فاصله 184 پایی را پیمود و به ارتفاع 41 پایی رسید.

گدارد فوراً به راسول نیومکزیکو حرکت کرد، جایی که موشک های با پایه چندگانه را به شکل پخته تری توسعه داد. موشک هایی با باله که آنها را هدایت کند (1932)، یک دستگاه کنترل چرخشی تا موشک را کنترل کند را (1932) و موشک های مافوق صوت (1935). در 1937 گدارد اولین موشک را با موتور قابل چرخش راه اندازی کرد. جمعاً رابرت گدارد 214 اختراع را ثبت کرد.

GREGORY, JAMES

جیمز گریگوری (1675-1638) ریاضیدان اسکاتلندی که اولین تلسکوپ انعکاسی را در 1663 ابداع کرد. او توصیفی از تلسکوپ انعکاسی در 1663 منتشر کرد. وی هرگز واقعاً چنین تلسکوپی که باید آینه بیضی و اشکال هندسی در آن مورد استفاده قرار بگیرد را نساخت.

GUTENBERG, BENO

بنو گوتنبرگ (1960-1889) فیزیک شناس زمین (ژئوفیزیک) آلمانی. در 1913 او به درستی اندازه هسته زمین را تعیین کرد. گوتنبرگ کشف کرد که در زمین منطقه ای در گوشته (منتل بالاتر که حالا منطقه ناپیوستگی یا گسستگی گوتنبرگ نامیده می شود وجود دارد. اویک سری یادداشت را به همراه چارلز ریشتر با عنوان امواج زلزله ای منتشر کرد که بین سال های 1931 تا 1939 منتشر شد و درباره زلزله زمین هم مطالبی را منتشر کرد (1941).