مقالات مرتبط: دایناسور چیست؟ –   دایناسورهای گیاهخوار، گوشتخوار و همه چیزخوار –  بزرگ ترین، بلندترین و کوچک ترین دایناسورها  اسرار دایناسورها –  تکامل دایناسورها –   دلایل انقراض دایناسورها (قسمت اول) –  دلایل انقراض دایناسورها (قسمت دوم) – نحوه تولید مثل دایناسورها –   دایناسورها خونگرم بودند یا خونسرد؟ –  دایناسورها چه قدر عمر می کردند؟ –  آیا دایناسورها سریع راه می رفتند؟ –   رنگ و شکل پوست دایناسورها –   نرها و ماده های دایناسورها –   مغز دایناسورها و هوششان –  فایده دم دایناسورها –  اسکلت دایناسورها –  آیا دایناسورها فشار خون بالا و قلب بزرگی داشتند؟ –   چگونگی دفاع دایناسورها از خودشان –  سلاح های تهاجمی دایناسورها –   آیا دایناسورها در گله زندگی می کردند؟ –  شکل دندان های دایناسورها – ساختمان بدن دایناسورها

رنگ

هیچ کس نمی داند که دایناسورها چه رنگ ها یا طرح هایی داشته اند. بزرگ ترین دایناسورها (مثل سوروپودهای عظیم الجثه) شاید مثل بزرگ ترین جانوران امروزی (مثل فیل ها) رنگ خنثی یا رنگ خاکستری داشته اند.

احتمال دارد که رنگ دایناسورهایی که به خاطر گوشتشان شکار می شدند طوری بوده که جلب توجه نکنند و از دست گوشتخواران در جایی پنهان شوند. در عین حال رنگشان مدل مخصوصی بوده تا جنس مخالف را جذب کند یا رنگ درخشان و روشنی داشته اند تا شکارچیان فکر کنند که آنها مزه وحشتناکی دارند. همچنین رنگ های مخلتف در تنظیم دما مهم بوده اند. آنها نور خورشید را جذب می کردند (یا منعکس می کردند). به طوری که دمای بدن جانور را کنترل می کردند

بافت پوست

نشانه های پوست فسیل شده تنها بخش کوچکی از دایناسورهای شناخته شده پیدا شده است. چیز زیادی درباره پوست دایناسور نمی دانیم و در میان دیرینه شناسان بحث هایی در این باره وجود دارد. بیشتر فسیل های پوست، پوست ناهموار و پر از برآمدگی ای را نشان می دهند، نه پوستی فلس دار و پولک دار را. تنها به نظر می رسد که گیاهخواران عظیم پوست فلس داری داشته اند. بعضی از دایناسورهای پرنده مانند هم پرهای ابتدایی داشته اند (نوعی از فلس اصلاح شده).

ردی از یک پوست ناهموار فسیل شده تی رکس پیدا شده است.

انکیلوسوریدها صفحات استخوانی ای داشتند که در داخل پوست چرمی شان ترکیب شده بود و محافظی عالی در مقابل شکارچیان بود.

پرهای ابتدایی و شروع پرواز

بعضی از دایناسورهای پرنده ای شکل پرهای ابتدایی داشته اند. بعضی از این دایناسورها عبارتند از:

-سینوسوروپتریک پریما Sinosauropteryx prima- (121 تا 135 میلیون سال قبل) یک پوشش از رشته های کرکی پرمانند داشته که شاید مقدمه پرها بوده است. این دایناسور که روی زمین زندگی می کرده، بازوهای کوتاه، استخوان های پوک و یک دست سه انگشتی داشته و در حدود اندازه یک بوقلمون بوده است.

-پروتارچائوپتریکس روبستا Protarchaeopteryx robusta- پرهای بلندی روی بازوها و دم هایش داشته است. اما شاید نمی توانسته پرواز کند- این جانور اندازه یک بوقلمون بوده است (از چین، 121 تا 135 میلیون سال قبل).

منبع: http://www.enchantedlearning.com/subjects/dinosaurs

مقالات مرتبط: دایناسور چیست؟ –   دایناسورهای گیاهخوار، گوشتخوار و همه چیزخوار –  بزرگ ترین، بلندترین و کوچک ترین دایناسورها  اسرار دایناسورها –  تکامل دایناسورها –   دلایل انقراض دایناسورها (قسمت اول) –  دلایل انقراض دایناسورها (قسمت دوم) – نحوه تولید مثل دایناسورها –   دایناسورها خونگرم بودند یا خونسرد؟ –  دایناسورها چه قدر عمر می کردند؟ –  آیا دایناسورها سریع راه می رفتند؟ –   رنگ و شکل پوست دایناسورها –   نرها و ماده های دایناسورها –   مغز دایناسورها و هوششان –  فایده دم دایناسورها –  اسکلت دایناسورها –  آیا دایناسورها فشار خون بالا و قلب بزرگی داشتند؟ –   چگونگی دفاع دایناسورها از خودشان –  سلاح های تهاجمی دایناسورها –   آیا دایناسورها در گله زندگی می کردند؟ –  شکل دندان های دایناسورها – ساختمان بدن دایناسورها

خیلی مشکل است تعیین کنیم که کدام فسیل، ماده و کدام فسیل نر است. بعضی از دیرینه شناسان این تئوری را ارایه کرده اند که نرهای بعضی از گونه ها ممکن است تاج های بزرگ تر، تزیینات و حاشیه ها یا ساختمان های زرق و برق دار دیگری داشته اند که همانند بسیاری از جانوران امروزی در تشریفات جفت گیری و یا رقابت های بین گونه ای (مسابقات میان اعضای یک گونه،‌ مثل دعوا برسر محل و رقابت جفت گیری)، مورد استفاده قرار می داده اند.گسترش این ساختمان ها با بلوغ جنسی انجام می شده است. برای همین بچه های این حیوانات یا این ساختمان ها را ندارند یا مقدار کمی از آنها را دارند.

–  در سال 1975 دیرینه شناس کانادایی “پیتر دادسون” نشان داد که بسیاری از گونه هایی که کاکل داشتند، ماده ها و یا نوجوانان آن گونه بودند.

آناتومیستی به نام “جیمز ای هاپسون” گفت که اندازه های کاکل و گنبد سر در نرها و ماده های درون یک گونه با هم متفاوت است.

– کراتوپسین هاCeratopsians – بسیاری از دیرینه شناسان باور دارند که کراتوپسین ها شاخ ها و تزیینات و حاشیه هایشان را در زدو خوردها برسر منطقه،‌ در رقابت های جفت گیری و برای جذب جنس ماده مورد استفاده قرار می دادند.

– پاچیسفالوسوروس Pachycephalosaurs، دایناسورهای هادروسورید سر گنبدی شکل را برای نمایش جنسی به کار می بردند. جیمز هاپسون باور داشت که اندازه تاج و گنبد در نر و ماده یک گونه با هم متفاوت است.

منبع: http://www.enchantedlearning.com/subjects/dinosaurs

مقالات مرتبط: دایناسور چیست؟ –   دایناسورهای گیاهخوار، گوشتخوار و همه چیزخوار –  بزرگ ترین، بلندترین و کوچک ترین دایناسورها – اسرار دایناسورها –  تکامل دایناسورها –   دلایل انقراض دایناسورها (قسمت اول) –  دلایل انقراض دایناسورها (قسمت دوم) – نحوه تولید مثل دایناسورها –   دایناسورها خونگرم بودند یا خونسرد؟ –  دایناسورها چه قدر عمر می کردند؟ –  آیا دایناسورها سریع راه می رفتند؟ –   رنگ و شکل پوست دایناسورها –   مذکرها و مؤنث های دایناسورها –   مغز دایناسورها و هوششان –  فایده دم دایناسورها –  اسکلت دایناسورها –  آیا دایناسورها فشار خون بالا و قلب بزرگی داشتند؟ –   چگونگی دفاع دایناسورها از خودشان –  سلاح های تهاجمی دایناسورها –   آیا دایناسورها در گله زندگی می کردند؟ –  شکل دندان های دایناسورها – ساختمان بدن دایناسورها

بیشتر دایناسورها دم های بزرگی داشتند که احتمالاً چند کاربرد داشته است. این کاربردها شامل اینهاست:

-ایجاد تعادل: بیشتر دایناسورها گردنی بلند و سری بزرگ داشتند. تا چند سال قبل مردم فکر می کردند که دایناسورها دم هایشان را روی زمین می کشیده اند و دم ها کار زیادی انجام نمی داده اند و حرکت و جابجایی دایناسور را مشکل می کردند. این حرف این حقیقت را نادیده می گرفت که توده بزرگی (سر و گردن) در جلوی بدن دایناسور وجود دارد که دم باید با آنها موازنه ایجاد کند وگرنه حیوان واژگون می شود.

-پای سوم: دم بعضی از دایناسورها می توانسته در ایجاد حالت ایستاده مفید واقع شود. به طوری که انگار دایناسور علاوه بر دوپا روی یک پای دیگر هم می ایستاده. این طرز ایستادن برای خوردن گیاهان خیلی بلند و جفت گیری مناسب بوده.

-کمک در سرعت گرفتن: بعضی از دایناسورها نیاز داشتند که به سرعت بدوند و سریع بچرخند تا بتوانند شکار را به چنگ آورند یا از دست گوشتخوارها فرار کنند. برای چرخیدن در هنگام دویدن حرکت دم می تواند مسیر دونده را تغییر دهد و او تند و چابک بچرخد.

-چماقی برای حفاظت: انکیلوسوریدها (مثل یوپلوسفالوس و انکیلوسوروس) برآمدگی های استخوانی ای در انتهای دم هایشان داشتند که به سادگی می توانسته برای دفاع مورد استفاده قرار گیرد. این دم ها برای چریدن هم مفید بوده. همچنین بعضی از تروپودها مثل شانوسوروس، امیسوروس و شاید مامنشیسوروس مجموعه ای از دم ها برای محافظت از خود داشته اند.

-شلاقی برای محافظت از خود: دانشمندی به نام آلکساندر این ایده را مطرح کرده که ممکن است بعضی از سوروپودها دم های بزرگ و حجیمشان را به عنوان شلاق برای ضربه زدن به حیواناتی که حمله می کردند به کار می برده اند. بعید است که این تئوری درست باشد. چون به خاطر شتاب ناگهانی و سپس کاهش سرعت پس از برخورد انتهای دم، به رشته دم زیان فیزیکی وارد می شده. به علاوه شاید سوروپودهای بزرگ روی برگ های درختان چرا می کرده اند و نمی توانستند به دمشان حرکت تند وسریع و شلاقی در اطراف بدنشان بدهند. چون اگر این کار را می کردند دمشان به بدنه درخت برخورد می کرده و آسیب شدید می دیده. به علاوه مدت زمان برای رسیدن یک پیام عصبی از سر به ته دم (فاصله ای بیش از 15 متر) حمله را مدت زمان قابل توجهی به تأخیر می انداخته. پیام عصبی در انسان ها در مدت زمان حدود سه تا چهار متر در ثانیه حرکت می کند. در دایناسورها زمان برای حرکت پیام عصبی از سر به انتهای دم می توانسته حدود چهار تا پنج ثانیه باشد.

– دستگاه فرعی مخصوص گرفتن و چیدن چیزها: بعضی از مردم این تئوری را مطرح می کنند که شاید دم بعضی از دایناسورها مخصوص گرفتن و چیدن برگ بوده و به آنها توانایی دستکاری کردن اشیا را می داده. دم ممکن است مثل خرطوم فیل برای ساختن لانه، حرکت دادن گیاهان و غیره مناسب بوده.

منبع: http://www.enchantedlearning.com/subjects/dinosaurs

مقالات مرتبط: دایناسور چیست؟ –   دایناسورهای گیاهخوار، گوشتخوار و همه چیزخوار –  بزرگ ترین، بلندترین و کوچک ترین دایناسورها  اسرار دایناسورها –  تکامل دایناسورها –   دلایل انقراض دایناسورها (قسمت اول) –  دلایل انقراض دایناسورها (قسمت دوم) – نحوه تولید مثل دایناسورها –   دایناسورها خونگرم بودند یا خونسرد؟ –  دایناسورها چه قدر عمر می کردند؟ –  آیا دایناسورها سریع راه می رفتند؟ –   رنگ و شکل پوست دایناسورها –   نرها و ماده های دایناسورها –   مغز دایناسورها و هوششان –  فایده دم دایناسورها –  اسکلت دایناسورها –  آیا دایناسورها فشار خون بالا و قلب بزرگی داشتند؟ –   چگونگی دفاع دایناسورها از خودشان –  سلاح های تهاجمی دایناسورها –   آیا دایناسورها در گله زندگی می کردند؟ –  شکل دندان های دایناسورها – ساختمان بدن دایناسورها

از نظر آناتومی،‌ شکل اسکلت دایناسورها به گونه ای بوده که آنها را از دیگر آرچوسوروس ها (کروکودیل و پتروسوروس) متمایز می کرده است. دایناسورها چهار یا پنج انگشت روی دستانشان داشتند. پاهایشان سه انگشت داشت. سه استخوان خاجی ترکیب شده به وسیله مفصل ران و یک حفره مفصل ران باز داشتند (یک ساختمان سه استخوانی). این استخوان مفصل ران به دایناسورها یک وضع و حالتی می داده که پاهایشان زیر بدن هایشان قرار می گرفته.‌ برخلاف سایر خزندگان که پاهایی دارند که به شکل گشاد در اطرافشان قرار می گیرد.

استخوان های مفصل

دایناسورها به وسیله ساختمان استخوان مفصل رانشان طبقه بندی می شوند. مثلاً سوریشیا Saurischia (به معنی مفصل ران سوسماری) و اورنیتیشیا Ornithischia (به معنی مفصل ران پرنده ای) است. این تقسیم بندی بر اساس ساختمان مفصل ران انجام شده. در ابتدای دوره تراسیک،‌ دایناسورها از اجدادشان تکودونت ها به دو شاخه تقسیم شدند.

اسکلت برچیوسوروس

اسکلت تیرانوسوروس رکس (تی رکس)

اسکلت تریکراتوپس

اسکلت استگوسوروس

http://www.enchantedlearning.com/subjects/dinosaurs

مقالات مرتبط: دایناسور چیست؟ –   دایناسورهای گیاهخوار، گوشتخوار و همه چیزخوار –  بزرگ ترین، بلندترین و کوچک ترین دایناسورها  اسرار دایناسورها –  تکامل دایناسورها –   دلایل انقراض دایناسورها (قسمت اول) –  دلایل انقراض دایناسورها (قسمت دوم) – نحوه تولید مثل دایناسورها –   دایناسورها خونگرم بودند یا خونسرد؟ –  دایناسورها چه قدر عمر می کردند؟ –  آیا دایناسورها سریع راه می رفتند؟ –   رنگ و شکل پوست دایناسورها –   نرها و ماده های دایناسورها –   مغز دایناسورها و هوششان –  فایده دم دایناسورها –  اسکلت دایناسورها –  آیا دایناسورها فشار خون بالا و قلب بزرگی داشتند؟ –   چگونگی دفاع دایناسورها از خودشان –  سلاح های تهاجمی دایناسورها –   آیا دایناسورها در گله زندگی می کردند؟ –  شکل دندان های دایناسورها – ساختمان بدن دایناسورها

سرها (و مغزها)ی دایناسورهای گردن بلند، خیلی بالای قلب هایشان نگه داشته می شد. در سوروپودهای بزرگ، سر می توانست هشت متر بالای قلب باشد! این امر در مهندسی جریان خون مشکلاتی ایجاد می کرد. دیرینه شناسان زرافه را به عنوان مدلی برای حدس زدن درباره جریان خون گونه برچیوسوروس به کار می برند. مفصل بندی گردن برچیوسوروس مثل زرافه، عمودی تر از تعداد زیادی از سوروپودهای دیگر بود و او می توانست از ارتفاع هشت متری هم غذا به دست آورد.

برای این که مقدار کافی خون اکسیژن دار به سر برچیوسوروس (حتی مغز ریز سوروپود) برای استفاده توسط مغز آن برسد، لازم بود:

-یک قلب قوی بزرگ داشته باشند- قلبی به وزن حدود 400 کیلوگرم نیاز بود تا خون را در رگ های خونی عظیم، با فشار بالا به سمت بالا پمپ کند.

-فشار خون عظیمی وجود داشته باشد- تخمین زده می شود که سوروپودهای بزرگ به پمپ کردن خونی بیش از 600 میلی متر نیاز داشتند. در حالی که بیشتر پستانداران (شامل انسان) فشار سیستولیک حدود 150-100 میلی متر اچ جی دارند. حتی زرافه ها تنها فشار سیستولیک حدود 300 میلی متر اچ جی دارند.

-رگ های خونی عضلانی داشته باشند- سرخرگ های بسیار پهنی لازم بوده تا جریان خون به گردن هم برسد. این رگ ها به دریچه های یک طرفه زیادی نیاز داشتند تا خون را از جریان یافتن دوباره به عقب قبل از رسیدن به سر بازدارند. همچنین موقعی که گردن روبه پایین خم می شده، به دریچه های یک طرفه ای در سیاهرگ ها نیاز بوده تا خون رو به عقب جریان پیدا نکند و به سر برسد.

منبع: http://www.enchantedlearning.com/subjects/dinosaurs

مقالات مرتبط: دایناسور چیست؟ –   دایناسورهای گیاهخوار، گوشتخوار و همه چیزخوار –  بزرگ ترین، بلندترین و کوچک ترین دایناسورها  اسرار دایناسورها –  تکامل دایناسورها –   دلایل انقراض دایناسورها (قسمت اول) –  دلایل انقراض دایناسورها (قسمت دوم) – نحوه تولید مثل دایناسورها –   دایناسورها خونگرم بودند یا خونسرد؟ –  دایناسورها چه قدر عمر می کردند؟ –  آیا دایناسورها سریع راه می رفتند؟ –   رنگ و شکل پوست دایناسورها –   نرها و ماده های دایناسورها –   مغز دایناسورها و هوششان –  فایده دم دایناسورها –  اسکلت دایناسورها –  آیا دایناسورها فشار خون بالا و قلب بزرگی داشتند؟ –   چگونگی دفاع دایناسورها از خودشان –  سلاح های تهاجمی دایناسورها –   آیا دایناسورها در گله زندگی می کردند؟ –  شکل دندان های دایناسورها – ساختمان بدن دایناسورها

دایناسورها با سلاح های دفاعی مسلح شده بودند. گیاهخواران از این سلاح های دفاعی برای رقابت های درون گونه ای یا برای محافظت از خود در مقابل گوشتخواران استفاده می کردند.

اینها عبارت بودند از:

شاخ ها،‌ چنگال ها و میخ دار بودن بدن- بسیاری از دایناسورها برآمدگی های چاقو مانند مرگ آوری روی بدنشان داشتند که برای محافظت در مقابل خورده شدن عالی بودند (مثل، تریکراتوپ ها Triceratops  و کنتروسوروس Kentrosaurus ). بعضی از سوروپودها چنگال های شست بزرگی داشتند: این چنگال ها مخصوصاً در نوجوانان و جوانان برجسته بود.

اندازه بزرگ- بعضی از دیپلودوکیدهای diplodocids  بزرگسال (مثل اپاتوسوروس Apatosaurus،‌ دیپلودوکاس Diplodocus، سوپرساروس Superstars،‌ و غیره) و دایناسورهای دیگر چنان بزرگ بودند که تنها از جانب عظیم ترین گوشتخواران یا گله های گوشتخواران در معرض خطر قرار می گرفتند.

سطح زره دار بدن (صفحات استخوانی آمیخته شده به داخل پوست چرمی بدن)- سراسر رویه و اطراف بدن دایناسورهایی مثل انکیلوسورویدها Ankylosaurids  (مانند یوپلوسفالوس Euoplocephalus،‌ انکیلوسوروس Ankylosaurus و سوروپلتا Sauropelta) زره دار دارد. تنها زیر شکم هایشان بدون محافظ بوده. یک شکارچی برای کشتن یک انکیلوسورید، می باید ضربت ناگهانی بر روی حیوان سنگین وحشتناک وارد می کرد- که این کار کار ساده ای نبوده.

پوست چرمی ضخیم- این پوست تنها اندکی از حیوان در مقابل شکارچیانی با دندان های تیز و قوی مثل تی رکس، گیگانوتوسوروس و یوتاهرپتور حفاظت می کرده.

سر نیزه دار – پچایکفالوسوروس هاPachycephalosaurs  (مثل پچایکفالوسوروس، استجوکرس Stegosaurus، ونانوسوروس Wannanosaurus و غیره) دایناسورهایی با جمجمه ضخیم بوده اند است که نیزه روی سرشان را برای دفع شکارچیان مورد استفاده قرار می دادند.

مدت های طولانی چنین تصور می شده که گنبدهای ضخیم سر پچایکفالوسور برای کوبیدن رقبا در طول نبرد، برای جذب جفت و به عنوان آخرین وسیله دفاعی برضد گوشتخواران بوده.

اما مارک گودوین دیرینه شناس دانشگاه کالیفرنیا در برکلی جمجمه های پچایکفالوسور زیادی را پیدا کرده است که هیچ مدرکی از شکاف یا زخم بهبود یافته روی آنها پیدا نشده. همچنین مطابق تحلیل ها،‌ این استخوان های جمجمه ضخیم سفت ومحکم و جامد نبوده. بلکه موقعی که زیر فشار خیلی زیاد قرار می گرفته پر از منفذ و شکننده بوده است. بنابراین آنها علاقه ای نداشته اند تا در جنگ سرهایشان را به هم بکوبند. آنها همدیگر را می کشته اند و با سر کوبیدن هدف گیری خوبی نبوده است.

سرعت – فرار کردن از صحنه جنگ می توانسته ساده تر و ایمن تر باشد.

دم چماق مانند– انکیلوسوریدها  (مثل یوپلوکفال ها و انکیلوسوروس) تعدادی دم استخوانی داشتند که به سادگی می توانستند آنها را مورد استفاده قرار دهند. این دم ها برای دفاع کردن مفید بوده همچنین به درد بریدن وچرای گیاهان می خورده. همچنین،‌ بعضی از تروپودها مثل شانوسوروس Shunosaurus، اومیسوروس Omeisaurus، و شاید مامنچیسوروس Mamenchisaurus،‌ مجموعه ای از دم برای محافظت از خودشان داشته اند.

دم شلاق مانند– بعضی از مردم فکر می کنند که شاید سوروپودها  دم هایشان را مثل شلاق به کارمی برده اند تا به حمله کنندگان شلاق بزنند. در حالی که به نظر می رسد احتمالاً این کار مقداری زیان فیزیکی به بافت دم وارد می کرده. چرا که باعث می شده بخش انتهایی دم شتاب ناگهانی بگیرد. همچنین،‌ سوروپودهای بزرگ که احتمالاً به برگ های درختان خیره می شدند تا غذا بخورند نمی توانستند با دمشان به اطراف شلاق بزنند بدون این که دمشان محکم به درختان بخورد و صدمه ببیند.

منبع: http://www.enchantedlearning.com/subjects/dinosaurs

مقالات مرتبط: دایناسور چیست؟ –   دایناسورهای گیاهخوار، گوشتخوار و همه چیزخوار –  بزرگ ترین، بلندترین و کوچک ترین دایناسورها  اسرار دایناسورها –  تکامل دایناسورها –   دلایل انقراض دایناسورها (قسمت اول) –  دلایل انقراض دایناسورها (قسمت دوم) – نحوه تولید مثل دایناسورها –   دایناسورها خونگرم بودند یا خونسرد؟ –  دایناسورها چه قدر عمر می کردند؟ –  آیا دایناسورها سریع راه می رفتند؟ –   رنگ و شکل پوست دایناسورها –   مذکرها و مؤنث های دایناسورها –   مغز دایناسورها و هوششان –  فایده دم دایناسورها –  اسکلت دایناسورها –  آیا دایناسورها فشار خون بالا و قلب بزرگی داشتند؟ –   چگونگی دفاع دایناسورها از خودشان –  سلاح های تهاجمی دایناسورها –   آیا دایناسورها در گله زندگی می کردند؟ –  شکل دندان های دایناسورها – ساختمان بدن دایناسورها

بسیاری از دایناسورها با سلاح هایی مسلح شده بودند که به درد کشتن و خوردن شکار، کرکری خواندن برای رقبای درون گونه خودشان و یا حمایت از همقطاران گوشتخوار می خورد.

این سلاح ها عبارت بودند از:

دندان های تیز و‌ بزرگ – دندان های تیز و بزرگ ترین دندان های بیشتر گوشتخواران برای دریدن گوشت شکار بود.

چنگال های پا- بسیاری از دایناسورها چنگال هایی روی پاها و یا دستانشان داشتند. درومائوسوریدها و مگارپتور چنگال های داس مانند قابل جمع شدن بسیار عظیم روی هر پایشان داشتند.

دست هایی با توانایی چنگ زدن با انگشتان چنگال دار- برای گرفتن و از هم دریدن شکار خوب بود.

اندازه بزرگ- بعضی از دایناسورها‌، مثل گیگانوتوسوروس و تی رکس به قدری بزرگ بودند که در نوک زنجیره غذایی قرار داشتند و می توانستند هر جانوری را که می توانستند بگیرند بخورند.

سرعت و چابکی– برای خوردن، ‌یک شکارچی اول باید شکارش را بگیرد. تنها دایناسورهای باقی مانده‌ یعنی پرندگان،‌ از تروپودهای پرنده مانند سریع تکامل پیدا کرده اند.

پرندگان امروزی دید رنگی عالی دارند. بنابراین این احتمال وجود دارد که دایناسورهای پرنده ای شکل (تروپودهای پیشرفته ای مثل کولوروسوروس coelurosaurs) هم دید رنگی داشته اند. این دید به آنها کمک می کرده که شکارشان را پیدا کنند و بگیرند (درست مثل شاهین ها که دید تیزشان را برای در نظر گرفتن و کشف شکار به کار می برند).

منبع: http://www.enchantedlearning.com/subjects/dinosaurs

مقالات مرتبط: دایناسور چیست؟ –   دایناسورهای گیاهخوار، گوشتخوار و همه چیزخوار –  بزرگ ترین، بلندترین و کوچک ترین دایناسورها  اسرار دایناسورها –  تکامل دایناسورها –   دلایل انقراض دایناسورها (قسمت اول) –  دلایل انقراض دایناسورها (قسمت دوم) – نحوه تولید مثل دایناسورها –   دایناسورها خونگرم بودند یا خونسرد؟ –  دایناسورها چه قدر عمر می کردند؟ –  آیا دایناسورها سریع راه می رفتند؟ –   رنگ و شکل پوست دایناسورها –   نرها و ماده های دایناسورها –   مغز دایناسورها و هوششان –  فایده دم دایناسورها –  اسکلت دایناسورها –  آیا دایناسورها فشار خون بالا و قلب بزرگی داشتند؟ –   چگونگی دفاع دایناسورها از خودشان –  سلاح های تهاجمی دایناسورها –   آیا دایناسورها در گله زندگی می کردند؟ –  شکل دندان های دایناسورها – ساختمان بدن دایناسورها

به نظر می رسد که بعضی از گونه های دایناسورها در گله ها زندگی می کرده اند. این موضوع به وسیله شواهد فسیلی اثبات شده است. این شواهد عبارت است از:

-بسیاری از فسیل های دایناسورها با هم پیدا شده اند. یعنی انبار بزرگی از استخوان های یک گونه در یک منطقه پیدا شده است.

-ردپاهای فسیل شده بسیاری از دایناسورها که باهم سفر می کردند به دست آمده است.

-گروه های بزرگی از آشیانه های فسیل شده دایناسورها باهم در یک جا پیدا شده اند.

بعضی از دایناسورها ممکن است برای حفاظت از خود با هم، هم گروه شده باشند (مثل هایپسیلوفودون Hypsilophodon) و بعضی ممکن است به خاطر شکار مؤثرتر با هم همکاری می کرده اند (مثل ولوسیراپتور Velociraptor). همچنین حدس زده می شود که وجود جمعیت ها برای حرکت های مهاجرت فصلی برای غذا لازم بوده است.

بعضی از گروه های دایناسورها ممکن است به طور موقتی تشکیل می شده اند. به هرحال معلوم است که دایناسورها در زمین هایی که غذای زیادی داشته اند به طور زودگذر جمع می شده اند.